Boek Gejaagd Door De Wind

Oké, jongens en meisjes, luister eens! Ik zit hier in mijn favoriete café, met een veel te dure latte, en ik dacht: ik ga jullie eens vertellen over een boek, een epische roman, een baksteen van een boek, dat zó dramatisch is dat je er spontaan een snor van zou krijgen. Ik heb het natuurlijk over... Gone With The Wind! Of, in het Nederlands, Gejaagd Door de Wind.

De film? Jazeker! Maar eerst... het boek!

Nu hoor ik je denken: "Gone With The Wind? Die film ken ik wel! Scarlett O'Hara, Rhett Butler, Tara... bla bla bla." Tuurlijk ken je de film. Iedereen kent de film! Hij is langer dan de gemiddelde Star Wars marathon. Maar seriously, het boek van Margaret Mitchell is nog langer, nog dramatischer, en geloof me, nog meer een rollercoaster ride dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

Denk aan de film. Vermenigvuldig dat gevoel met tien. Voeg er dan nog een snufje geschiedenis, een theelepel politieke incorrectheid (we komen daar nog op terug!), en een flinke dosis southern charm aan toe. Voilà, je hebt Gejaagd Door de Wind.

Scarlett O'Hara: Prinsesje, overlever, drama queen!

Laten we het even hebben over Scarlett O'Hara. Serieus, die vrouw is een fenomeen. Ze is de definitie van een dramaqueen, maar tegelijkertijd ook een ongelooflijke overlever. Ze begint als een verwend prinsesje, compleet met jurken die zo breed zijn dat je er een kleine eettafel onder zou kunnen verstoppen, en eindigt... nou ja, laten we zeggen dat ze er een paar oorlogen, drie huwelijken, en een hoop zakelijke deals later heel anders uitziet.

Scarlett wil maar één ding: Ashley Wilkes. Ashley Wilkes, de man met het charisma van een natte krant, die getrouwd is met Melanie Hamilton, een vrouw die zó lief en onbaatzuchtig is dat ze bijna irritant wordt. (Sorry, Melanie fans!) Scarlett blijft Ashley najagen, ondanks alle waarschuwingen, ondanks alle kansen op échte liefde. Het is alsof ze een obsessie heeft voor een ijsje dat al gesmolten is – ze weet dat het geen zin heeft, maar ze blijft eraan likken! Man, is dat herkenbaar?

Belangrijke kenmerken van Scarlett:

• IJdelheid: Scarlett geeft meer om haar taille dan om de honger in de wereld. Serieus.
• Entitlement: Ze denkt dat de wereld haar iets verschuldigd is. Misschien wel alles.
• Doorzettingsvermogen: Je kunt haar neer slaan, schoppen, beledigen, maar ze staat altijd weer op. Als een onkruid, maar dan een onkruid met designer kleding.
• Zakelijk inzicht: De vrouw is een kei in zaken doen. Ze bouwt een imperium op uit de as van de oorlog. Chapeau! (Ook al doet ze dat soms op een beetje... dubieuze manieren.)

Rhett Butler: De charmeur met een geweten (soms)

En dan hebben we Rhett Butler. Zucht. Rhett is de antiheld bij uitstek. Cynisch, charmant, schatrijk, en hij ziet Scarlett door en door. Hij weet dat ze een drama queen is, hij weet dat ze Ashley nooit zal vergeten, en toch... toch is hij gefascineerd door haar. Hij is de enige die haar echt kan uitdagen, de enige die haar laat lachen, en de enige die haar uiteindelijk... Nou ja, dat verklap ik nog niet!

Rhett is een bad boy met een verborgen hart van goud. Of zilver. Of misschien is het gewoon een laagje vernis over een diepgeworteld cynisme. Wie zal het zeggen? Wat we wel weten, is dat hij de iconische quote "Frankly, my dear, I don't give a damn" de wereld in heeft geslingerd. En dat is reden genoeg om hem te eren.

De beste dingen over Rhett:

• Sarcasme: Rhett's sarcasme is scherper dan een samurai zwaard.
• Financiële onafhankelijkheid: De man is rijk! Heel rijk! Dat komt altijd van pas.
• Eerlijkheid: Hij is de enige die Scarlett de waarheid durft te vertellen, ook al doet het pijn.
• Mysterie: Wat zit er nou echt achter die façade? Dat is de vraag die ons blijft bezighouden.

Tara: De grond onder hun voeten

Vergeet ook Tara niet! Tara is meer dan een plantage, het is een symbool. Het is het symbool van de oude zuidelijke aristocratie, van de hoop, van de veerkracht, en van Scarlett's koppigheid. Scarlett zou over lijken gaan om Tara te behouden. Sterker nog, ze doet bijna letterlijk over lijken gaan. Tara is alles voor haar, de enige constante in een wereld vol chaos.

Waarom je het boek (nog steeds) zou moeten lezen

Oké, ik snap het. Het boek is dik. Het is ouderwets. Er zitten passages in die je nu misschien als politiek incorrect zou bestempelen. (Slavernij wordt bijvoorbeeld niet bepaald veroordeeld.) Maar... Gejaagd Door de Wind is ook een fascinerend tijdsdocument. Het geeft een inkijkje in een wereld die voorgoed verdwenen is, een wereld vol glamour, tragedie, en onverzettelijkheid.

Bovendien is het gewoon een ontzettend goed verhaal! De personages zijn complex en flawed, de plot is vol wendingen, en de schrijfstijl is... nou ja, soms een beetje aan de melodramatische kant, maar hé, dat hoort erbij!

Hier zijn een paar redenen waarom je het boek echt eens zou moeten oppakken:

• De epische schaal: Het verhaal bestrijkt een periode van cruciale verandering in de Amerikaanse geschiedenis, van de antebellum periode tot de Reconstruction.
• De complexe personages: Scarlett, Rhett, Ashley, Melanie... ze zijn allemaal mensen met hun eigen sterke en zwakke punten.
• De romantiek (of het gebrek daaraan): De relatie tussen Scarlett en Rhett is allesbehalve een sprookje, maar dat maakt het juist zo interessant.
• De thema's: Liefde, verlies, oorlog, overleven, identiteit... het boek zit vol met grote thema's die nog steeds relevant zijn.
• Je kan erna zeggen dat je hem hebt gelezen! Hoe vaak krijg je nou de kans om tegen iedereen te zeggen dat je een boek van meer dan duizend pagina's hebt gelezen?

Conclusie: Go with the Wind!

Dus, daar heb je het! Gejaagd Door de Wind. Een boek dat je moet lezen, al is het maar om mee te kunnen praten tijdens verjaardagen. Een boek dat je aan het lachen maakt, aan het huilen maakt, en dat je misschien zelfs een beetje boos maakt. (Scarlett, waarom Ashley?!) Een boek dat, ondanks alle kritiek, nog steeds een klassieker is. Nu ga ik terug naar mijn latte. Fijne dag!