Anne Of Green Gables Anne

Zeg, ken je Anne Shirley nog? Anne met een E, natuurlijk! Van Green Gables. Die roodharige wees met die gigantische fantasie? Ja, die ja! Weet je, soms vergeet ik bijna hoe geniaal die boeken eigenlijk zijn. Echt, pure nostalgie!

En wat is het geheim? Waarom blijft Anne zo resoneren, zelfs in de 21e eeuw? Is het die onschuldige charme? Of de manier waarop ze de wereld ziet? Misschien wel alles tegelijk? Ik denk het wel, toch?

Het verhaal van Anne

Oké, even recapituleren voor degenen die het verhaal (echtwaar?) nog niet kennen. Anne is een weeskind. Nou ja, een bijna-weeskind als je het mij vraagt. Haar ouders stierven toen ze nog baby was en ze zwerft van pleeggezin naar pleeggezin. Niet bepaald een sprookjesachtig begin, hè?

Dan komt ze per ongeluk bij Marilla en Matthew Cuthbert terecht. Ze wilden eigenlijk een jongen adopteren. Je weet wel, om te helpen op de boerderij. Maar... tadaaa! Daar staat Anne. Met haar rode haar, haar sproeten en een hoop meningen. En o ja, een oneindige fantasie.

Arme Marilla en Matthew. Ze weten niet wat hen overkomt. Een meisje! En dan ook nog zo'n meisje! Maar... ze smelten. Langzaam, maar zeker. Anne verovert hun harten. En eerlijk, ze verovert de harten van iedereen die de boeken leest, toch?

Avonlea: Meer dan alleen een dorp

Avonlea, het dorp waar Green Gables staat, is net zo belangrijk als Anne zelf. Het is een klein, hecht dorp met eigenwijze inwoners. Denk aan Rachel Lynde, de roddeltante van het dorp. Heerlijk! Of de dominee en zijn vrouw. Elke personage heeft zijn eigen rol en draagt bij aan de charme van het verhaal.

Het is de plek waar Anne vrienden maakt, zoals Diana Barry, haar boezemvriendin. Hun vriendschap is zo puur en onvoorwaardelijk. Wie wil er nou niet zo'n vriendschap? Zeg nou zelf!

En dan heb je Gilbert Blythe natuurlijk! De love interest! In het begin is er de rivaliteit. Hij plaagt haar met haar rode haar en ze slaat hem met haar lei. Dramatisch! Maar uiteindelijk... Tja, dat moet je zelf maar lezen! (Of kijken, want er zijn genoeg verfilmingen!)

Waarom Anne blijft boeien

Oké, de hamvraag: waarom is Anne zo tijdloos? Ik denk dat het komt door verschillende dingen.

Ten eerste: Anne's optimisme. Ondanks alles wat ze heeft meegemaakt, blijft ze positief. Ze ziet schoonheid in de kleinste dingen. Een zonsondergang, een bloem, een mooi woord. Ze laat zich niet ontmoedigen door tegenslagen. Dat is toch inspirerend? En hebben we dat nu niet juist nodig, een beetje optimisme?

Ten tweede: haar fantasie. Anne heeft een rijke verbeeldingskracht. Ze geeft alles een naam en ziet overal avonturen. Ze is een dromer. En wie droomt er nou niet graag even mee? Even ontsnappen aan de realiteit?

Ten derde: de thema's. Vriendschap, familie, liefde, acceptatie, identiteit. Het zijn allemaal thema's die universeel zijn en die iedereen aanspreken. Het maakt niet uit of je in de 19e eeuw leefde of nu. Deze thema's zijn altijd relevant.

Ten vierde, en misschien wel de belangrijkste: de schrijfstijl. Lucy Maud Montgomery, de schrijfster van Anne of Green Gables, heeft een prachtige schrijfstijl. Ze beschrijft de omgeving zo levendig dat je het gevoel hebt dat je er zelf bent. En haar personages zijn zo levensecht. Je voelt met ze mee, je lacht met ze, je huilt met ze. Geweldig!

Anne in de moderne tijd

Het is grappig, hè? Dat een boek dat meer dan honderd jaar oud is, nog steeds zo populair is. Er zijn talloze verfilmingen, series, musicals en toneelstukken van gemaakt. En er komen steeds weer nieuwe bij!

Waarom? Omdat Anne's verhaal tijdloos is. Omdat haar optimisme en haar fantasie nog steeds inspireren. Omdat de thema's nog steeds relevant zijn. En omdat... we gewoon allemaal een beetje Anne in ons hebben. Of zouden willen hebben, toch?

Anne leert ons om te dromen, om te genieten van de kleine dingen en om nooit op te geven. Om onszelf te accepteren, met al onze eigenaardigheden. Om te leren van onze fouten. En vooral: om lief te hebben. Zowel onszelf als anderen.

Dus, als je Anne of Green Gables nog niet hebt gelezen (waar wacht je nog op?!), raad ik het je echt aan. Het is een boek dat je hart zal verwarmen. En wie weet, misschien leer je er nog iets van ook. 😉

En voor degenen die het boek al kennen: is het geen tijd om het nog eens te lezen? Even terug naar Avonlea, even weer meedromen met Anne. Ik denk het wel! Een beetje Anne-therapie kan geen kwaad, toch?

Misschien moet ik hem zelf ook maar weer eens van de plank halen. Even ontsnappen aan de realiteit en mezelf onderdompelen in de wereld van Anne Shirley. Klinkt goed, toch? Ik ga het doen!

En jij? Ga je mee op avontuur naar Green Gables?

P.S. En zeg nou zelf, wie kan er nou niet lachen om de scènes waarin Anne per ongeluk wijn aanziet voor frambozensap? Klassiek!

P.P.S. En heb je de Netflix serie "Anne with an E" al gezien? Het is een moderne interpretatie van het verhaal. Niet iedereen is fan, maar ik vond het wel de moeite waard. Maar de boeken, die blijven toch het beste!

P.P.P.S. Ok, ik stop nu met mijn Anne-obsessie. Voor nu dan. Maar wie weet, komt er binnenkort wel weer een artikel over... tja, wie weet?! Tot snel!