Barbie En De Geheime Deur Film

Oké, luister goed, want dit is er eentje. Weet je nog, toen Barbie alles kon zijn? Astronaut, dokter, president (meermaals, waarschijnlijk!). Wel, in 'Barbie en de Geheime Deur' pakt ze het ietwat anders aan, namelijk als...extreem verlegen prinses. Ja, echt waar! Ik weet het, ik weet het. Even wennen, hè?

Ik zat dus laatst met mijn nichtje (die notabene meer make-up bezit dan ik) naar deze film te kijken, en man, wat een trip. Het is zo’n film die je enerzijds de wenkbrauwen doet optrekken en anderzijds helemaal meezuigt in de suikerspinkleurige wereld. Bereid je voor op glitter, glitters, en nog meer GLITTERS!

De Shy Prinses in Nood

Clara (want zo heet Barbie hier) is dus niet de meest zelfverzekerde prinses ever. Ze zingt graag, oké, maar het liefst verstopt ze zich achter een gordijn. Je kent het wel, de prinsessenversie van 'ik ga naar het feest, maar dan wel vermomd als de plant'. Haar ouders, de koning en koningin, maken zich een beetje zorgen. Ze willen dat Clara meer open staat en...nou ja, meer koninklijk doet. Snap je? Minder muurbloempje, meer 'hier ben ik en ik regeer!'.

En dan, bam! Alsof de scenarioschrijvers dachten: “Weet je wat deze film nodig heeft? Een geheime deur!” verschijnt er opeens een... tromgeroffel... een geheime deur! Wie had dat gedacht?

Een Deur Naar Wat? Een Wereld van... Suikerspin?

Achter die deur zit natuurlijk geen stoffig kasteelarchief of een vervallen kerker (stel je voor!), maar een magische wereld. Eentje waar alles net iets te zoet, net iets te kleurrijk en net iets te over the top is. Stel je voor: levende suikerspinbomen, pratende honden met juwelen halsbanden en een rivier van... uh... aardbeienshampoo? Oké, dat laatste verzin ik er misschien bij, maar je snapt het idee.

In deze wereld ontmoet Clara twee nieuwe vriendinnen: Romy, een zeemeermin die niet kan zwemmen (beetje ironisch, toch?), en Nori, een fee zonder vleugels (de armen). Ja, ja, ik weet wat je denkt: “Wat is er mis met al deze magische wezens? Zijn ze allemaal een beetje... mank?” Maar dat maakt het juist zo leuk! Ze zijn stuk voor stuk anders en onzeker, maar samen vormen ze een geweldig team.

De Slechterik… of zoiets?

Geen Barbie film zonder een slechterik, toch? In dit geval is dat Regina, de slechte tante (want waarom ook niet?). Regina wil de macht grijpen in deze magische wereld en heeft daarvoor een plan bedacht dat zo ingewikkeld is dat ik het zelf nauwelijks kan navertellen. Iets met magie stelen en… euh… iets met planten. Heel spannend.

Maar eerlijk is eerlijk, Regina is niet de meest angstaanjagende schurk ever. Ze is meer irritant dan echt eng. Ze heeft van die typische slechterik-trekjes: gemene lach, overdreven gebaren en een voorkeur voor zwarte kleding (in een wereld van pastelkleuren, dat dan weer wel). Je weet wel, het standaard slechterikpakket.

Waarom je deze Film zou Moeten Kijken (Of in ieder geval je Nichtje erheen sturen)

Dus, waarom zou je in vredesnaam anderhalf uur van je leven besteden aan een film over een verlegen prinses en een geheime deur naar een suikerspinwereld? Nou, om verschillende redenen:

• Het is heerlijk escapisme. Even ontsnappen aan de realiteit en je onderdompelen in een wereld waar alles mogelijk is.
• De boodschap is positief. Het gaat over vriendschap, zelfvertrouwen en het accepteren van jezelf, ook al ben je anders.
• De muziek is... aanstekelijk. Bereid je voor op liedjes die je nog dagen later in je hoofd hebt zitten. Vooral het liedje "What's Gonna Happen" (in het Nederlands "Wat Staat Ons Te Wachten") is een oorwurm. Sorry, niet sorry.
• Het is stiekem best grappig. Er zitten genoeg momenten in die je stiekem laten grinniken, zelfs als je al lang geen klein meisje meer bent.
• En laten we eerlijk zijn, die glitters!

De Moraal van het Verhaal (Serieus, even dan)

Maar alle gekheid op een stokje, "Barbie en de Geheime Deur" heeft wel degelijk een boodschap. Het laat zien dat je niet perfect hoeft te zijn om speciaal te zijn. Clara is verlegen, Romy kan niet zwemmen en Nori heeft geen vleugels, maar samen overwinnen ze hun onzekerheden en redden ze de dag. En dat is best een mooie les, toch? Zelfs als het verpakt zit in een suikerspinkleurig jasje.

Dus de volgende keer dat je je een beetje down voelt, of gewoon zin hebt in een portie onschuldig vermaak, geef "Barbie en de Geheime Deur" een kans. Wie weet word je er net zo vrolijk van als ik (en mijn nichtje met haar make-up collectie!).

P.S. Ik heb geprobeerd erachter te komen hoeveel glitters er daadwerkelijk in de film gebruikt zijn, maar mijn onderzoeksteam (ik en Google) kon geen definitief antwoord vinden. Ik schat in, miljoenen. Misschien miljarden. We hebben het hier over serieuze glitter-toewijding.

P.P.S. Mocht je jezelf ooit in een magische wereld bevinden, raak dan niet de suikerspinbomen aan. Je krijgt er gegarandeerd plakkerige handen van.

P.P.P.S. En mocht je Regina tegenkomen, bied haar dan een glitter make-over aan. Misschien wordt ze dan wat minder chagrijnig.