Ben Ik Lesbisch Bi Of Hetero Test

Oké, luister. Ik zat laatst met een vriendin te kletsen, en het gesprek ging, zoals dat wel vaker gebeurt, over daten. Zij zat te zeuren over de schaarste aan leuke mannen (een probleem dat ik helaas niet ken), en ik zat ondertussen te scrollen door de profielen op een dating-app. En toen floepte ze er ineens uit: "Weet je wat grappig is? Ik heb ooit zo'n 'Ben ik lesbisch?' test gedaan, puur uit verveling, en ik scoorde nog best hoog ook!". Waarop ik natuurlijk meteen moest lachen. "Serieus? Wat kwam eruit dan?". "Nou," zei ze, een beetje ongemakkelijk, "dat ik misschien wel biseksueel zou kunnen zijn."

En dat bracht me aan het denken. Die tests, die 'Ben ik lesbisch, bi of hetero?' tests… wat zijn dat eigenlijk? Zijn ze serieus te nemen? En waarom voelen we eigenlijk de behoefte om ze te doen? (Ja, ik betrap mezelf erop, hoor. Ik heb er ook weleens eentje gedaan, out of curiosity, natuurlijk!)

Dus, laten we er eens induiken. Samen! (Alsof we dikke vrienden zijn die op de bank hangen en dit bespreken. Oké? Oké!)

Wat is de aantrekkingskracht van zo'n test?

Waarom willen we per se een label plakken op onze seksualiteit? Misschien is het de behoefte aan duidelijkheid. De wereld is al verwarrend genoeg, toch? Een label kan een gevoel van identiteit geven, een groep waar je bij hoort, een antwoord op de vraag: "Wie ben ik?".

• Validatie: Soms hebben we het gevoel dat we 'anders' zijn. Zo'n test kan bevestigen dat je niet de enige bent die zich zo voelt.
• Exploratie: Misschien ben je nog aan het uitzoeken wat je precies wilt en wie je aantrekkelijk vindt. De test kan een eerste stap zijn in dat proces.
• Nieuwsgierigheid: Oké, laten we eerlijk zijn, soms doen we het gewoon voor de lol. Een beetje zelfonderzoek kan nooit kwaad, toch?

Maar is dat label dan wel zo belangrijk? Is het niet oké om gewoon te zijn wie je bent, zonder dat je jezelf in een hokje hoeft te plaatsen? (Daarover later meer!)

Hoe werken die tests eigenlijk?

De meeste 'Ben ik lesbisch, bi of hetero?' tests zijn gebaseerd op een reeks vragen over je gevoelens, aantrekkingskracht, en ervaringen. Vaak zijn de vragen best breed en interpretatiegevoelig. Denk aan vragen als:

• "Voel je je aangetrokken tot personen van hetzelfde geslacht?" (Uhm, soms? Een beetje? Wat betekent 'aangetrokken' eigenlijk?)
• "Heb je gefantaseerd over een relatie met iemand van hetzelfde geslacht?" (Fantaseert iedereen niet over van alles en nog wat?)
• "Voel je je prettiger in het gezelschap van personen van hetzelfde geslacht?" (Hangt er vanaf wie het is!)

De antwoorden worden vervolgens 'geanalyseerd' (tussen aanhalingstekens, want we moeten niet doen alsof het pure wetenschap is), en je krijgt een 'score' die je in een bepaalde categorie plaatst. Lesbisch. Biseksueel. Hetero. Misschien zelfs panseksueel of aseksueel, als de test een beetje up-to-date is.

Het probleem is dat seksualiteit super complex is. Het is niet iets wat je in een paar vragen kunt vangen. (Alsof je de Mona Lisa probeert na te tekenen met een potloodje van de Action. Succes!)

De valkuilen van zo'n test

• Generalisatie: De vragen zijn vaak heel algemeen en houden geen rekening met individuele verschillen.
• Subjectiviteit: Wat de één verstaat onder 'aantrekkingskracht' is voor de ander misschien heel anders.
• Verwachtingen: Soms antwoord je de vragen zoals je denkt dat je zou moeten antwoorden, in plaats van eerlijk te zijn over hoe je je echt voelt. (Schuldig! Ik geef het toe!)
• Simplificatie: Seksualiteit is een spectrum, geen zwart-wit verhaal. Zo'n test doet alsof je per se in één van de hokjes moet passen.

Zijn die tests dan compleet nutteloos?

Nee, dat wil ik ook weer niet zeggen. Zo'n test kan wel een gesprek op gang brengen. Het kan je aan het denken zetten over je eigen gevoelens en verlangens. Het kan een trigger zijn om verder op onderzoek uit te gaan, om meer te lezen over verschillende seksuele oriëntaties, om met mensen te praten die zich anders voelen.

Zie het dus niet als een absolute waarheid, maar meer als een startpunt. Een tool om jezelf beter te leren kennen. Een manier om je eigen seksualiteit te verkennen, zonder druk of oordeel.

De belangrijkste vraag: Wie ben jij?

Uiteindelijk gaat het er niet om wat een test je vertelt, maar om hoe jij je voelt. Voel je je aangetrokken tot mannen? Vrouwen? Allebei? Geen van beiden? Alle antwoorden zijn oké! (En ja, ook het antwoord: "Ik weet het nog niet!" is een prima antwoord.)

Seksualiteit is fluïde. Het kan veranderen in de loop van je leven. Wat je vandaag aantrekkelijk vindt, hoeft dat morgen niet meer te zijn. En dat is helemaal prima.

Tips voor zelfonderzoek (zonder stress!)

• Wees eerlijk tegen jezelf: Probeer je niet te laten beïnvloeden door wat anderen van je verwachten.
• Lees erover: Er is super veel informatie beschikbaar online en in boeken. Zoek naar bronnen die je vertrouwt.
• Praat erover: Met vrienden, familie, een therapeut… het kan heel fijn zijn om je gevoelens te delen met iemand die je vertrouwt.
• Experimenteer: Durf dingen uit te proberen, binnen je eigen grenzen natuurlijk.
• Wees geduldig: Het kost tijd om jezelf te leren kennen. Forceer niets en geniet van de reis.
• Onthoud: Het is oké om geen label te hebben. Het is oké om van label te veranderen. Het is oké om jezelf te zijn. (Klinkt klef, maar het is waar!)

Dus, die 'Ben ik lesbisch, bi of hetero?' test? Neem het met een korreltje zout. Gebruik het als een springplank, niet als een eindpunt. En vooral: wees lief voor jezelf. Je bent goed zoals je bent. (Ook al is dat nog in wording!)

En nu ga ik weer even verder scrollen op die dating-app. Misschien kom ik nog wel een interessante test tegen… (Nee hoor! Grapje! Of toch niet...?)