Brandon Sanderson The Way Of Kings

Oké, luister. Laat me je vertellen over Brandon Sanderson en The Way of Kings. Je kent Sanderson misschien, je hebt misschien zijn naam ergens zien staan. Hij is een beetje een big deal in de fantasiewereld. Zoals, je weet wel, Tolkien, Martin, Pratchett... maar met meer explosies en minder kans op een onverwachte dood van je favoriete personage (meestal). We beginnen met het boek zelf, The Way of Kings. Zie het als de voorgerecht van een gigantisch fantasie-diner, waarbij het hoofdgerecht de rest van de "Stormlight Archive" is, en het dessert... nou ja, laten we hopen dat hij die ooit afmaakt, want het zijn er tien. Tien boeken, mensen! Ik heb al nachtmerries over deadlines en cliffhangers.

Wat is "The Way of Kings" überhaupt?

Stel je voor: een wereld genaamd Roshar. Het is een beetje... ruw. Constante stormen, gigantische schepsels, en politieke intriges die de gemiddelde aflevering van "House of Cards" doen lijken op een aflevering van "Teletubbies". Roshar is geen plek waar je op vakantie wilt gaan, tenzij je van voortdurende levensbedreigende situaties houdt. De planeet is letterlijk geobsedeerd door stormen. Grote, allesvernietigende stormen. En daar houdt het niet op, want na die stormen komt er overal een soort van gekke plantengroei tevoorschijn. Alsof Moeder Natuur dacht: "Weet je wat deze apocalyptische omgeving nodig heeft? Meer vegetatie!".

De Protagonisten, ofwel: de Helden (en antihelden)

We hebben een paar hoofdpersonen. Ze zijn allemaal... laten we zeggen... complex. Alsof Sanderson ze in een blender heeft gegooid met een handvol trauma, een snufje hoop en een scheutje cynisme.

• Kaladin: Een slaaf met een zeer trieste achtergrond. Hij is het equivalent van een superheld zonder superkrachten... nog niet. Maar hij heeft wel een neiging om mensen te redden, ook al wil hij dat misschien niet altijd. Hij is een soort van depressieve Batman, maar dan met een speer.
• Shallan Davar: Een jonge vrouw met een aantal geheimen en een buitengewoon talent voor het faken van wie ze is. Ze is een soort meester-vermommer, een getalenteerde kunstenares, en ze heeft waarschijnlijk meer persoonlijkheden dan een gemiddelde schizofreen in een film.
• Dalinar Kholin: Een oorlogsveteraan met een flinke dosis PTSD. Hij is de leider van de Alethi, een soort van... ruwe krijgerscultuur. Hij ziet visioenen en probeert de oude "Codes" van de Knights Radiant te herstellen. Je weet wel, die superhelden uit het verleden waar iedereen over praat, maar niemand echt meer gelooft dat ze echt bestaan hebben.

En dan zijn er nog een heleboel andere personages, maar anders zitten we hier morgen nog. Geloof me, de cast is groot. Je zult waarschijnlijk favorieten ontwikkelen, en dan zullen ze waarschijnlijk in het volgende boek een complete karaktertransformatie ondergaan. Sanderson houdt ervan om ons op het verkeerde been te zetten.

De Magic System: Het Stormlight Archief heeft Licht nodig!

Natuurlijk, geen epische fantasie zonder een ingewikkeld magie systeem. In Roshar draait alles om "Stormlight". Het is de energie die uit de stormen komt en die door speciale edelstenen kan worden opgeslagen. Het is de benzine voor de magie, de batterij voor de superkrachten. En natuurlijk, je kunt er je smartphone niet mee opladen, alhoewel, dat zou een leuke crossover zijn.

De Knights Radiant konden, dankzij Stormlight, allerlei coole dingen doen. Denk aan:

• Windrunning: Vliegen! Wie wil er nou niet vliegen? Behalve dan als er een storm aankomt, natuurlijk.
• Lashings: In principe zwaartekracht manipulatie. Je kunt mensen, objecten, of jezelf in elke richting "lashen". Handig voor het verplaatsen van zware dingen, of gewoon om mensen voor de gek te houden.
• Soulcasting: Voorwerpen veranderen in andere voorwerpen. Een steen in brood? Een vijand in een kikker? De mogelijkheden zijn eindeloos! (Alhoewel, er zijn wel wat regels. Sanderson houdt van regels.)

Maar het belangrijkste is dat de Knights Radiant verdwenen zijn. Iedereen denkt dat ze verraders waren, verantwoordelijk voor het uitsterven van de Voidbringers. Het is allemaal heel ingewikkeld. En ja, er komt een moment waarop je denkt: "Oké, nu snap ik het!", en dan BAM! Sanderson gooit er weer een nieuwe theorie tegenaan.

Waarom zou je dit lezen?

Oké, hier is de deal. The Way of Kings is lang. Echt lang. Het is een baksteen. Je kunt er iemand mee knock-out slaan (doe dat niet). Maar het is de moeite waard. Als je van epische fantasy houdt, van complexe personages, van werelden die tot in detail zijn uitgewerkt, dan zul je dit geweldig vinden. En als je niet van lezen houdt... nou ja, dan heb je de verkeerde koffiebar gekozen.

Hier zijn een paar redenen om aan "The Stormlight Archive" te beginnen:

• De wereld: Roshar is gewoonweg geweldig. Het is anders dan alles wat je eerder hebt gelezen. De ecologie, de culturen, de geschiedenis... het is allemaal super origineel.
• De personages: Sanderson is een meester in het schrijven van personages die je echt interesseren. Je zult met ze meeleven, met ze lachen, met ze huilen... en ze vervloeken als ze domme dingen doen.
• De actie: Er zijn epische gevechten. Met Stormlight, met spearen, met gigantische beesten... het is alsof Michael Bay een fantasieboek heeft geregisseerd.
• De mysteries: Er zijn zoveel mysteries in "The Way of Kings" dat je je afvraagt of Sanderson zelf wel alle antwoorden weet. Maar dat is juist het leuke eraan! Je kunt je eigen theorieën bedenken en online met andere fans discussiëren.
• De 'Sanderson Avalanche': Dit is een term die fans gebruiken om het gevoel te beschrijven wanneer alles aan het einde van een Sanderson boek explodeert. Alle verhaallijnen komen samen, alle mysteries worden onthuld (sommige dan toch), en je zit op het puntje van je stoel. Bereid je voor, het is een rollercoaster.

Het eindoordeel

The Way of Kings is niet perfect. Het is lang, het is ingewikkeld, en soms kan het een beetje traag zijn. Maar het is een meesterwerk van epische fantasy. Het is een boek dat je zal bijblijven, een boek dat je zal doen nadenken, een boek dat je... nou ja, gewoon moet lezen. Koop het, leen het, steel het (grapje!)... maar lees het. En als je het niet leuk vindt... nou ja, dan mag je mijn koffie betalen.

Vergeet niet, voordat je begint, dat je je moet voorbereiden op een lange reis. En neem een kussen mee voor je achterwerk, want je gaat lang zitten lezen. Veel plezier!