Alice In Wonderland Real Story

Hoi! Zin in een trip down the rabbit hole? Niet letterlijk, hoor! We gaan het hebben over Alice in Wonderland. Maar dan de "echte" Alice. Dus, pak een kop thee (misschien niet uit zo'n gek klein theeservies) en laten we beginnen!
Wie is die Alice dan?
We kennen allemaal Alice. Blond meisje. Valt in een konijnenhol. Bizarre avonturen met een pratend konijn en een maffe hoedenmaker. Maar wie was de "Alice" die Lewis Carroll inspireerde?
Alice Liddell: Het Echte Meisje
Tromgeroffel… Het was Alice Liddell! Ja, echt. Alice was een van de dochters van Henry Liddell, de decaan van Christ Church College, Oxford. Lewis Carroll (echte naam Charles Dodgson) was wiskundeleraar daar.
Must Read
Carroll was bevriend met de Liddell-familie. Hij fotografeerde ze vaak. En hij vertelde verhalen aan de kinderen, waaronder Alice. Die verhalen waren het begin van Alice in Wonderland.
Stel je voor: Carroll, een strenge wiskundeleraar, die gekke verhalen verzint over pratende dieren en magische drankjes. Best grappig, toch?
Hoe is het verhaal ontstaan?
De allereerste versie van Alice's avonturen werd verteld tijdens een boottochtje op de rivier de Isis (een deel van de Theems). 4 juli 1862. Alice Liddell, haar zussen Lorina en Edith, en Carroll waren aan het varen. Om de kinderen te vermaken, vertelde Carroll een verhaal.
Alice Liddell was betoverd. Ze vroeg Carroll om het verhaal op te schrijven. En dat deed hij! Eerst onder de titel Alice's Adventures Under Ground. Een veel kortere versie dan het boek dat we kennen.
Carroll liet het verhaal zien aan zijn vriend, George MacDonald (ook schrijver). Die vond het geweldig en moedigde Carroll aan om het te publiceren.

Dus, Carroll werkte het verhaal uit, voegde meer personages en gebeurtenissen toe, en veranderde de titel in Alice's Adventures in Wonderland. In 1865 werd het boek gepubliceerd, met illustraties van John Tenniel.
Maar... Was het Liefde?
Oké, hier wordt het een beetje speculatief. Er is veel gespeculeerd over de relatie tussen Carroll en Alice Liddell. Was het gewoon vriendschap? Of was er meer aan de hand?
Er zijn aanwijzingen dat er meer was. Sommige mensen wijzen op het feit dat Carroll de Liddell-familie later minder bezocht. En dat er pagina's uit zijn dagboek ontbreken uit die periode.
Anderen zeggen dat Carroll gewoon een bijzondere band had met kinderen. Hij fotografeerde veel kinderen en schreef ze brieven. Het was een andere tijd. Vriendschappen waren anders.
Hoe dan ook, we zullen het nooit zeker weten. De waarheid is begraven in de pagina's van de geschiedenis. Maar de mysterie draagt bij aan de charme van het verhaal, vind je niet?

De Personages: Wie waren ze in het echt?
Sommige personages in Alice in Wonderland waren gebaseerd op echte mensen. Of in ieder geval op grappen en gebeurtenissen uit het leven van Carroll en de Liddell-familie.
De Dodo bijvoorbeeld. Men denkt dat dit Carroll zelf was. Hij stotterde, waardoor hij zijn naam vaak als "Do-do-dodgson" uitsprak. En de Dodo in het verhaal organiseert een "caucus race" waarbij iedereen wint. Misschien een verwijzing naar de manier waarop Carroll probeerde kinderen te vermaken?
De Mad Hatter (de maffe hoedenmaker) was gebaseerd op een excentrieke hoedenmaker uit Oxford. Destijds was het gebruikelijk dat hoedenmakers gek werden door de chemicaliën die ze gebruikten bij het maken van hoeden (kwik). Vandaar de uitdrukking "mad as a hatter".
De March Hare (de Maartse Haas) was een andere maffe figuur. Maartse hazen staan bekend om hun gekke gedrag tijdens het paarseizoen. Ze vechten en springen in het rond. Vandaar zijn excentrieke karakter.
De Mock Turtle (de Schijn Schildpad) was gebaseerd op een populair gerecht uit die tijd: mock turtle soup. Een goedkope imitatie van schildpadsoep. De Mock Turtle in het verhaal is dus een beetje een nep-schildpad, nostalgisch en melancholisch.

De Betekenis Achter de Gekte
Alice in Wonderland staat bekend om zijn absurde en logische humor. Maar er zit ook een diepere betekenis achter.
Sommige mensen denken dat het verhaal een satire is op de Victoriaanse samenleving. De regels, de etiquette, de verwachtingen. Alice, met haar nieuwsgierigheid en open geest, vertegenwoordigt de verandering en de uitdaging van de gevestigde orde.
Anderen zien het verhaal als een weerspiegeling van de kindertijd. De verwarring, de ontdekking, de dromen. Alice probeert haar weg te vinden in een onbekende en vaak onbegrijpelijke wereld. Net als elk kind.
Maar misschien is de belangrijkste betekenis gewoon dat het verhaal leuk is. Het is een fantasierijk avontuur dat ons eraan herinnert om onze verbeelding te gebruiken en de wereld met open ogen te bekijken.
Alice's Erfenis
Alice in Wonderland is een van de meest geliefde kinderboeken aller tijden. Het is vertaald in talloze talen en verwerkt in films, toneelstukken, musicals en andere vormen van kunst.

Alice Liddell zelf groeide op, trouwde en kreeg kinderen. Ze leefde een relatief rustig leven. Maar ze bleef altijd verbonden met het verhaal dat haar onsterfelijk maakte.
In 1932, 67 jaar na de publicatie van het boek, verkocht Alice Liddell het originele manuscript van Alice's Adventures Under Ground. Het werd gekocht door een Amerikaanse verzamelaar voor £15.400. Een enorm bedrag in die tijd.
Het manuscript is nu in het bezit van de British Library. Een tastbare herinnering aan het magische verhaal dat begon op een boottochtje op de rivier de Isis.
Dus, de volgende keer dat je Alice in Wonderland leest of bekijkt, denk dan aan Alice Liddell, het echte meisje dat het allemaal begon. En bedenk hoe een eenvoudige boottocht kan leiden tot een van de meest fantasierijke en blijvende verhalen ter wereld.
En nu, excuseer me, ik ga een kop thee zetten. Misschien wel met een vleugje citroen… En wie weet, misschien val ik wel in een konijnenhol en ontdek ik mijn eigen Wonderland!
