Boeken Lord Of The Rings

Ken je dat, dat moment waarop je naar je volle kledingkast staart en denkt: "Ik heb niks om aan te trekken?" Wel, zo voel ik me soms over boeken. Er zijn er zóveel, maar vind maar eens écht iets goeds. Iets dat je meesleurt, waar je 's nachts voor wakker blijft, waar je na afloop spijt van hebt dat het voorbij is. Voor mij, en ik denk voor velen, is dat "iets" vaak… Lord of the Rings. Ja, die dikke pillen van Tolkien.

Maar wacht even! Voordat je wegklikt omdat je denkt: "O nee, niet weer zo'n serieuze recensie," laat me je geruststellen. We gaan het luchtig houden. Zie het meer als een gezellig gesprek over een oude vriend, die soms wat eigenaardig is, maar die je uiteindelijk toch heel erg waardeert.

Lord of the Rings: Meer dan alleen Elfen en Orks

Oké, toegegeven, het gaat over elfen en orks. En hobbits, dwergen, tovenaars… klinkt allemaal nogal fantasievol, toch? Alsof je naar een verkleedfeestje gaat waar iedereen zich heel serieus heeft genomen. Maar wat Lord of the Rings zo bijzonder maakt, is dat het eigenlijk over heel gewone dingen gaat. Dingen die we allemaal meemaken, al is het dan misschien zonder dat er een kwaadaardige ring in het spel is.

Vriendschap bijvoorbeeld. Frodo en Sam. Zeg nou zelf, wie wil er niet zo'n maatje? Iemand die door dik en dun bij je blijft, zelfs als je een berg vulkanisch as moet beklimmen? Ik heb vrienden die me helpen verhuizen, maar ik weet niet of ze me tot aan de Mount Doom zouden brengen. Dus, chapeau, Samwise Gamgee, jij bent een legende!

En dan moed. Frodo is eigenlijk maar een kleine hobbit. Hij heeft geen superkrachten, geen fancy wapens (behalve die sting natuurlijk). Maar hij gaat wel die vreselijke ring naar Mordor brengen. Dat is toch net zoiets als dat ene telefoontje plegen dat je al weken uitstelt? Of die presentatie geven waar je buikpijn van krijgt? Frodo laat zien dat moed niet betekent dat je geen angst voelt, maar dat je het toch doet. Heel herkenbaar, toch?

Verleiding. Die ring is natuurlijk een metafoor voor alles wat ons in de verleiding brengt. Chocolade, Netflix, dat ene paar schoenen dat je echt niet nodig hebt… de ring belooft macht en controle, maar uiteindelijk word je er zelf door gecontroleerd. Ik denk dat we dat allemaal wel eens ervaren hebben, toch? Dat je jezelf verliest in iets dat je eigenlijk geen goed doet.

Het is soms wel een beetje... apart

Laten we eerlijk zijn, Lord of the Rings is niet altijd even makkelijk door te komen. Soms zijn er bladzijdenlange beschrijvingen van landschappen. Ik bedoel, ik snap dat Tolkien van de natuur hield, maar soms denk je: "Kom op, vertel me gewoon of het regent of niet!" En die liedjes van Tom Bombadil? Laat ik het zo zeggen: die staan niet op mijn Spotify-afspeellijst. Eerlijk is eerlijk, sommige stukken zijn gewoon een beetje... traag. Alsof je in de file staat met een kudde schapen.

En die namen! Glorfindel, Galadriel, Gandalf… probeer die maar eens uit te spreken na een paar glazen wijn. Ik heb serieus wel eens overwogen om een woordenboekje met namen te maken, gewoon om te weten wie wie is. Het is net een ingewikkelde stamboom van een koninklijke familie, maar dan met elfen.

Maar ondanks die kleine irritaties (ja, ik geef het toe, ze zijn er), is Lord of the Rings een meesterwerk. Het is een verhaal dat je bijblijft, dat je aan het denken zet, dat je laat lachen en huilen. Het is net een goede vriend: soms wat vervelend, maar uiteindelijk onmisbaar.

Waarom zou je het (nog) lezen?

Misschien heb je de boeken al gelezen. Misschien heb je de films gezien. Misschien heb je er nog nooit van gehoord (in dat geval: waar ben je al die tijd geweest?!). Maar hier zijn een paar redenen waarom je Lord of the Rings (opnieuw) zou moeten oppakken:

• Ontsnapping. In een wereld die steeds complexer en hectischer wordt, is het heerlijk om even te ontsnappen naar Midden-aarde. Geen deadlines, geen files, geen vervelende collega's. Alleen maar elfen, orks en hobbits. Klinkt goed, toch?
• Inspiratie. Zoals ik al zei, Lord of the Rings gaat over heel gewone dingen: vriendschap, moed, verleiding. Het is een verhaal dat je inspireert om het beste uit jezelf te halen, om te vechten voor wat belangrijk is, om nooit op te geven.
• Gespreksstof. Geloof het of niet, er zijn nog steeds mensen die Lord of the Rings niet hebben gelezen of gezien. Stel je voor: jij kunt ze alles vertellen over Frodo, Sam, Gandalf… je bent de expert! En dat geeft toch een goed gevoel.
• Het is gewoon een goed verhaal. Uiteindelijk is dat waar het om draait. Lord of the Rings is een prachtig, episch, meeslepend verhaal dat je niet snel zult vergeten. Het is net een goede wijn: hoe ouder, hoe beter.

En als je dan toch bezig bent, probeer dan ook eens The Hobbit. Het is een korter en toegankelijker verhaal, maar minstens zo leuk. Zie het als het voorgerecht voor de grote maaltijd die Lord of the Rings is.

Conclusie (soort van)

Dus, is Lord of the Rings perfect? Nee, natuurlijk niet. Maar is het de moeite waard om te lezen? Absoluut! Het is een verhaal dat je bijblijft, dat je aan het denken zet, dat je inspireert. Het is net een oude trui: hij is misschien wat versleten, maar hij zit wel heerlijk warm.

En wie weet, misschien ontdek je wel je eigen Mount Doom die je moet beklimmen. Of je eigen Samwise Gamgee die je daarbij helpt. Het leven is tenslotte ook een avontuur, toch? Net als Lord of the Rings.

Dus pak dat boek, zet een kop thee (of een glas wijn, wie ben ik om te oordelen?), kruip op de bank en laat je meevoeren naar Midden-aarde. Je zult er geen spijt van krijgen. Misschien alleen van die liedjes van Tom Bombadil. Maar die kun je gewoon overslaan.

En onthoud: Not all those who wander are lost. Zelfs niet als je verdwaald bent in de bossen van Midden-aarde.