A Series Of Unfortunate Event

Oké, dus. Laatst zat ik in de trein, en de conducteur kondigde aan dat de airco kapot was. Prima, denk je dan, beetje warm. Maar nee, tien minuten later begon het te regenen... binnen in de trein. Serieus. Recht uit het plafond. Alsof iemand besloot dat de trein een tropisch regenwoud moest worden. En toen dacht ik: dit is zó'n 'A Series of Unfortunate Events'-moment! Herkenbaar?

Want laten we eerlijk zijn, wie is er niet fan van die boeken (en de Netflix serie, absoluut)? Het is zo'n heerlijke combinatie van absurditeit, zwarte humor en, eerlijk gezegd, een best deprimerend verhaal. Maar op de een of andere manier blijven we terugkomen. Misschien omdat we allemaal wel eens zo'n dag hebben waarop alles echt misgaat. Of misschien omdat we gewoon stiekem willen weten hoe het verdergaat met de arme Baudelaire-weeskinderen.

Wat is 'A Series of Unfortunate Events' precies?

Voor wie onder een steen heeft geleefd (of, wellicht meer toepasselijk, in een van graaf Olaf's vele vermommingen rondloopt), 'A Series of Unfortunate Events' is een reeks boeken, geschreven door Lemony Snicket (Daniel Handler, in het echt). Het vertelt het verhaal van Violet, Klaus en Sunny Baudelaire, drie weeskinderen wiens ouders omkomen in een mysterieuze brand. Hun voogd? De verschrikkelijke graaf Olaf, een acteur met maar één wenkbrauw en een onstilbare honger naar het fortuin van de Baudelaire's. Denk aan een slechterik die zó overdreven is, dat het weer leuk wordt. En geloof me, zijn plannen zijn altijd absurd en gedoemd te mislukken, maar dat maakt het juist zo vermakelijk.

Elk boek volgt een vergelijkbaar patroon: de Baudelaire's worden naar een nieuwe voogd gestuurd, graaf Olaf duikt op in een nieuwe vermomming, hij probeert het fortuin te stelen, zijn plannen mislukken (meestal op hilarische wijze), en de kinderen ontsnappen naar een nieuwe locatie. Het is een soort 'Catch Me If You Can' voor kinderen, maar dan met veel meer ellende en een flinke dosis sarcasme. En dat is nou net wat het zo verslavend maakt.

Waarom is het zo populair?

Er zijn een paar redenen waarom 'A Series of Unfortunate Events' zo'n succes is geworden:

• De unieke schrijfstijl van Lemony Snicket: Snicket, de fictieve auteur, is een personage op zich. Hij waarschuwt de lezer constant om de boeken niet te lezen, legt moeilijke woorden uit (vaak op een humoristische manier), en geeft commentaar op het verhaal. Het is net alsof je een gesprek hebt met iemand terwijl je leest.
• De intelligente humor: De humor is vaak sarcastisch, ironisch en zelfs filosofisch. Het is niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen die van een beetje zwarte humor houden.
• De complexe personages: Hoewel graaf Olaf een over-the-top slechterik is, zijn de Baudelaire's verrassend complex. Ze zijn intelligent, veerkrachtig en proberen altijd het goede te doen, ondanks de constante tegenslagen.
• De thema's: De boeken behandelen thema's als verlies, verdriet, rechtvaardigheid en de strijd tegen het kwaad. Het is meer dan alleen een kinderboek; het is een verhaal over hoe je kunt overleven, zelfs in de meest hopeloze situaties.

De Netflix-serie: Een waardige adaptatie?

De Netflix-serie, met Neil Patrick Harris als graaf Olaf, is een geweldige adaptatie van de boeken. De serie is trouw aan de bronmateriaal, zowel qua verhaal als qua toon. Harris is perfect als graaf Olaf, hij weet de juiste balans te vinden tussen dreigend en hilarisch. En de set designs zijn geweldig. Elke locatie voelt uniek en sfeervol, van de troosteloze oevers van Lemony Snicket's geboortestad tot de roestige treinrails. Als je de boeken leuk vond, ga je de serie zeker waarderen.

Bovendien is de serie opgedeeld in seizoenen die elk een aantal boeken behandelen. Dit geeft de makers de ruimte om het verhaal dieper uit te werken en meer details toe te voegen. En laten we eerlijk zijn, het is gewoon heerlijk om al die visuele grappen en verwijzingen naar andere boeken van Lemony Snicket te spotten! (Heb je de 'V.F.D.' al gespot in de achtergrond?) Het is echt een feest voor de fans.

Waarom de serie (of de boeken) niet voor iedereen is...

Laten we eerlijk zijn, 'A Series of Unfortunate Events' is best wel deprimerend. Er gebeurt zelden iets goeds. De Baudelaire's worden constant achtervolgd door tegenslag en ellende. Als je op zoek bent naar een vrolijk en feel-good verhaal, dan is dit misschien niet iets voor jou. Maar, als je van zwarte humor, absurditeit en een verhaal over veerkracht houdt, dan is het absoluut de moeite waard.

Ook kan de herhaling in de verhaallijn (nieuwe voogd, nieuwe vermomming van graaf Olaf, mislukte poging tot fortuin, ontsnapping) voor sommige kijkers (of lezers) wat eentonig aanvoelen. Persoonlijk vind ik dat juist onderdeel van de charme, maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen dat waardeert. Het is een beetje zoals een sitcom: je weet wat je kunt verwachten, maar je kijkt toch omdat je de personages leuk vindt.

Conclusie: Een aanrader (met een kleine waarschuwing)

Dus, is 'A Series of Unfortunate Events' de moeite waard? Absoluut! Zowel de boeken als de Netflix-serie zijn fantastisch. Het is een uniek en origineel verhaal met intelligente humor, complexe personages en een belangrijke boodschap over veerkracht. Maar wees gewaarschuwd: het is geen vrolijk verhaal. Bereid je voor op een hoop ellende, verdriet en tegenslag. Maar hé, wie weet, misschien leer je er nog iets van. (En anders kun je er in ieder geval om lachen, terwijl je je eigen kleine tegenslagen relativeert!)

Oh, en als je toevallig graaf Olaf tegenkomt... ren! Echt. Ren zo hard als je kunt. En neem de Baudelaire's mee!
(Disclaimer: deze blogpost is niet gesponsord door V.F.D. of graaf Olaf. En ik ben absoluut niet Lemony Snicket in vermomming. Echt niet!)