De Keuze Edith Eger Recensie Nrc

Oké, mensen, verzamel! Ik ga jullie iets vertellen over een boek. Een boek dat zo diep gaat dat je er bijna een duikbril voor nodig hebt. Een boek dat zo inspirerend is dat je spontaan begint met mediteren... of op z'n minst overweegt om een yoga-broek te kopen. Ik heb het natuurlijk over De Keuze van Edith Eger.

En ja, ik weet wat je denkt: "Nog een boek over trauma? Pfff, alsof ik niet al genoeg drama in mijn eigen leven heb!" Maar geloof me, dit is anders. Dit is alsof je een therapeut en een motivational speaker in één boek krijgt, maar dan wel eentje die je niet veroordeelt als je voor de derde keer aan die zak chips begint.

Wat is "De Keuze" in hemelsnaam?

Even serieus nu (voor zover dat kan met mij). De Keuze is het verhaal van Edith Eger, een Hongaars-Joodse vrouw die als tiener Auschwitz overleefde. Ja, je leest het goed. Auschwitz. Heftig, hè? Maar dit is geen deprimerend geschiedenisboek. Het is een verhaal over veerkracht, over hoop en over het maken van... je raadt het al... keuzes. Verrassend, toch?

Edith vertelt hoe ze ondanks de gruwelen van de Holocaust, de dood van haar ouders en haar zusje, er toch in slaagde om een leven op te bouwen. Ze werd psycholoog en hielp talloze mensen (waaronder oorlogsveteranen en overlevenden van trauma) om hun eigen pijn te verwerken en hun eigen keuzes te maken. En dat allemaal zonder één keer te klagen over file op de A4. Een heldin, zeg ik je!

Dus, de NRC vond het ook wat?

Ah, de review van de NRC. Altijd een dingetje, hè? Alsof een recensie het verschil maakt tussen een bestseller en een boek dat stof verzamelt in de uitverkoopbak. Nou, in dit geval... de NRC was behoorlijk positief. Ze vonden het boek indrukwekkend, persoonlijk en inspirerend. Beetje de standaard-adjectieven voor dit soort boeken, maar toch. Ze hadden geen zin om te klagen, klaarblijkelijk.

Maar laten we eerlijk zijn, de NRC-recensie is slechts één mening. Het is alsof je aan één iemand vraagt of pizza lekker is. De kans is groot dat ze "ja" zeggen, maar dat betekent niet dat iedereen op aarde pizza fantastisch vindt. (Alhoewel... wie houdt er nou niet van pizza? Serieus?)

Waarom zou jij dit boek moeten lezen?

Goed punt! Waarom zou je je kostbare tijd besteden aan het lezen van een boek over Auschwitz? Je kunt toch ook lekker Netflixen en hersenloos scrollen op Instagram? Nou, hier zijn een paar goede redenen:

• Je voelt je een beetje down. Iedereen heeft wel eens een baaldag. Dit boek is als een warme knuffel voor je ziel. (Maar dan wel een knuffel die je ook nog aanzet tot actie!)
• Je worstelt met een trauma. Edith Eger laat zien dat je niet gedefinieerd wordt door je verleden. Je kunt je eigen toekomst creëren.
• Je bent gewoon nieuwsgierig. Zoals ik! En misschien wil je indruk maken op een feestje door terloops over "De Keuze" te beginnen. "Oh, dat boek? Ja, dat heb ik gelezen. Ontzettend diepgaand, hoor!" (Doe niet alsof je het helemaal begrepen hebt als je de helft geskipt hebt, oké?)
• Je wilt iets leren over veerkracht. Edith Eger is de belichaming van veerkracht. Ze is als een onkruidje dat door het beton heen groeit. (Maar dan wel een heel inspirerend onkruidje.)
• Je wilt gewoon een goed verhaal lezen. Het is echt een pageturner. Oké, misschien geen James Bond-achtige pageturner, maar wel een pageturner die je aan het denken zet.

Wat kun je verwachten?

Oké, stel dat je overtuigd bent (yay!) en je gaat "De Keuze" lezen. Wat kun je dan verwachten?

• Een emotionele rollercoaster. Hou je zakdoeken maar klaar. Je gaat lachen, huilen, boos worden en je verbazen. Het is alsof je naar een hele seizoenen van je favoriete soapserie in één keer kijkt.
• Inspiratie. Dit boek is als een energiedrankje voor je geest. Je krijgt zin om dingen te doen, om je dromen na te jagen en om een beter mens te worden. (Maar dan zonder de suikerdip achteraf.)
• Eerlijkheid. Edith Eger is openhartig over haar eigen worstelingen. Ze doet niet alsof ze perfect is. En dat maakt haar juist zo relatable.
• Een nieuwe kijk op het leven. Dit boek kan je perspectief veranderen. Het kan je helpen om de kleine dingen in het leven te waarderen en om te beseffen dat je altijd een keuze hebt. Zelfs als de situatie hopeloos lijkt.

Wat zijn de minpuntjes? (Want die zijn er altijd!)

Oké, eerlijk is eerlijk. Geen enkel boek is perfect. Ook "De Keuze" niet. Hier zijn een paar mogelijke minpuntjes:

• Het is heftig. Dit is geen luchtige chicklit. Het is een boek over de Holocaust. Verwacht dus geen vrolijke verhalen over strandvakanties en cocktails.
• Het kan triggering zijn. Als je zelf een trauma hebt meegemaakt, kan dit boek emotioneel zwaar zijn. Pas goed op jezelf en zoek steun als je dat nodig hebt.
• Het kan een beetje zweverig worden. Op sommige momenten wordt Edith Eger een beetje... spiritueel. Als je daar niet van houdt, kun je die passages gewoon overslaan. (Niemand die het merkt!)

Conclusie: Is "De Keuze" de moeite waard?

Absoluut! Zonder twijfel! "De Keuze" is een krachtig, inspirerend en indrukwekkend boek dat je nog lang bij zal blijven. Het is een boek dat je aan het denken zet, je raakt en je hopelijk inspireert om je eigen keuzes te maken en je eigen leven te leiden. Ook al vind je de cover lelijk (smaken verschillen, hè?). Lees het! Je zult er geen spijt van krijgen. (Tenzij je echt een hekel hebt aan boeken. In dat geval... misschien toch maar Netflixen.)

En onthoud: het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen. Of een boek lezen over iemand die Auschwitz overleefde. Dat kan ook.

Succes ermee, helden! En laat me weten wat je ervan vond!