A Song Of Ice And Fire Books Series

Oké, laten we het even hebben over A Song of Ice and Fire, oftewel, de boeken waarop Game of Thrones gebaseerd is. Serieus, wie heeft hier niet minstens één keer over gehoord?

Het is alsof je de Jumbo binnenloopt en niet de folder met kortingen kan vermijden. Overal zie je wel iets dat ermee te maken heeft: boeken, merchandise, memes, je overbuurman die opeens zwaardvechten in de tuin oefent. Kortom, het is een cultureel fenomeen, net als Sinterklaas, maar dan met draken en nog veel meer intrige.

Wat maakt deze boeken zo... intens?

Stel je voor: je organiseert een verjaardagsfeest. Je hebt je best gedaan, de taart is perfect, de ballonnen hangen, maar dan komt je tante Annie binnen en begint ruzie te maken met je moeder over een oude theeservies. En ondertussen heeft je neefje de kat geschoren en de buurjongen probeert de piñata met een bijl open te hakken. Dat, lieve mensen, is A Song of Ice and Fire in een notendop.

Het is een gigantische familie-reünie, maar dan op een schaal die je brein overbelast. In plaats van een theeservies, vechten ze om een ijzeren troon. En in plaats van een geschoren kat, heb je het over draken. Alles is net iets groter, net iets ingewikkelder, en gegarandeerd compleet gestoord.

George R.R. Martin, de man achter dit alles, is een beetje een sadist. Hij geeft je personages waar je van gaat houden, om ze vervolgens zonder pardon een kopje kleiner te maken. Het is alsof hij zegt: “Oh, je vindt Ned Stark leuk? Nou, kijk maar eens wat er mee gebeurt!” Je denkt: “Nee! Niet Ned! Waarom?!” En dan besef je dat je net een belangrijk lesje hebt geleerd: niemand is veilig. Niemand.

De personages: Een allegaartje van mafkezen en helden

Je hebt helden, schurken, en alles daartussenin. Denk aan Cersei Lannister. Op het eerste gezicht een ijskoude bitch, maar als je dieper graaft, zie je ook haar angsten en kwetsbaarheden. Ze is net als die collega die altijd loopt te klagen, maar stiekem ook heel onzeker is over haar presentatie. Of Tyrion Lannister, de kleine man met een groot hart (en een scherpe tong). Hij is degene die je steunt, degene die je wilt knuffelen, zelfs als hij weer eens dronken een paar politieke blunder maakt.

En dan heb je Daenerys Targaryen. In het begin een bang meisje, maar later ontpopt ze zich tot een badass drakenmoeder. Het is alsof je een rups ziet veranderen in een vlinder, maar dan eentje die hele steden in de fik kan steken. Krachtig!

Elk personage heeft zijn eigen motivaties, zijn eigen trauma's, zijn eigen geheimen. Het is net als het echte leven. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, en soms botsen die verhalen op een manier die dramatisch uit de hand loopt.

De plot: Een kluwen van intriges

De plot is zo ingewikkeld als een recept voor zuurdesembrood, maar dan met politieke allianties in plaats van bloem en water. Er zijn zoveel verschillende facties, zoveel verborgen agenda's, zoveel verraad. Je moet echt een notitieblok bij de hand houden om alles bij te houden.

Er is het spel om de macht, de strijd tegen de White Walkers, de religieuze intriges, de persoonlijke vendetta's. Het is alsof je naar een schaakspel kijkt waar de schaakstukken constant van kant wisselen en de regels om de vijf minuten veranderen. Verwarrend, maar oh zo boeiend.

Het is ook een beetje als een reality-tv programma, maar dan zonder de geforceerde tranen en de overdreven ruzies (oké, er zijn misschien een paar overdreven ruzies). Je bent constant aan het speculeren: wie gaat wie verraden? Wie gaat wie vermoorden? Wie gaat er uiteindelijk op die ijzeren troon zitten?

Waarom je deze boeken (misschien toch) zou moeten lezen

Oké, ik snap het. Het is een lange serie, er zijn veel personages, en George R.R. Martin is nog steeds niet klaar met schrijven (zucht). Maar geloof me, het is de moeite waard. Het is niet alleen een fantasy-verhaal, het is een verhaal over menselijke relaties, over macht, over liefde, over verlies. Het is een verhaal dat je aan het denken zet, dat je emoties losmaakt, dat je de hele dag laat nadenken over wat er nu weer gaat gebeuren.

Bovendien, als je de boeken hebt gelezen, kun je eindelijk die irritante neef die alles al weet (en spoilert!) de mond snoeren. Je kunt zeggen: "Ja, maar in het boek is dat helemaal anders!" En dan voel je je even superieur. Heerlijk!

En serieus, de wereld die Martin heeft gecreëerd is gewoonweg adembenemend. De verschillende culturen, de geschiedenis, de mythen, de legendes. Het is alsof je een compleet nieuwe wereld ontdekt, een wereld die tegelijkertijd vreemd en verrassend herkenbaar is.

Dus, pak een kop thee, zoek een comfortabele stoel, en duik in de wereld van A Song of Ice and Fire. Wees gewaarschuwd: het is verslavend, het is complex, en het kan je leven veranderen. Maar het is ook een van de meest epische verhalen die ooit zijn verteld. En dat, mijn vrienden, is iets bijzonders.

En mocht je het niet leuk vinden? Tja, dan kun je altijd nog over tante Annie's theeservies beginnen. Die verhalen zijn ook best vermakelijk.