Boek Bij Gebrek Aan Beter

Oké, laten we eerlijk zijn. We kennen het allemaal. Je zit 's avonds op de bank, Netflix is uitgespeeld, je telefoon is leeggezogen tot op de bodem van je batterij, en je staart naar... niks. Compleet niets. Geloof me, ik ben daar ook geweest. Sterker nog, ik was daar gisteren. Ik zat te zappen tussen tig zenders waar werkelijk niets interessants te vinden was. Het voelde alsof mijn hersenen smeekten om iets... iets substantieels. Toen viel mijn oog op een boek, weggestopt in een hoekje van de boekenkast. Een stoffige, enigszins vergeten vriend. En ja hoor, je raadt het al: "Bij Gebrek Aan Beter" van Joris Luyendijk. Klonk ietwat deprimerend, dacht ik toen, maar hé, wat had ik te verliezen? (Spoiler alert: uiteindelijk helemaal niets, behalve dan misschien een uurtje slaap. Maar was dat nou echt een verlies?).

Dat moment van existentiële verveling bracht me tot een simpele, maar cruciale vraag: wanneer grijpen we eigenlijk naar boeken? Is het puur en alleen omdat we zin hebben in een diepgaande intellectuele ontdekking? Of speelt er soms een iets minder rooskleurig motief mee? Denk er maar eens over na, hoe vaak pak jij een boek op als er écht helemaal niets anders te doen is?

"Bij Gebrek Aan Beter": Meer dan alleen een noodoplossing?

Laten we de olifant in de kamer even benoemen: "Bij Gebrek Aan Beter" is een fenomenale titel. Het vat de essentie van het boek perfect samen, maar het is ook een beetje pijnlijk herkenbaar. Joris Luyendijk, die normaal gesproken reportages maakt over de financiële wereld, belandde onverwachts als antropoloog in het Midden-Oosten. Juist, totaal iets anders. En hij beschrijft in dit boek zijn ervaringen, frustraties en observaties. Het is dus niet zomaar een reisverslag, maar een kritische blik op de cultuur, de politiek en de complexe verhoudingen in die regio. (Trouwens, als je op zoek bent naar een boek dat je aan het denken zet, dan zit je met Luyendijk altijd goed).

Maar terug naar de titel. "Bij Gebrek Aan Beter." Het suggereert een soort noodoplossing, een laatste redmiddel als alle andere vormen van entertainment en informatieverwerking falen. En misschien is dat ook wel een beetje zo. Maar het is ook veel meer dan dat. Het is een uitnodiging om te vertragen, om je te verdiepen in een onderwerp, om kritisch na te denken over de wereld om je heen. Iets wat we in de huidige snelle, hyper-verbonden maatschappij nog wel eens vergeten. (En ja, ik weet dat ik dit schrijf op een blog, dus de ironie is me niet ontgaan).

Waarom "Bij Gebrek Aan Beter" (of überhaupt boeken) tóch de moeite waard is

Dus, waarom zou je een boek oppakken als je je verveelt? Omdat het...:

• Je blik verruimt: Boeken bieden je een inkijkje in andere werelden, andere culturen, andere perspectieven. Je leert nieuwe dingen, je ontdekt nieuwe ideeën, en je begrijpt de wereld een stukje beter. Zelfs een boek dat op het eerste gezicht saai lijkt, kan je verrassen. (Geloof me, ik spreek uit ervaring).
• Je creativiteit stimuleert: Door te lezen word je blootgesteld aan nieuwe stijlen, nieuwe verhalen, nieuwe manieren van denken. Dit kan je helpen om je eigen creativiteit te ontketenen. Wie weet, misschien inspireert het je wel om zelf te gaan schrijven, schilderen, of componeren!
• Je helpt ontsnappen aan de realiteit (op een goede manier): Soms heb je gewoon even behoefte aan een break van de dagelijkse sleur. Een goed boek kan je meenemen naar een andere tijd, een andere plaats, een ander universum. Het is een soort mini-vakantie voor je geest. En laten we eerlijk zijn, wie kan daar nou nee tegen zeggen?
• Je woordenschat vergroot (en je dus slimmer maakt!): Hoe meer je leest, hoe meer woorden je leert. En hoe meer woorden je kent, hoe beter je jezelf kunt uitdrukken. Het is een win-win situatie. (Bovendien kun je indruk maken op je vrienden en collega's met je uitgebreide woordenschat. Altijd handig!).
• Een goede reden is om offline te zijn: In een wereld waarin we constant online zijn, is het heerlijk om even de stekker eruit te trekken. Een boek biedt je de perfecte gelegenheid om even offline te zijn, om je te concentreren op één ding, om je te ontspannen. (En ja, ik weet dat je dit leest op een scherm, maar het gaat om het idee!).

"Bij Gebrek Aan Beter" en de kunst van het vertragen

Het boek van Luyendijk is in zekere zin een pleidooi voor vertraging. Hij neemt de tijd om de mensen die hij ontmoet te observeren, om hun verhalen te horen, om hun cultuur te begrijpen. Hij haast zich niet, hij oordeelt niet snel, hij probeert zich open te stellen voor het onbekende. En dat is een les die we allemaal kunnen leren. (Misschien moeten we allemaal wat meer "Bij Gebrek Aan Beter" in ons leven implementeren).

Misschien is de term "bij gebrek aan beter" dus niet zo negatief als het klinkt. Misschien is het juist een erkenning van de waarde van boeken, van de waarde van verhalen, van de waarde van kennis. Misschien is het een herinnering aan het feit dat er meer is dan alleen de oppervlakkige prikkels van de moderne wereld. Misschien is het gewoon een excuus om even te ontsnappen en te verdwijnen in een goed verhaal. (En hé, als dat het enige is wat het is, dan is dat ook prima).

Dus, de volgende keer dat je je verveelt, voordat je weer blindelings naar je telefoon grijpt, overweeg dan eens om een boek op te pakken. Misschien ontdek je wel een nieuwe favoriet, misschien leer je iets nieuws, misschien heb je gewoon een fijne tijd. En zelfs als het boek uiteindelijk tegenvalt, dan heb je in ieder geval iets anders gedaan dan scrollen door je Instagram-feed. En dat is op zich al een overwinning, toch?

Conclusie: "Bij Gebrek Aan Beter" is meer dan alleen een noodoplossing. Het is een kans om je te verdiepen, te leren, te ontspannen en te ontsnappen. Dus pak dat stoffige boek uit de kast, ga er lekker voor zitten, en laat je verrassen. Je weet nooit wat je zult ontdekken. (En als het echt niks is, dan kun je altijd nog terug naar Netflix).