Boek Joke Van Leeuwen 3 Letters

Weet je wat me nou gisteren overkwam? Ik zat in de trein, op weg naar een boekenbeurs. Je weet wel, zo'n plek waar je door een zee van literatuur struint, hopend dat je iets tegenkomt dat je hart sneller doet kloppen. En daar lag het. Een klein, iel boekje. De titel? Drie Letters. Van Joke van Leeuwen. Ik dacht meteen: "Joke van Leeuwen? Dat is toch die van 'Deesje'?! Oh jee, wordt dit een jeugdsentiment-trip?" Nou, spoiler alert: het werd meer dan dat.

En dat bracht me dus op het idee om hier even een epistel te schrijven over, jawel, Drie Letters. Waarom? Omdat dit boekje, ondanks zijn bescheiden omvang, stiekem bomvol zit. En omdat ik denk dat veel mensen 'm over het hoofd zien. Zonde, toch?

Wat is Drie Letters überhaupt?

Oké, even de basics. Drie Letters, uitgegeven in 1999, is, eh... hoe zal ik het zeggen... een "beeldverhaal". Of een "grafische novelle", als je het chic wilt noemen. Maar laten we eerlijk zijn, het is een boekje met tekeningen en weinig tekst. Klinkt simpel, toch? Wacht maar.

Het verhaal, voor zover je van een verhaal kunt spreken (snap je 'm?), volgt een meisje dat een brief vindt met, je raadt het al, drie letters. En die drie letters, die triggeren een hele keten van gebeurtenissen en fantasieën. Het is een soort droomlogica, een surrealistische trip door de verbeelding van dat meisje. Een beetje à la Alice in Wonderland, maar dan zonder konijnen in vesten.

Belangrijk: verwacht geen traditioneel plot met een begin, midden en einde. Dit is meer een impressie, een sfeer, een ervaring. Denk aan een schilderij van Magritte, maar dan in boekvorm. Jahaa, moeilijkdoenerij!, hoor ik je denken. Misschien, maar blijf even hangen.

Waarom is het wél de moeite waard?

Okee, ik geef toe, het concept klinkt misschien wat abstract en pretentieus. Maar Drie Letters heeft een paar troeven in handen die 'm onweerstaanbaar maken:

• Van Leeuwens tekenstijl: Die is simpel, maar ontzettend expressief. Haar lijnen zijn soms ijl, soms krachtig, maar altijd raak. De tekeningen zijn de echte vertellers hier. En ja, dat bedoel ik serieus! Ze vullen de 'gaten' in het verhaal, de dingen die níet gezegd worden. (Tip: Kijk goed naar de details. Echt goed.)
• De suggestie: Drie Letters geeft je niet alle antwoorden, maar laat je juist zelf invullen. Wat betekenen die letters? Wat gebeurt er nou eigenlijk écht? De interpretatie is helemaal aan jou. En dat is best bevrijdend, toch?
• De sfeer: Het boekje heeft een dromerige, soms melancholische sfeer die je helemaal opslokt. Het is alsof je in een andere wereld stapt, een wereld die tegelijkertijd vreemd en vertrouwd aanvoelt. (Heb je ooit zo'n droom gehad die je 's ochtends nog vaag herinnert? Zo voelt het.)
• Het is kort: Serieus, je bent er zo doorheen. Geen excuus om het niet te lezen. Dus, hup, naar de bieb of de boekhandel!

Voor wie is Drie Letters?

Goede vraag! Drie Letters is niet voor iedereen, laten we eerlijk zijn. Als je houdt van:

• Rechttoe-rechtaan verhalen
• Expliciete uitleg
• Boeken die je bij de hand nemen en je alles voorkauwen

Dan is dit misschien niet jouw kopje thee. Maar, als je wel openstaat voor:

• Poëtische, associatieve verhalen
• De kracht van beelden
• Het zelf invullen van de puzzel

Dan is Drie Letters echt een aanrader. Het is een boekje voor de fijnproever, voor de lezer die zich durft te laten meevoeren door de verbeelding. En misschien is het ook wel een beetje voor de kinderen in ons, die nog steeds openstaan voor verwondering en magie. (Toegegeven, dit klinkt wel érg zweverig. Maar ik meen het wel!)

De Connectie met Joke Van Leeuwen's Andere Werk

En dan nog even over Joke van Leeuwen zelf. Zoals ik al zei, ik kende haar vooral van 'Deesje', dat heerlijke kinderboek vol humor en gekke invallen. Maar Drie Letters laat zien dat ze veel meer in haar mars heeft. Het is een meer experimenteel werk, dat raakt aan haar andere, meer volwassen werk. Het laat zien dat ze niet alleen een geweldige kinderboekenschrijfster is, maar ook een beeldend kunstenaar met een geheel eigen stem.

Je ziet in Drie Letters de kiem van veel thema's die ook in haar latere werk terugkomen: de kracht van de verbeelding, de zoektocht naar identiteit, de vluchtigheid van de tijd. Het is alsof je een kijkje krijgt in de keuken van haar creatieve brein. (Misschien is het wel haar meest persoonlijke werk. Wie weet?)

Conclusie (soort van)

Dus, wat is nou mijn punt? Moet je nu allemaal als een malle naar de boekhandel rennen om Drie Letters te kopen? Nee, natuurlijk niet. Maar ik hoop wel dat ik je nieuwsgierig heb gemaakt. Dat ik je heb laten zien dat er achter dat kleine, ogenschijnlijk simpele boekje een wereld schuilgaat die de moeite waard is om te ontdekken.

Want dat is wat goede kunst doet, toch? Het prikkelt je, het daagt je uit, het laat je anders kijken. En Drie Letters, al is het dan geen blockbuster die de hitlijsten bestormt, doet dat in ieder geval wel. Dus, geef het een kans. Misschien word je net zo verrast als ik.

En wie weet, misschien kom je erachter wat die drie letters nou eigenlijk betekenen. (Of misschien ook niet. Dat is ook goed.)

Extra Punt: De Cover!

Check de cover even goed! Simpel, minimalistisch, maar met die drie letters heel prominent aanwezig. De typografie, de kleuren... alles draagt bij aan de geheimzinnige sfeer van het boek. Een perfecte eerste indruk!