Boeken Van Chimamanda Ngozi Adichie

Zo, luister even goed, want ik ga je vertellen over een dame die schrijft alsof ze toverpoeder in haar pen heeft: Chimamanda Ngozi Adichie. Ja, die naam is een mond vol, maar haar boeken... mamma mia, die zijn nog veel voller! Weet je, als ik haar boeken lees, voel ik me alsof ik een intense, intellectuele, maar stiekem heel gezellige thee drink met een wijze tante. En die tante, die heeft een gruwelijk goed verhaal te vertellen.

Waarom is ze zo'n ding?

Nou, simpel! Ze schrijft verhalen die je raken alsof je net in een brandnetelveld bent gevallen, maar dan op een goede manier. Adichie tackelt grote thema's als identiteit, kolonialisme, feminisme en immigratie, maar ze doet het met personages die je het liefst in je eigen vriendengroep zou willen hebben. Ze maakt moeilijke onderwerpen begrijpelijk en menselijk, zonder dat het zweverig wordt. Alsof ze de filosofie van Kant uitlegt aan een kleuter... die dan wél alles begrijpt.

Ze is ook nog eens een mode-icoon! Ja, echt. Ze draagt Nigeriaanse designers en rockt haar natuurlijke haar alsof ze net een wedstrijd 'Meest Fantastische Zwarte Vrouw van de Wereld' heeft gewonnen (waarschijnlijk heeft ze die ergens wel gewonnen).

Haar Boeken: Een Introductie

Oke, laten we eens kijken naar die boeken van haar. Ik ga proberen ze zo sappig mogelijk te omschrijven, alsof ik ze op een dating-app zou zetten. Klaar voor?

• Purple Hibiscus (Paarse Hibiscus): Stel je voor: een jong meisje in Nigeria, opgevoed in een streng katholiek huis. Haar vader is rijk, maar ook bruut. En dan...politieke onrust! Familiegeheimen! Verboden liefde! Het is alsof 'The Sound of Music' een donker randje krijgt. Waarschuwing: kan leiden tot spontane neiging om paarse bloemen te planten.
• Half of a Yellow Sun (Een Halve Gele Zon): Twee zussen, verliefd op dezelfde man, in het midden van de Biafraanse oorlog. Drama! Liefde! Politiek! Het is alsof 'Gone With The Wind' zich in Nigeria afspeelt, maar dan met betere muziek. En ja, je gaat huilen. Zeker weten. Neem zakdoeken mee! Of een emmer.
• Americanah: Een Nigeriaanse vrouw gaat naar Amerika, ontdekt haar identiteit, begint een blog over ras... en komt erachter dat alles ingewikkelder is dan ze dacht. Het is alsof 'Sex and the City' een intelligentere, meer maatschappelijk bewuste nicht krijgt. Extra bonus: je leert alles over Afrikaanse kapsels!
• We Should All Be Feminists (We Moeten Allemaal Feministen Zijn): Dit is geen roman, maar een essay gebaseerd op haar bekende TED talk. Het is kort, krachtig en legt op een simpele manier uit waarom feminisme nog steeds belangrijk is. Het is alsof je van je beste vriendin een peptalk krijgt over gelijkheid, maar dan in boekvorm. Ideaal om aan je oom te geven die nog steeds denkt dat vrouwen alleen goed zijn voor de afwas.
• Dear Ijeawele, or A Feminist Manifesto in Fifteen Suggestions (Beste Ijeawele, of Een Feministisch Manifest in Vijftien Suggesties): Een brief aan een vriendin over hoe je een feministische dochter opvoedt. Het is alsof je de geheime handleiding krijgt voor het creëren van de volgende generatie powervrouwen. Perfect cadeau voor kersverse ouders... of voor je eigen innerlijke kind.

Waarom je ze echt moet lezen (en niet alleen omdat ik het zeg)

Oké, buiten het feit dat ik er heel enthousiast over ben, zijn er nog veel meer redenen om Adichie te lezen.

• Je leert iets over Nigeria (en de wereld): Haar boeken geven je een kijkje in een cultuur die je misschien niet goed kent. Het is alsof je een virtuele reis maakt, zonder je bank te verlaten (win-win!). Ze laat je de schoonheid, de complexiteit en de problemen van Nigeria zien, op een manier die je bijblijft.
• Je gaat nadenken over belangrijke dingen: Identiteit, ras, feminisme... Het zijn geen makkelijke onderwerpen, maar Adichie maakt ze toegankelijk en interessant. Je gaat jezelf vragen stellen en dat is goed! (Behalve als je 's nachts niet kunt slapen, dan moet je misschien een andere activiteit zoeken).
• Haar personages zijn geweldig: Je gaat van ze houden, je gaat met ze meeleven, je gaat ze haten (soms). Ze zijn complex en menselijk, met al hun fouten en kwaliteiten. Het is alsof je naar een goede soap kijkt, maar dan zonder de slechte dialogen en met meer diepgang.
• Haar schrijfstijl is fantastisch: Ze schrijft helder, beeldend en met humor. Het is alsof ze je aan de hand meeneemt door haar verhalen, zonder dat het kinderachtig wordt. Haar taal is zo mooi dat je er bijna van gaat zingen (maar doe dat alsjeblieft niet in het openbaar).

Oké, ik ben overtuigd. Waar begin ik?

Persoonlijk zou ik zeggen begin met Americanah. Het is een wat dikker boek, maar het is heel toegankelijk en het geeft een goed beeld van haar thema's en schrijfstijl. Als je het wat korter wilt proberen, dan is We Should All Be Feminists een goede optie. Of, als je zin hebt in een historisch drama, duik dan in Half of a Yellow Sun.

Nog even dit...

Adichie is niet perfect. Ze heeft haar eigen meningen en overtuigingen, en die komen soms door in haar werk. Maar dat is juist goed! Het is belangrijk om verschillende perspectieven te horen en om kritisch na te denken over de wereld om ons heen. Dus, lees haar boeken, vorm je eigen mening en ga het gesprek aan. En als je haar tegenkomt, zeg dan dat ik haar een heel groot compliment heb gegeven!

Dus, wat zit je nog te wachten? Ga naar de boekhandel (of bestel online, ik zal het niet doorvertellen) en duik in de wereld van Chimamanda Ngozi Adichie. Je zult er geen spijt van krijgen (tenzij je een hekel hebt aan goede boeken, maar dan vraag ik me af waarom je dit überhaupt leest). Veel leesplezier!