De Mens Is Een Plofkip Tweedehands

Jij. Ik. De buurman die altijd de krant verkeerd om leest. We zijn allemaal een beetje ‘De Mens Is Een Plofkip Tweedehands’. Klinkt vaag? Blijf even hangen, want ik ga je precies uitleggen wat ik bedoel. En nee, het heeft niets met gefrituurde kip van de kringloop te maken, beloofd.

Denk even terug aan die ene keer dat je iets tweedehands kocht. Een fiets met een piepend zadel, een bank die net niet helemaal recht staat, of die fantastische leren jas die rook naar de zolder van je oma. Prachtig, toch? Het heeft karakter. Een verleden. En het is, laten we eerlijk zijn, vaak een stuk goedkoper dan nieuw.

Maar wat heeft dat nou met plofkippen te maken? Nou, die plofkip staat voor de snelle consumptie-maatschappij waarin we leven. Alles moet snel, makkelijk, en het liefst gisteren al af zijn. We rennen van hot naar her, proberen aan alle verwachtingen te voldoen, en vergeten daarbij onszelf een beetje.

Het Tweedehands-Aspect van Onszelf

Hier komt het ‘tweedehands’ gedeelte om de hoek kijken. We nemen vaak gedrag, overtuigingen, en zelfs trauma’s over van onze ouders, omgeving, en de maatschappij. Alsof we een tweedehands jasje aantrekken dat eigenlijk niet helemaal past. Het knelt hier, het schuurt daar, maar we dragen het toch, omdat het ‘zo hoort’.

Herken je dat? Dat gevoel dat je iets doet, omdat je denkt dat het moet, niet omdat je het echt wilt? Dat je je anders voordoet dan je bent, om erbij te horen? Dat je stiekem droomt van een ander leven, maar er nooit echt de stappen voor zet? Precies. Dat is ‘De Mens Is Een Plofkip Tweedehands’ in actie.

Stel je voor: je bent opgegroeid in een gezin waar hard werken het allerbelangrijkste was. Vrije tijd was zonde, vakantie was voor watjes. Dus, wat doe je? Je werkt je de pleuris, natuurlijk! Je voelt je schuldig als je even niets doet, want dat is je immers ‘aangeleerd’. Maar diep van binnen snak je naar rust, naar ontspanning, naar een hangmat op een tropisch eiland met een cocktail in je hand. Die hangmat, dat is jouw authentieke zelf, die je verstopt achter een tweedehands jasje van hard werken.

De Symptomen van een Tweedehands Plofkip

Hoe weet je nou of je een ‘tweedehands plofkip’ bent? Nou, er zijn een paar duidelijke signalen:

• Je voelt je vaak moe en opgebrand. Alsof je constant met een lege batterij rondloopt.
• Je hebt last van stress en angst. Alsof er constant een klein stemmetje in je hoofd zit te zeuren.
• Je bent vaak ontevreden. Zelfs als je alles hebt wat je ‘zou moeten’ willen.
• Je hebt het gevoel dat je niet jezelf kunt zijn. Dat je een rol speelt, in plaats van je eigen leven te leiden.
• Je bent vatbaar voor de mening van anderen. Je laat je snel beïnvloeden door wat anderen van je denken.

Klinkt dit bekend? Geen paniek! Je bent niet de enige. En er is hoop!

Hoe Ontsnap Je aan de Plofkip-Tweedehands-Cyclus?

Oké, je hebt jezelf herkend als een ‘tweedehands plofkip’. Wat nu? Gelukkig is er geen noodzaak om jezelf in te ruilen voor een compleet nieuwe versie. Het gaat erom dat je je bewust wordt van de tweedehands aspecten van jezelf, en dat je leert om ze los te laten. Zie het als het opknappen van een oude auto. Je hoeft hem niet weg te gooien, maar je kunt hem wel een beetje pimpen!

Hier zijn een paar tips:

1. Word je bewust van je overtuigingen. Waarom denk je zoals je denkt? Waar komen die ideeën vandaan? Zijn ze echt van jou, of heb je ze overgenomen van anderen?
2. Stel je eigen grenzen. Leer ‘nee’ te zeggen. Het is jouw leven, en jij bepaalt wat je ermee doet.
3. Luister naar je intuïtie. Wat voelt goed voor jou? Vertrouw op je eigen gevoel.
4. Doe dingen die je leuk vindt. Maak tijd voor hobby’s, ontspanning, en dingen die je energie geven.
5. Wees lief voor jezelf. Je bent niet perfect, en dat is oké. Accepteer jezelf zoals je bent, met al je imperfecties.

Het belangrijkste is om te experimenteren. Probeer nieuwe dingen uit, stap uit je comfortzone, en ontdek wie je echt bent. Misschien ontdek je dat je eigenlijk helemaal geen carrière-tijger bent, maar een creatieve duizendpoot die het liefst de hele dag schildert. Of dat je helemaal niet zo’n behoefte hebt aan een groot huis en een dure auto, maar veel gelukkiger bent met een klein appartementje en een stapel boeken.

Het is een proces, en het gaat niet van de ene op de andere dag. Maar geloof me, het is de moeite waard. Want uiteindelijk wil je toch gewoon lekker in je eigen vel zitten, in je eigen jasje, zonder dat het knelt of schuurt? Een jasje dat je zelf hebt uitgekozen, dat perfect past, en waarin je kunt stralen als de beste.

En wat dan nog?

Dus, de volgende keer dat je een tweedehands item bekijkt, denk dan eens aan jezelf. Welke aspecten van jezelf zijn ‘tweedehands’? Welke overtuigingen heb je overgenomen? En wat zou je willen veranderen? Wie weet, misschien vind je wel de sleutel tot een gelukkiger, authentieker leven. En wie weet, misschien kom je erachter dat je eigenlijk helemaal geen plofkip bent, maar een vrije vogel die klaar is om te vliegen.

Ga ervoor! Ontplof (figuurlijk dan) die plofkip mentaliteit, en omarm je tweedehandsheid met een knipoog. Want uiteindelijk is het juist die tweedehandsheid, die ons uniek en bijzonder maakt.

En nu ga ik een kop thee zetten. Want al dat geploeter over plofkippen en tweedehands jasjes heeft me toch best moe gemaakt. Proost!