Darren Shan Killers Of The Dawn

Oké, oké, luister goed, want dit is te bizar voor woorden. Ik zat dus gisteren met een latte macchiato in m'n hand, mijmerend over het leven (zoals je doet, toch?), toen ik me ineens bedacht: "God, Darren Shan! Wat is daar eigenlijk mee gebeurd?" Dus ik ben gaan googelen, en nu wil ik jullie meenemen op een totaal geschifte trip door het negende boek van zijn saga: Killers of the Dawn. Bereid je voor, want het wordt... vampirisch.

Back in the day: Darren Shan en die vampierenbende

Even een korte recap voor de mensen die onder een steen hebben geleefd (of, je weet wel, in een sarcofaag): Darren Shan is een doodnormale tiener (nou ja, bijna dan) die door stom toeval (of misschien was het gewoon lotsbestemming?) een vampier-assistent wordt. Vampieren, Kleine Mensen, Vampanezen... de hele mikmak. Het is alsof J.K. Rowling besloot om in plaats van tovenaars bloedzuigers te schrijven. En het werkt! Verrassend goed zelfs.

Killers of the Dawn is midden in die serie. Darren is al een tijdje een vampier-assistent, en hij reist rond met Mr. Crepsley (zijn onwijs oude vampiermentor) en Harkat Mulds (een Kleine Mens, die, laten we eerlijk zijn, een beetje het slachtoffer is van de situatie). De spanning is dikker dan Mr. Crepsley's accent (die man klinkt alsof hij de pest heeft overleefd, en dat is waarschijnlijk ook zo!).

Waar gaat Killers of the Dawn precies over?

Simpel gezegd: oorlog! De Vampanezen, die een stel echt vervelende bloeddorstige wezens zijn, zijn van plan om de vampieren uit te roeien. Killers of the Dawn draait om een reeks bizarre moorden op hoge vampieren, en Darren en co. moeten uitvogelen wie erachter zit voordat het hele vampiergedoe instort als een kaartenhuis in een orkaan. En alsof dat nog niet genoeg is, begint Darren een nogal... ongemakkelijke relatie te ontwikkelen met Debbie, een meisje dat hij al kent van voordat hij een vampier werd. Kan hij ooit nog een normaal leven leiden? Spoiler alert: waarschijnlijk niet!

De meest bizarre momenten (want die zijn er genoeg)

Oké, nu komt het leuke gedeelte. Darren Shan staat bekend om zijn bizarre plotwendingen en schokkende momenten. Killers of the Dawn stelt niet teleur. Hou je vast, want hier komen een paar highlights:

• De moorden zelf: Oké, moorden zijn nooit grappig, maar de manier waarop de vampieren worden vermoord is gewoon ronduit bizar. Het is alsof de moordenaar een cursus "Creatieve Moorden voor Vampieren" heeft gevolgd. Seriously!
• De Vampanezen: Deze gasten zijn gewoon evil. Maar dan op een overdreven, cartooneske manier. Je zou ze bijna zielig vinden... bijna.
• Darren's interne gevecht: Darren worstelt constant met zijn vampierzijn en zijn menselijkheid. Het is een soort constante emotionele achtbaan, die je soms wil doen schreeuwen: "Kies nou gewoon, Darren! Bloed of pizza?!"
• Mr. Crepsley's enige pogingen tot humor: Mr. Crepsley is niet bepaald de vrolijkste vampier. Hij is meer van het type "ik ben 200 jaar oud en de wereld is waardeloos". Dus wanneer hij dan probert grappig te zijn... dat is goud. Zo ongemakkelijk dat het hilarisch wordt.
• Harkat Mulds' eeuwige trouw: Die arme Harkat! Hij is altijd de underdog. Maar hij is ook de meest loyale van allemaal. Je kunt je afvragen waarom hij nog steeds bij Darren en Mr. Crepsley rondhangt, maar je moet 'm bewonderen.

Waarom zou je dit boek lezen (of herlezen)?

Waarom niet? Serieus, als je op zoek bent naar een boek dat je tegelijkertijd aan het lachen en aan het griezelen brengt, dan is Killers of the Dawn een perfecte keuze. Het is een bizarre mix van horror, humor en coming-of-age, allemaal verpakt in een vampierjasje.

Denk er eens over na:

• Het is snel te lezen. Je bent er zo doorheen.
• De personages zijn memorabel, zelfs de creepy Vampanezen.
• De plot is onvoorspelbaar. Je weet nooit wat er gaat gebeuren.
• Het is gewoon lekker escapisme. Even ontsnappen aan de realiteit en in een wereld duiken waar vampieren, Kleine Mensen en andere rare snuiters de scepter zwaaien.

De conclusie: Een bloedstollend goede tijd (woordgrapje bedoeld)

Dus, daar heb je het. Killers of the Dawn is misschien niet de beste Darren Shan-boek (sommige mensen vinden het wat aan de trage kant), maar het is nog steeds een vermakelijk en bizar avontuur. Het is een perfecte weergave van wat Darren Shan zo uniek maakt: een mix van donkere humor, schokkende momenten en een constant gevoel van onbehagen. En laten we eerlijk zijn, wie houdt er nou niet van een beetje onbehagen?

Dus pak dat boek (of e-book, ik oordeel niet!), zet een kop thee (of bloed, als je je avontuurlijk voelt) en bereid je voor op een bloedstollend goede tijd. En onthoud: vertrouw nooit een vampier met een slecht gevoel voor humor. Vooral Mr. Crepsley niet. Hij is enger dan alle Vampanezen bij elkaar.

Oh, en nog een laatste ding: mocht je ooit een vampier tegenkomen, loop dan heel snel de andere kant op. Geloof me, je zult er geen spijt van krijgen.

PS: Ik heb gehoord dat Darren Shan tegenwoordig bezig is met nieuwe projecten. Ik ben benieuwd wat hij nu weer heeft bedacht. Misschien wel een vampier-kookboek? Wie weet!