Daar Waar De Rivierkreeften Zingen Recensie Volkskrant

Oké, bekentenis: ik ben een sucker voor boeken die me het gevoel geven alsof ik midden in de natuur sta. Zo'n boek waarbij je bijna de modder ruikt en de zon op je huid voelt. En ja, dat soort boeken hebben nogal eens de neiging om wat... overdreven romantisch te worden. (Zeg nou zelf, wie struikelt er nou echt constant over wortels en wie is er altijd getuige van een perfecte zonsondergang?). Maar goed, je snapt 'm: ik viel als een blok voor de beschrijving van "Daar Waar De Rivierkreeften Zingen" van Delia Owens. Maar ja, dan komt die gevreesde recensie...

De Volkskrant vs. De Rivierkreeften: Een botsing?

De hamvraag: wat vond de Volkskrant van dit veelbesproken boek? Laten we eerlijk zijn, de recensies van de Volkskrant kunnen een boek maken of breken. Ze zijn niet bang om kritisch te zijn (en soms, laten we zeggen, iets te intellectualistisch, maar dat is mijn persoonlijke mening, hè?).

Dus ik ging op zoek, klaar om mijn hart vast te houden. Want stel je voor: je hebt je helemaal laten meeslepen door het verhaal van Kya, het meisje dat opgroeit in de moerassen van North Carolina, en dan lees je een recensie die het boek helemaal afkraakt. Brrr. Dat zou een literaire kater van jewelste zijn!

De reactie was... interessant. Geen totale afkraak, maar ook geen laaiend enthousiasme. Een soort van "meh", maar dan verpakt in literaire analyses. We duiken er even in, oké?

Wat de Volkskrant (wel) goed vond:

• De sfeerschepping: Zelfs de Volkskrant moest toegeven dat Owens een meester is in het beschrijven van de natuur. De moerassen komen echt tot leven. Ze beschrijven het vaak als "het sterkste punt van de roman".
• Kya's veerkracht: Het hoofdpersonage, Kya, wordt over het algemeen wel gewaardeerd als een complex en intrigerend personage. Haar overlevingsdrang en haar vermogen om zich aan te passen worden als positief beoordeeld.

Dus, de setting en het hoofdpersonage: check! Klinkt alvast niet slecht, toch? (Maar wacht maar, er komt nog kritiek.)

De pijnpunten volgens de Volkskrant:

• Het plot: Hier begon de Volkskrant te sputteren. Sommige recensenten vonden het plot vergezocht en voorspelbaar. Het thriller-element zou er wat "aangeplakt" voelen. Auw!
• De romantiek: En ja hoor, daar is 'ie weer: de romantiek. Sommige recensenten vonden de romantische verwikkelingen van Kya clichématig en onrealistisch. Ze vonden het wat... stroperig.
• De schrijfstijl: Oké, dit is een gevoelig punt. Sommige recensenten vonden de schrijfstijl van Owens te simpel en te oppervlakkig. Boe! (Maar, hey, smaken verschillen, toch?)
• De maatschappelijke boodschap: Sommige recensenten waren kritisch over de manier waarop Owens maatschappelijke thema's zoals armoede en racisme aankaartte. Ze vonden het te simplistisch en te weinig genuanceerd.

Dus, plot, romantiek, schrijfstijl en maatschappelijke boodschap: allemaal onder vuur! Een behoorlijke lijst, toch? (Begin je al te twijfelen of je het boek moet lezen? Niet doen! Lees eerst verder.)

Maar wat betekent dit nu eigenlijk?

Oké, de Volkskrant was dus niet super enthousiast. Maar laten we dit even in perspectief plaatsen. Ten eerste: recensies zijn subjectief! Wat de ene recensent geweldig vindt, vindt de andere verschrikkelijk. Ten tweede: "Daar Waar De Rivierkreeften Zingen" is een boek dat heel erg leunt op sfeer en emotie. Het is geen literair meesterwerk dat je hersenen kraakt, het is een boek dat je hart raakt (althans, dat is de bedoeling!).

En laten we eerlijk zijn, veel lezers vonden dat het boek juist daarin slaagt. De sfeer, de emotie, de ontroering... dat is wat het boek zo populair heeft gemaakt.

Mijn persoonlijke mening (want die doet er natuurlijk ook toe!)

Ik vond het boek... tja, wat zal ik zeggen? Ik heb ervan genoten! Ja, het is misschien wat romantisch en ja, het plot is misschien niet de meest originele ooit. Maar ik vond het heerlijk om even te ontsnappen naar de moerassen van North Carolina en me te laten meeslepen door het verhaal van Kya. En soms, is dat alles wat je nodig hebt, toch?

Het is niet de beste roman die ik ooit heb gelezen, maar het is wel een roman die me is bijgebleven. De beelden van de moerassen, de eenzaamheid van Kya, de veerkracht van de natuur... dat alles heeft indruk op me gemaakt.

Conclusie: Moet je het boek lezen of niet?

Tja, dat is natuurlijk aan jou! Maar mijn advies: laat je niet te veel afschrikken door de kritiek van de Volkskrant. Als je van boeken houdt die je meenemen naar een andere wereld, die je ontroeren en die je even laten vergeten dat je in de file staat of dat je een stapel wasgoed moet wegwerken (I feel you!), dan is "Daar Waar De Rivierkreeften Zingen" misschien wel iets voor jou.

En weet je wat? Lees het gewoon! Vorm je eigen oordeel. Wie weet ben jij het wel helemaal oneens met de Volkskrant (en dat is helemaal oké!). Uiteindelijk gaat het erom dat je geniet van het lezen, toch?

Dus pak dat boek, ga lekker in de tuin zitten (of op de bank, als het regent), en laat je meevoeren naar de moerassen. Wie weet hoor je de rivierkreeften ook wel zingen...

Nog even dit:

• Lees ook andere recensies, niet alleen die van de Volkskrant. Kijk wat andere lezers ervan vonden.
• Bekijk de trailer van de verfilming (als je dat durft, want soms verpesten films een boek!).
• En vooral: heb plezier met lezen!

En mocht je het boek gelezen hebben, laat me dan vooral weten wat jij ervan vond! Ik ben benieuwd naar jouw mening!

Veel leesplezier!