Als Hitler Mein Rosa Kaninchen Stahl

Oké, ff serieus. We moeten het even hebben over een boek. Eentje die iedereen eigenlijk zou moeten lezen. Ken je 'Als Hitler Mein Rosa Kaninchen Stahl' al? Nee? Geen paniek! Ik ga je er alles over vertellen. Zie het als een super-snelle book club, maar dan zonder de verplichte kaasplankjes (hoewel, die mogen natuurlijk altijd).

Het is dus een semi-autobiografisch verhaal van Judith Kerr. Ja, die van 'De Tijger Die Op Thee Kwam'. Leuk, toch? Maar dit is een stuk heftiger. Een stuk minder tijger, en een stuk meer... uh... Hitler. Vandaar de titel, duh! En die roze konijn? Daar komen we zo op.

Het verhaal in een notendop: Anna, een Joods meisje in Berlijn, moet in 1933 met haar familie vluchten. Omdat haar vader (een bekende criticus) lucht krijgt van de naderende Nazi-ellende. Ze laten alles achter. ALLES! Dus ook Anna's geliefde roze konijn. Arm ding! Je voelt de drama al aankomen, toch?

Het is echt een kinderboek, maar dan eentje die je als volwassene nog meer raakt. Denk er eens over na: een kind dat zijn favoriete knuffel achterlaat. Zoiets simpels, maar zó ontzettend pijnlijk. Het staat symbool voor alles wat ze achterlaten. Haar thuis, haar vrienden, haar normale leven. Slik.

De vlucht: Een Achtbaan van Ellende (maar dan zonder de Fun)

De familie vlucht eerst naar Zwitserland, en later naar Frankrijk en Engeland. Het is een constant gevecht om te overleven. Om ergens te wonen, om eten te vinden, om een manier te vinden om geld te verdienen. En ondertussen proberen ze nog een beetje normaal te zijn. Poeh! Zeg nou zelf, zou jij dat kunnen?

Anna’s vader is een journalist en schrijver. Best handig, zou je denken. Maar in die tijd was het verdomd lastig om aan de bak te komen als vluchteling. Je voelt de wanhoop gewoon van de pagina's afdruipen. Maar ondanks alles, houden ze de moed erin. Dat is toch bewonderenswaardig?

En het is allemaal geschreven vanuit het perspectief van Anna. Een kind. Ze begrijpt niet altijd alles wat er gebeurt. Ze hoort dingen, maar snapt de consequenties niet altijd. Dat maakt het juist zo krachtig. Je ziet de wereld door haar ogen. Een wereld die steeds kleiner en enger wordt.

Waarom is dit boek zo goed?

Oké, hier komen de redenen. Zet je schrap!

1. Het is toegankelijk: Het is geschreven voor kinderen, dus de taal is eenvoudig. Geen ingewikkelde politieke analyses of ellenlange beschrijvingen. Recht voor zijn raap. En dat maakt het juist zo heftig. Je voelt de impact van de gebeurtenissen, zonder dat je overladen wordt met informatie.

2. Het is persoonlijk: Het is gebaseerd op de eigen ervaringen van Judith Kerr. Dat voel je. Het is geen droge geschiedenisles, maar een verhaal over een echt gezin. Een gezin dat probeert te overleven in een onmogelijke situatie.

3. Het is relevant: Helaas is het verhaal nog steeds relevant. Kijk naar de wereld om je heen. Er zijn nog steeds mensen op de vlucht. Kinderen die hun huis, hun familie, hun knuffels achter moeten laten. Denk daar eens over na. Het is geen ver-van-mijn-bed show, snap je?

4. De symboliek: Dat roze konijn! Het is meer dan alleen een knuffel. Het staat voor alles wat Anna kwijtraakt. Haar onschuld, haar veiligheid, haar verleden. En de vervanging? Een houten hond? Tsja, dat is toch niet hetzelfde, of wel? Het is een teken van verandering, van aanpassing, van het accepteren van een nieuwe realiteit.

5. De hoop: Ondanks alles, is het geen deprimerend boek. Het is een verhaal over veerkracht, over hoop, over de kracht van familie. Ze geven niet op. Ze blijven vechten. Ze blijven geloven in een betere toekomst. En dat is toch inspirerend?

Oké, en nu? Moet ik dit boek lezen?

Ehm... JA! Dacht je nou echt dat ik dit allemaal zou typen als ik je het niet zou aanraden? Seriously? Het is een boek dat je bijblijft. Eentje waar je over nadenkt. Eentje die je misschien wel een beetje verandert. In ieder geval, zal het je aan het denken zetten over de wereld om je heen. En dat is toch belangrijk, of niet?

En het is niet alleen voor kinderen, hè? Ik zou het zeker ook aan volwassenen aanraden. Het is een goede reminder van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog. En het is een waarschuwing voor de gevaren van racisme en intolerantie. Want laten we eerlijk zijn, dat is nog steeds actueel.

Dus, waar wacht je nog op? Ga dat boek lezen! Leen het van de bieb, koop het in de boekwinkel, download het als e-book. Whatever floats your boat! Maar lees het. Beloofd?

En dan nog even dit: Er zijn ook nog vervolgdelen! 'Wachten Tot Hitler Weg Is' en 'Een Soort Familie'. Die zijn ook zeker de moeite waard. Maar begin bij het begin. Met dat roze konijn. Je zult er geen spijt van krijgen. Oké, misschien een klein beetje spijt, omdat het een triest verhaal is. Maar het is ook een belangrijk verhaal. Een verhaal dat verteld moet worden. En dat is het waard.

Dus, ga je 'm lezen? Laat het me weten! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. En als je nog andere goede boekentips hebt, hoor ik het graag! Altijd op zoek naar nieuwe leesvoer, you know? Tot snel! En vergeet dat roze konijn niet!

Oh, en nog één ding. Misschien moet je er wel een pak tissues bij pakken. Just saying. Je bent gewaarschuwd! Maar echt, het is het waard. Echt. Deal?

Oké, da's 'm. Ik ga nu een kop thee zetten en nadenken over roze konijnen. En jij? Jij gaat dat boek lezen! Tot snel!