A Tree Grows In Brooklyn

Oké, steek je vingers in je oren en roep "Ik kan je niet horen!" als je A Tree Grows in Brooklyn (Een boom groeit in Brooklyn) al honderd keer hebt gelezen, want ik ga je nu vertellen waarom je dit boek, of überhaupt zou moeten lezen, alsof het de nieuwste aflevering van je favoriete reality show is. Seriously, vergeet Love Island, dit is Book Island, en Betty Smith is de bombshell die je leven gaat veranderen. Beetje overdreven? Misschien. Maar ik ben drama queen, dus deal with it!

Eerst even een stukje context voor de mensen die onder een steen hebben geleefd (geen oordeel, stenen kunnen best gezellig zijn). A Tree Grows in Brooklyn is een roman uit 1943, geschreven door Betty Smith. Het vertelt het verhaal van Francie Nolan, een jong meisje dat opgroeit in de sloppenwijken van Williamsburg, Brooklyn, aan het begin van de 20e eeuw. Klinkt deprimerend? Absoluut. Maar het is ook ongelooflijk hoopvol, hilarisch op zijn momenten, en bovenal: relatable. Zelfs als je nog nooit een sloppenwijk van dichtbij hebt gezien, wed ik dat je iets herkent in Francie's strijd om te overleven en haar dromen waar te maken.

Waarom dit boek geen saaie geschiedenisles is:

Laten we eerlijk zijn, 'boek over armoede in het begin van de 20e eeuw' klinkt niet bepaald als een avondje gniffelen met een glas wijn (of twee, of drie... wie telt?). Maar vertrouw me, A Tree Grows in Brooklyn is meer dan dat. Het is een survival guide voor het leven, verpakt in een jasje van nostalgie en een flinke dosis Brooklynse brutaliteit.

De Personages: Een zooitje ongeregeld waar je van gaat houden (of haten):

• Francie Nolan: Onze heldin, een dromer die meer boeken verslindt dan Netflix-series (pre-Netflix era, dus respect). Ze is slim, gevoelig en vastberaden, zelfs als het leven haar een uppercut geeft. Zie haar als de Arya Stark van Brooklyn, maar dan zonder de moordlust (meestal).
• Katie Nolan: Francie's moeder, een harde tante die vecht om haar gezin bij elkaar te houden. Ze is een schoonmaakster met een ijzeren wil en een hart van goud (ergens diep van binnen, begraven onder een laag pragmatisme). Je zou haar kunnen zien als de OG "boss babe".
• Johnny Nolan: Francie's vader, een charmante, maar helaas onbetrouwbare, zingende ober. Hij is de levensgenieter die altijd net te laat is met het betalen van de huur, maar je kunt hem gewoon niet haten. Hij is een beetje de Gaston van Brooklyn, maar dan zonder de spierballen en met veel meer schulden.
• Sissy Rommely: Katie's zus, een getrouwde vrouw (of tien) met een hart dat groter is dan Brooklyn Bridge. Ze is de excentrieke tante die je altijd een ongemakkelijke knuffel geeft, maar die er ook altijd voor je is als je haar nodig hebt.

Deze mensen zijn niet perfect. Ze maken fouten, ze ruziën, ze drinken soms te veel. Maar ze zijn echt. En dat is wat het boek zo krachtig maakt.

De Boom: Meer dan een simpel boompje:

De titel verwijst naar een ailanthusboom (hemelboom) die groeit in de achtertuin van de Nolans. Deze boom is een symbool voor Francie's veerkracht. Het groeit letterlijk door beton, negeert alle obstakels, en blijft gewoon doorgroeien. Het is een beetje de spirit animal van alle millennials die proberen een huis te kopen in deze economie. De ailanthusboom staat bekend om zijn vermogen om in moeilijke omstandigheden te overleven, net als Francie en haar familie.

Waarom je dit boek NU moet lezen (echt waar!):

• Inspiratie: Francie's verhaal is een inspiratie voor iedereen die worstelt met tegenslag. Het laat zien dat zelfs als je met lege handen begint, je toch je dromen kunt waarmaken.
• Perspectief: Het boek geeft je een nieuw perspectief op het leven. Het laat je de kleine dingen waarderen en herinnert je eraan dat je niet de enige bent die het moeilijk heeft.
• Humor: Ondanks de serieuze thema's zit het boek vol humor. Betty Smith had een scherp oog voor detail en ze wist hoe ze de absurditeit van het leven moest vangen.
• Brooklyn: Ok, je hoeft niet per se fan te zijn van Brooklyn, maar het boek geeft je wel een uniek kijkje in het leven in de stad aan het begin van de 20e eeuw. Het is een soort tijdmachine, maar dan zonder de ongemakkelijke sci-fi elementen.
• Het is gewoon een goed verhaal: Seriously, het is gewoon een goed verhaal. Het is goed geschreven, de personages zijn boeiend en het plot is spannend. Wat wil je nog meer? Een gratis ijsje? Ok, je krijgt geen gratis ijsje, maar je krijgt wel een geweldige leeservaring.

Grappige (en minder grappige) Feitjes:

• Betty Smith baseerde het boek op haar eigen ervaringen als kind in Brooklyn. Dus ja, Francie is een beetje haar alter ego.
• Het boek werd meteen een bestseller en won verschillende prijzen. Niet slecht voor een boek over armoede, toch?
• Er is een film gemaakt van het boek in 1945, geregisseerd door Elia Kazan. Ik heb hem zelf nog niet gezien, maar ik ga ervan uit dat hij goed is (of anders kan ik er altijd nog een boze tweet over sturen).
• Ailanthusbomen worden tegenwoordig vaak als onkruid beschouwd. Ironisch, toch? Maar hey, ze zijn nog steeds veerkrachtig!
• Wist je dat er een "Francie Nolan Award" is, uitgereikt aan jonge schrijvers? Hoe cool is dat?

Oké, en nu?

Dus, wat is de moraal van dit verhaal? Lees A Tree Grows in Brooklyn! Het is een klassieker om een reden. Het zal je aan het lachen maken, aan het huilen maken, en misschien zelfs een klein beetje aan het denken zetten. En als je het niet leuk vindt? Dan mag je me komen uitschelden in de comments. Maar ik denk dat je het wel leuk zult vinden. Beloofd! (Disclaimer: ik ben niet verantwoordelijk voor eventuele tranen, existentiële crises, of onbedwingbare drang om naar Brooklyn te verhuizen.)

En vergeet niet, net als Francie, heb jij ook de kracht om door beton te groeien. Oké, misschien niet letterlijk, maar je snapt het punt. Dus ga ervoor, volg je dromen, en laat je niet tegenhouden door de naysayers. En lees dit boek, serieus!