5 Regrets Of The Dying Book

Hé hallo daar! Zin in een beetje morbiditeit, maar dan wel de leuke soort? Laten we het eens hebben over spijt… maar dan de spijt van mensen die aan het einde van hun rit zijn. Je weet wel, de “5 Regrets of the Dying” zoals die zo beroemd zijn geworden door de Australische palliatieve verpleegkundige Bronnie Ware. Klinkt zwaar? Valt reuze mee! We gaan het luchtig houden, beloofd! Denk aan een babbel met een vriend(in) over de gekke dingen die we niet willen meemaken op ons sterfbed.

1. Ik wou dat ik trouw was gebleven aan mezelf.

Wow, meteen een binnenkomer! Denk er eens over na: hoeveel van je acties worden gedicteerd door wat anderen denken? Doe je die saaie baan omdat je ouders dat wilden? Of draag je kleren die je niet mooi vindt omdat ze “in de mode” zijn? Zonde! Het is jouw leven, jij moet erin schitteren!

Het ding is: aan het eind van je leven boeit het echt niemand meer wat die tante Gerda vond van je blauwe haar. De enige mening die dan telt, is die van jezelf. En die kun je maar beter tevreden stellen, toch? Wees jezelf, er zijn al genoeg anderen!

Een grappig detail:

Stel je voor: je ligt op je sterfbed, omringd door mensen die je willen troosten. En de enige gedachte die door je hoofd schiet is: “Waarom heb ik in godsnaam nooit die leren broek gekocht?!” Je laatste woorden? “Ik had leren moeten dragen!!!” Een beetje dramatisch, maar het punt is duidelijk. Leef je leven! Doe die gekke dingen!

2. Ik wou dat ik niet zo hard had gewerkt.

Oké, deze is voor alle workaholics onder ons. We snappen het. Je wilt carrière maken, een huis kopen, een pensioen opbouwen… Allemaal prima! Maar weet je wat er vaak gebeurt? Je verliest de andere dingen uit het oog. Je ziet je kinderen niet opgroeien, je mist belangrijke verjaardagen, je vergeet af en toe zelfs te eten! En aan het einde van de rit? Voel je je misschien leeg en opgebrand.

Het is een cliché, maar het is waar: niemand zegt op zijn sterfbed “Ik wou dat ik meer tijd op kantoor had doorgebracht.” Ze zeggen eerder: “Ik wou dat ik meer tijd had doorgebracht met mijn familie.”

Wist je dat?

In Japan is er een woord voor dood door overwerk: karoshi. Klinkt niet echt als een prettige manier om te vertrekken, toch? Misschien is het tijd voor wat meer balans in je leven!

3. Ik wou dat ik de moed had gehad om mijn gevoelens te uiten.

Mannen, ik kijk naar jullie! Oké, en vrouwen ook, natuurlijk. Maar vaak zijn mannen er extra goed in om hun emoties op te kroppen. Bang om zwak te lijken? Bang om afgewezen te worden? Nonsens! Het is juist krachtig om je gevoelens te uiten.

Zeg tegen je partner dat je van hem/haar houdt. Vertel je vrienden dat je ze waardeert. En als iemand je echt irriteert? Laat het weten! (Op een respectvolle manier, natuurlijk.) Het is beter om een conflict aan te gaan dan om jarenlang rond te lopen met frustraties. Want die frustraties, die knagen aan je.

Een hilarisch scenario:

Je sterft, en vlak voordat je de laatste adem uitblaast, realiseer je je dat je eigenlijk al 20 jaar een hekel hebt aan de snor van je schoonvader. Je laatste woorden? “Die snor… hij moest weg!!!” Misschien niet de meest elegante sterfscène, maar wel eerlijk! ;)

4. Ik wou dat ik meer contact had gehouden met mijn vrienden.

Het leven komt er tussen, hè? Werk, relaties, kinderen… voor je het weet, heb je geen tijd meer voor je vrienden. Super zonde! Want goede vrienden zijn goud waard. Ze zijn er voor je in goede en slechte tijden. Ze kennen je door en door. En ze laten je lachen! En laat lachen nou net super belangrijk zijn voor je gezondheid!

Dus, pak die telefoon! Stuur een appje! Ga een kop koffie drinken! Organiseer een borrel! Je vrienden zullen je dankbaar zijn. En jij jezelf ook, aan het einde van je leven.

Feitje:

Wist je dat mensen met sterke sociale banden langer leven? Het is echt waar! Vriendschap is goed voor je hart! En voor je ziel!

5. Ik wou dat ik mezelf had toegestaan om gelukkiger te zijn.

Deze is misschien wel de belangrijkste. We zijn vaak zo bezig met wat we niet hebben, dat we vergeten te genieten van wat we wel hebben. We zijn perfectionistisch. We leggen de lat te hoog. We zijn bang om fouten te maken. En we vergeten te lachen! En dat is best wel… triest.

Geluk is een keuze. Het is een mindset. Het is de beslissing om te focussen op de positieve dingen in je leven. Om dankbaar te zijn voor wat je hebt. Om te genieten van de kleine dingen. Om jezelf toe te staan om gewoon… gelukkig te zijn.

Om te onthouden:

Het leven is kort. Echt kort. Dus, doe wat je gelukkig maakt. Ga op reis. Leer een nieuwe taal. Dans in de regen. Zing luidkeels onder de douche. Maak fouten. Leer ervan. En vergeet vooral niet om te lachen!

En onthoud: die 5 spijtbetuigingen? Zie ze niet als een deprimerende lijst, maar als een inspiratiebron. Een reminder om het meeste uit je leven te halen. Om je eigen pad te volgen. Om je dromen na te jagen. Om te leven, lief te hebben en te lachen. Want dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait!

Tot de volgende babbel! En leef ze! ;)