7 Words You Can't Say On Tv

Goedemorgen! Zullen we het eens hebben over woorden? Ja, woorden. Die kleine dingetjes die we de hele dag uitkramen, soms zonder erbij na te denken. Maar sommige woorden, oei oei oei, die zijn net als die ene pikante peper die je per ongeluk in je taco stopt. BOEM! Vandaag gaan we het hebben over zeven van die woorden. Woorden die je echt niet op tv wilt zeggen, tenzij je wil dat je uitzending abrupt eindigt en je carrière een snelle duikvlucht maakt.

De beruchte zeven: Een korte introductie

Oké, oké, laten we eerlijk zijn, de meeste mensen kennen deze woorden wel. Maar laten we voor de vorm doen alsof je een lieve, onschuldige bloem bent die nog nooit een vies woord heeft gehoord. We gaan ze niet helemaal uitschrijven (ik ben geen idioot), maar we gaan ze omschrijven. Denk aan een soort blind date, maar dan met scheldwoorden. Spannend!

Waarom zijn deze woorden verboden?

Goede vraag! Het antwoord is... nou ja, een beetje ingewikkeld. Het heeft allemaal te maken met de FCC (Federal Communications Commission) in de VS, de zelfbenoemde taalpolitie. Ze bepalen wat wel en niet mag worden uitgezonden op de openbare televisie. Het idee erachter is om kinderen te beschermen en de algemene 'fatsoenlijkheid' te bewaren. Of dat lukt, is een andere discussie, maar daar gaan we nu niet aan beginnen.

De verdachten: Individuele gevallen

Laten we nu eens inzoomen op die zeven beruchte woorden. Houd je vast, want het wordt een wilde rit!

• Sht: De klassieker. Het woord dat je fluistert als je je teen stoot tegen de tafel. Een woord dat zo alomtegenwoordig is, dat het bijna saai is geworden. Bijna. Op tv is het nog steeds taboe. Stel je voor dat Bert en Ernie het zouden zeggen... de hel breekt los!
• Pss: Dit woord is een beetje... uh... urinaal van aard. Ik bedoel, het is niet echt een leuk onderwerp om over te praten, laat staan om op tv te horen. Tenzij je een documentaire over urologie maakt, dan is het misschien relevant. Misschien.
• Fck: Ah, de moeder aller vloeken. Het woord dat elke tiener gebruikt om te proberen stoer te lijken. Het woord dat elke volwassene fluistert als ze hun belastingaangifte invullen. Het woord dat op tv een gegarandeerd ban-hammer oplevert. Fun fact: sommigen beweren dat dit woord eigenlijk een afkorting is, maar de etymologie is behoorlijk troebel.
• Cnt: Dit woord is... laten we zeggen, het is niet aardig. Echt niet aardig. Het is een van de meest beledigende woorden in de Engelse taal, en terecht. Zeg het niet, denk er niet eens aan. (Oké, grapje, denk er gerust aan, maar zeg het niet op tv!)
• Motherfcker: De 'deluxe' versie van 'fck'. Het is alsof je 'fck' hebt opgepept met een dosis woede en een snufje drama. Serieus, je kunt beter je mond spoelen met zeep na het uitspreken van dit woord. (Doe dat niet echt, zeep smaakt vies.)
• Tts: Ok, nu wordt het een beetje... borstig. Letterlijk. Dit woord verwijst naar, je raadt het al, borsten. Blijkbaar zijn borsten op tv nog steeds een beetje controversieel, tenzij ze worden tentoongesteld in een National Geographic-documentaire over diersoorten.
• Cck: En tot slot, het mannelijke equivalent van het vorige woord. Zelfde verhaal, andere lichaamsdeel. Blijkbaar zijn geslachtsdelen ook taboe op de buis. Wie had dat gedacht?

De gevolgen: Wat gebeurt er als je de fout in gaat?

Dus, wat gebeurt er als je per ongeluk (of expres, ik oordeel niet) een van deze woorden op tv zegt? Nou, de gevolgen kunnen variëren van een milde waarschuwing tot een gigantische boete. Serieus, de FCC kan je een boete opleggen die je huis, je auto en je gouden toiletpot in beslag neemt. Oké, dat laatste is misschien overdreven, maar je begrijpt het punt: het is niet leuk.

Naast de boetes kan je programma gecensureerd worden, je baan kwijtraken of zelfs het mikpunt worden van online hoon. Stel je voor dat je de volgende dag wakker wordt en je ziet je gezicht overal op het internet, gecombineerd met memes en hatelijke opmerkingen. Nee, bedankt!

Uitzonderingen: Wanneer mag het wel?

Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen op de regel. Het is niet zo simpel als "nooit een vies woord". Soms kan context het verschil maken tussen een ban en een schouderklopje. Hier zijn een paar voorbeelden:

• Late night shows: Na 22:00 uur 's avonds gelden de regels iets minder streng. Dan mogen comedians en talkshowhosts iets gewaagdere grappen maken en af en toe een vloekwoord laten vallen. Maar ze moeten nog steeds oppassen!
• Betaalde televisie: Op kanalen zoals HBO en Showtime zijn de regels veel soepeler. Daar kunnen ze vloeken en seks scènes laten zien alsof het niets is. Maar dat komt omdat je ervoor betaalt!
• Noodsituaties: Stel je voor dat er een aardbeving is en je schreeuwt "Sht!". In dat geval zal de FCC waarschijnlijk niet moeilijk doen. Begrijpelijk!
• Artistieke expressie: Soms kan een vloekwoord gerechtvaardigd zijn als het een essentieel onderdeel is van een kunstwerk. Bijvoorbeeld, als een personage in een toneelstuk in een bepaalde situatie een vloekwoord zou gebruiken, dan kan het worden toegestaan.

Conclusie: Wees slim, wees voorzichtig!

Dus daar heb je het: de zeven woorden die je absoluut niet op tv kunt zeggen. Tenzij je zin hebt in een financiële ruïne en een carrière die in rook opgaat. Wees slim, wees voorzichtig en denk twee keer na voordat je een van deze woorden uitkraamt. Er zijn genoeg andere, minder controversiële woorden om je gevoelens te uiten. En als je echt je woede kwijt moet, ga dan boksen of schreeuw in een kussen. Scheelt een hoop gedoe!

En nu ga ik, want ik heb dringend behoefte aan een kop koffie. En misschien een cursus 'alternatieve vloekwoorden'. Tot de volgende keer!