Boeken Game Of Thrones Nederlands

Oké, laten we het even hebben over Game of Thrones, maar dan op z'n Hollands. Want zeg nou zelf, wie heeft er niet minstens één vriend(in), collega, of zelfs familielid gehad die compleet geobsedeerd was (of nog steeds is) door die serie? En nog belangrijker: wie heeft zich er niet stiekem een beetje door laten meeslepen?

Je zat dus braaf op de bank, Netflix aan, en bam! Iemand stelde voor om "even een afleveringtje" te kijken. En voor je het wist, zat je tot diep in de nacht te kijken hoe draken mensen roosterden en politici elkaar verraadden. Het voelde een beetje als een bijzonder bloedige versie van het Journaal, maar dan verslavender dan stroopwafels.

De Boeken, natuurlijk!

Maar laten we eerlijk zijn, de echte die-hards, die zaten natuurlijk allang aan de boeken. Ja, die dikke pillen van George R.R. Martin. Die boeken waren zeg maar de pizzapunten van de fantasyliefhebber: je kon er maar geen genoeg van krijgen, ook al wist je dat je er de volgende dag spijt van zou hebben (van het vele lezen dan, niet van de pizza natuurlijk!).

En dan die Nederlandse vertalingen! Soms voelde het alsof je een geheime code aan het ontcijferen was. Sommige termen waren zo...Nederlands...dat je je afvroeg of Daenerys Targaryen misschien gewoon een blond meisje uit Volendam was.

"De IJzeren Troon", "De Nachtwacht", "Winterfell". Allemaal geweldige namen, maar dan vertaald naar het Nederlands… Het was soms een beetje alsof je André Hazes hoorde zingen in het Elfs. Verwarrend, maar stiekem best wel leuk.

Waarom de boeken zo'n hit waren (en nog steeds zijn!)

Wat maakte die boeken nou zo verslavend? Nou, ten eerste, de personages! Je had de eerlijke, maar soms een beetje saaie Ned Stark, de sluwe Tyrion Lannister (ieders favoriete dwerg), en natuurlijk de badass Daenerys met haar draken. Ze waren allemaal zo goed uitgewerkt dat je het gevoel had dat je ze persoonlijk kende. Alsof je met ze op de koffie zat (al zou dat met sommige personages wel een heel ongemakkelijk kopje koffie worden).

Ten tweede, de plotwendingen! George R.R. Martin vond het geweldig om je op het verkeerde been te zetten. Je dacht dat je wist wie de held was, en BAM! Dood. Je dacht dat de slechterik zou winnen, en BAM! Ook dood. Het was alsof je naar een voetbalwedstrijd keek waar de bal elk moment kon ontploffen.

Ten derde, de wereld! Westeros was zo gedetailleerd en levendig dat je het gevoel had dat je er echt rondliep. Je kon de kou voelen van de Noordelijke Muur, de hitte van de Zomerse Eilanden, en de stank van King's Landing (vooral tijdens een politieke rel). Het was alsof je een gratis vakantie kreeg naar een middeleeuws themapark, maar dan met meer bloed en minder souvenirwinkels.

En niet te vergeten, de Nederlandse vertaling! Die gaf de boeken een extra sausje. Soms was het hilarisch, soms was het verwarrend, maar het maakte de leeservaring wel uniek. Denk aan het lezen van de beschrijving van een middeleeuws feestmaal, maar dan in de taal van je oma, die je vertelt wat ze gisteravond heeft gegeten… En dan besef je dat het beschreven gerecht eigenlijk gewoon een luxe variant is van de stamppot.

De 'Winter is Coming' hype en Nederland

De "Winter is Coming" hype was in Nederland natuurlijk ook enorm. Overal zag je t-shirts, mokken, en sleutelhangers met die slogan. Het was alsof je in een constante staat van voorbereiding was op een apocalyps die nooit zou komen (nou ja, misschien figuurlijk dan, met het Nederlandse weer). Het was in feite een soort van excuus om extra veel chocolademelk te drinken en onder een fleecedeken te kruipen.

Je kon er niet omheen: Game of Thrones was overal. En de boeken al helemaal. Je zag ze in de trein, in de wachtkamer van de dokter, en zelfs op het strand (oké, misschien beschermd tegen het zand, maar toch!). Het was alsof iedereen in Nederland een geheime club had opgericht, gewijd aan draken, intrige, en onverwachte sterfgevallen.

Na de serie: Wat nu?

Maar ja, de serie is afgelopen. En de boeken…tja, daar wachten we nog steeds op. Maar de herinneringen, die blijven. De discussies over de plot, de personages, en de vertalingen, die zullen nog lang doorgaan. Het is een beetje alsof je een mega-lange vakantie hebt gehad, en nu weer terug bent in de realiteit. Maar je hebt wel een hoop verhalen om te vertellen.

En wie weet, misschien komt er ooit nog een nieuwe Game of Thrones hype. Tot die tijd kunnen we altijd nog de boeken herlezen, de serie opnieuw bekijken, en stiekem hopen dat George R.R. Martin eindelijk zijn volgende boek afmaakt. Want zeg nou zelf, een beetje chaos en intrige kunnen we in ons leven best gebruiken, toch? Of niet?

En als je dan toch bezig bent, duik eens in de Nederlandse edities. Je zult lachen, je zult je verbazen, en je zult je afvragen of je wel echt een fantasyroman aan het lezen bent, of gewoon een heel ingewikkelde versie van het Sinterklaasjournaal.