Aimee De Jongh Lord Of The Flies

Oké, even serieus. We kennen allemaal wel die momenten, toch? Je bent in een vergadering, of op een familiebijeenkomst, en plotseling... chaos. Er is geen duidelijke leider, er zijn botsende ego's, en de enige agenda die er lijkt te zijn, is die van de sterkste schreeuwer. Yep, dat is in feite Lord of the Flies, maar dan met minder kokosnoten en meer powerpoint presentaties.

Aimee de Jongh, die fantastische Nederlandse stripmaakster, heeft dus Lord of the Flies getekend. Een klassiek verhaal, dat gaat over een groep Britse schooljongens die na een vliegtuigongeluk stranden op een onbewoond eiland. Zonder volwassenen om ze in toom te houden, proberen ze een beschaving op te bouwen, maar dat loopt, nou ja, een beetje uit de hand. Zie het als een soort expat-leven, maar dan zonder wifi en met veel meer bloedvergieten. Klinkt gezellig, toch?

Waarom dit verhaal nog steeds resoneert

De grap is, Lord of the Flies is niet alleen een verhaal over een stelletje jongens die elkaar de hersens inslaan (hoewel dat zeker een onderdeel is). Het is een metafoor voor iets veel groters. Het gaat over de duistere kant van de menselijke natuur, de strijd tussen ratio en instinct, tussen beschaving en chaos. Het is de eeuwige vraag: zijn we echt zo beschaafd als we denken, of schuilt er in ons allemaal een kleine Piggy die we liever niet laten zien?

Denk er maar eens over na. Je hebt een teamproject op school. Iedereen is enthousiast in het begin, maar al snel beginnen de irritaties. Wie doet wat? Wie pakt de credits? En is er iemand die daadwerkelijk luistert naar wat er gezegd wordt? Wedden dat er ergens in die groep een kleine Jack rondloopt, iemand die meer geïnteresseerd is in macht en chaos dan in een goed resultaat?

Of neem een simpele groepschat. Begint allemaal lief en gezellig, maar binnen de kortste keren is het een kakofonie van emoji's, memes en misverstanden. En dan is er altijd wel iemand die de boel op stang jaagt. Hallo Jack!

De kracht van de graphic novel

Wat Aimee de Jongh zo goed doet, is het verhaal toegankelijk maken. Een boek lezen is leuk, maar een graphic novel... dat is alsof je naar een film kijkt, maar dan in slow motion. Je ziet de gezichtsuitdrukkingen, de lichaamstaal, de kleine details die je anders misschien zou missen. En dat is juist bij Lord of the Flies zo belangrijk. Je ziet de jongens veranderen, je ziet de angst en de agressie groeien.

De tekeningen van Aimee de Jongh zijn, laten we eerlijk zijn, prachtig. Haar stijl is helder, expressief en soms zelfs een beetje cartoonesk. Maar laat je daardoor niet misleiden. Ze weet de rauwe emoties en de psychologische complexiteit van het verhaal perfect te vangen. Het is alsof je door een lens naar de ziel van deze jongens kijkt, en wat je ziet is niet altijd fraai.

Plus, door de graphic novel vorm, is het verhaal makkelijker te visualiseren. Het is niet langer een abstracte idee van een groep jongens op een eiland. Het wordt echt. Je ziet de jungle, je voelt de hitte, je hoort de kreten van de jongens. En dat maakt het verhaal nog indrukwekkender.

De verschillende Jacks en Piggies in onszelf

Lord of the Flies is geen feel-good story. Het is een spiegel, en wat je ziet is niet altijd prettig. Het herinnert ons eraan dat we allemaal een potentieel hebben voor zowel goed als kwaad. We kunnen allemaal de held zijn, de leider die de boel bij elkaar houdt. Maar we kunnen ook de schurk zijn, de egoïst die alleen aan zichzelf denkt.

En dat is misschien wel de belangrijkste les van het verhaal. We moeten ons bewust zijn van onze eigen duistere kant. We moeten alert zijn op de signalen van chaos en agressie, zowel in onszelf als in anderen. En we moeten proberen om de Piggy in ons te beschermen, de stem van de rede en de compassie. Want zonder Piggy... nou ja, dan eindigen we allemaal op een eiland, met beschilderde gezichten en speren in de hand.

Natuurlijk is het allemaal wat overdreven. In het echte leven ga je waarschijnlijk niet over tot moord en kannibalisme (hoop ik althans). Maar de dynamiek van macht, de strijd om controle, de verleiding van de chaos... die zijn er altijd. En dat is waarom Lord of the Flies nog steeds zo relevant is, zoveel jaren nadat het voor het eerst werd gepubliceerd.

Aimee de Jongh maakt het toegankelijk, maar niet makkelijk

Het is belangrijk om te beseffen dat Aimee de Jongh de inhoud niet afgezwakt heeft. Ze heeft het verhaal visueel aantrekkelijker gemaakt, maar de kern van het verhaal, de boodschap, is nog steeds even krachtig en confronterend. Het is geen luchtig stripverhaal. Het is een serieuze adaptatie die je aan het denken zet.

Ze weet de complexiteit van de karakters goed over te brengen. Jack is niet zomaar een slechterik; je ziet zijn frustraties, zijn onzekerheden, zijn verlangen naar erkenning. En Piggy is meer dan alleen een dikke jongen met een bril; hij is intelligent, gevoelig en hij heeft een moreel kompas dat de anderen missen.

Dus, als je op zoek bent naar een graphic novel die je uitdaagt, die je aan het denken zet en die je misschien wel een beetje ongemakkelijk maakt, dan is Lord of the Flies door Aimee de Jongh een absolute aanrader. Bereid je voor op een reis naar het donkerste hoekje van de menselijke ziel. En neem vooral je eigen bril mee, want je gaat hem nodig hebben.

Oh, en als je de volgende keer in een vergadering zit waar de chaos dreigt toe te slaan, denk dan even aan Piggy. Misschien helpt het om de boel te kalmeren. Of misschien ook niet. Maar je hebt in ieder geval iets om over na te denken tijdens die saaie powerpoint presentatie.