Carol Carol Of The Bells

Ken je dat gevoel? Het is ergens december, je bent aan het stress-shoppen voor kerstcadeautjes, je probeert een parkeerplek te vinden die niet 3 kilometer van de winkel vandaan is, en BAM! Daar is 'ie weer. Die ene melodie die zich in je hersenen nestelt als een kerst-earworm die je er met geen kerstprik meer uit krijgt. Ik heb het natuurlijk over "Carol of the Bells."

Het is dat nummer dat klinkt alsof een koor van belletjes een epileptische aanval krijgt, maar op een of andere manier toch feestelijk is. Serieus, wie heeft dat nummer bedacht? En waarom?

De Herkomst: Niet Zo Amerikaans als Je Denkt

Vergeet die sneeuwpoppen en rendieren even. "Carol of the Bells" is helemaal geen traditioneel Amerikaans kerstlied. Het komt eigenlijk uit Oekraïne! Ja, echt waar. Het origineel heet "Shchedryk" en is een Oekraïens volkslied dat gaat over een zwaluw die het begin van de lente aankondigt. Een zwaluw, mensen! Niet een Kerstman in een slee, maar een vogel die denkt dat het al lente is midden in de winter.

Denk er eens over na. Wij zitten hier te zuchten over cadeautjes en kerst diners, terwijl de Oekraïners eeuwen geleden al zongen over een vogel die hoopte op beter weer. Dat zet je eigen drama toch wel weer in perspectief, niet?

De Transformatie: Van Zwaluw naar Bellen

Hoe "Shchedryk" dan veranderd is in die belletjes-symfonie die we nu kennen? Dat is te danken aan een man genaamd Peter Wilhousky. Hij was een Amerikaans componist en arrangeur die in de jaren '30 een Engelse tekst schreef op de melodie. En in plaats van een zwaluw, ging het nu over kerstbellen. Briljant! (Of misschien een beetje gek, laten we eerlijk zijn.)

Wilhousky dacht waarschijnlijk: "We hebben genoeg kerstliedjes over sneeuw en Kerstmannen. Laten we er eentje maken over bellen! Want waarom niet?" En zo werd "Carol of the Bells" geboren. Een lied dat je ofwel adoreert, ofwel haat. Er is geen middenweg. Net als spruitjes. Of drop. Of die ene tante die altijd te veel parfum op heeft tijdens het kerstdiner.

De Alomtegenwoordigheid: Overal Bellen, Overal!

Serieus, je kunt er niet aan ontsnappen. "Carol of the Bells" duikt op in films, commercials, winkelcentra, en zelfs in de wachtmuziek van sommige bedrijven (de horror!). Het is alsof de bellen je achtervolgen. Je hoort ze bijna in je slaap. "Bim bam bom, bim bam bom," fluisteren ze in je oor terwijl je probeert te slapen na een lange dag kerstinkopen.

En dan heb je nog de talloze versies. Van klassieke kooruitvoeringen tot heavy metal interpretaties. Heavy metal "Carol of the Bells!" Wie dat bedacht heeft, verdient een medaille. Of een psychiater. Misschien wel beide.

Waarom We Er (Stiekem) Van Houden

Ondanks de soms irritante alomtegenwoordigheid, is er iets aan "Carol of the Bells" dat ons toch een beetje aanspreekt. Misschien is het de opwinding die de melodie oproept. Dat gevoel dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Of misschien is het gewoon de nostalgie. Het herinnert ons aan de kerstfeesten van vroeger, aan de gezelligheid met familie, aan de geur van dennennaalden en glühwein (of iets dat erop lijkt, afhankelijk van de kwaliteiten van je kerstdiner).

En laten we eerlijk zijn, die onomatopeeën zijn toch best catchy. "Bim bam bom!" Het is alsof je zelf een bel bent! Alleen dan eentje die niet weet wanneer 'ie moet stoppen met luiden. Net als die ene neef die na drie glazen eierpunch denkt dat hij comedian is.

De Conclusie: Een Blijvertje, Al Dan Niet Gewenst

Dus, ja, "Carol of the Bells" kan je tot waanzin drijven. Het kan je doen verlangen naar een kerst zonder bellen (bestaat dat?). Maar het is ook een onmiskenbaar onderdeel van de kersttraditie. Een lied dat, ondanks zijn soms irritante eigenschappen, toch een glimlach op ons gezicht tovert. Of op z'n minst een hysterische grimas.

Dus de volgende keer dat je "Carol of the Bells" hoort, geef jezelf dan over aan de gekte. Zing mee (al is het stiekem onder je adem). Dans alsof niemand kijkt (of alsof iedereen kijkt, en je een goede reden hebt om je vreemd te gedragen). En denk eraan: het is maar een liedje. Een liedje over bellen. Een liedje dat je waarschijnlijk nog de rest van je leven zult horen. Maar hey, het is kerst! Geniet ervan! Of probeer het op zijn minst. Fijne feestdagen! (En sorry voor het feit dat je nu waarschijnlijk de rest van de dag "Bim bam bom" in je hoofd hebt.)

Oh, en als je echt genoeg hebt van de bellen, probeer dan eens de Oekraïense versie, "Shchedryk." Misschien kalmeert de zwaluw je wel. Of niet. Succes!