De Reis Om De Wereld In 80 Dagen Film
Oké, eerlijk is eerlijk, ik ben nooit echt een Jules Verne fan geweest. Misschien had ik als kind 'Twintigduizend mijlen onder zee' een beetje te serieus genomen en nachtmerries gehad over reuzeninktvissen... Maar goed, dat is een ander verhaal. Laatst kwam ik toevallig langs een gigantische poster van 'Around the World in 80 Days' (de Jackie Chan versie, laten we dat even duidelijk stellen). En ik dacht: "Waarom niet? Ik heb toch niks beters te doen." (Herkenbaar, toch?). En weet je wat? Ik was aangenaam verrast!
Het bracht me aan het denken over hoe vaak dat verhaal – die iconische reis rond de wereld – al wel niet verfilmd is. En hoe verschillend die versies allemaal wel niet zijn. Maar vandaag duiken we in die versie uit 2004. Is het een meesterwerk? Nee. Is het een leuke, ontspannende film? Absoluut!
De film: Even een opfrisser
Voor wie het verhaal niet kent (waar heb je gezeten?!), het gaat over Phileas Fogg, een excentrieke Britse uitvinder (gespeeld door Steve Coogan) die een weddenschap aangaat dat hij in 80 dagen de wereld rond kan reizen. Klinkt simpel, toch? Nou, natuurlijk gaat er van alles mis.
Must Read
En dan is er nog Passepartout (Jackie Chan), een dief die op de vlucht is en zich noodgedwongen voordoet als Fogg's butler. Jackie Chan die butler speelt? Alleen dát is al de moeite waard om te kijken!
Wat maakt déze versie anders?
Deze versie is... laten we zeggen, 'vrij geïnterpreteerd'. Het is losjes gebaseerd op het boek, maar neemt enorme vrijheden. In feite is Passepartout (aka Lau Xing) hier meer de hoofdpersoon dan Fogg zelf. Hij is op een missie om een Boeddhabeeld te beschermen en terug te brengen naar zijn dorp.
En er zijn meer verschillen:
- De Humor: De film zit boordevol slapstick en absurde humor. Denk aan achtervolgingen, vechtscènes en onmogelijke stunts.
- De Actie: Dankzij Jackie Chan is er natuurlijk veel martial arts actie. Verwacht geen diepgaande filosofische reflecties, maar wel spectaculaire gevechten.
- De Liefde: Er is een liefdesverhaallijn tussen Phileas Fogg en Monique La Roche (Cécile de France), een Franse kunstenares. Die romance voegt, eerlijk gezegd, niet heel veel toe, maar het is er wel.
- De Booswichten: Lord Kelvin (Jim Broadbent) is de typische slechterik die Fogg wil dwarsbomen. Hij is corrupt, machtswellustig en gewoonweg onaardig. Wat je verwacht van een slechterik, dus.
Waarom is de film leuk (ondanks alles)?
Laten we eerlijk zijn, het is geen Oscar-materiaal. Maar dat is ook niet het punt. De film is gewoon vermakelijk. Het is een lichtvoetige avonturenfilm die je even laat ontsnappen aan de realiteit. Soms heb je gewoon zin in zoiets, toch?
Hier zijn een paar redenen waarom ik er toch van heb genoten:
- Jackie Chan's Charme: Jackie Chan is altijd leuk om naar te kijken. Zijn acrobatiek en timing zijn onovertroffen. En zijn chemie met Steve Coogan is verrassend goed.
- De Locaties: De film is opgenomen op prachtige locaties over de hele wereld. Van Parijs tot Thailand, je krijgt echt een gevoel van avontuur. (Oké, misschien zijn sommige sets nep, maar dat doet niet af aan het effect).
- De Nostalgie: Het is een film die je doet denken aan oude avonturenfilms. Het is een beetje cheesy, een beetje voorspelbaar, maar dat is juist de charme.
- De "Het-Kan-Me-Niks-Schelen" Attitude: De film neemt zichzelf niet serieus. Het is alsof de makers dachten: "We gaan gewoon plezier hebben en kijken wat er gebeurt." En die energie straalt af op de kijkers.
De Historische (On)Nauwkeurigheid
Als je een historicus bent, kun je deze film beter overslaan. De historische nauwkeurigheid is... laten we zeggen, flexibel. Er zijn anachronismen (dingen die niet kloppen met de tijd) en historische onjuistheden in overvloed. Maar hey, het is een fictief verhaal, toch? Moeten we dan echt zo streng zijn?
Denk bijvoorbeeld aan:
- De Uitvindingen van Fogg: Fogg's uitvindingen zijn vaak absurd en onmogelijk. Maar dat is onderdeel van de humor.
- De Gebeurtenissen: De gebeurtenissen die Fogg en Passepartout meemaken zijn vaak overdreven en ongeloofwaardig. Maar dat is wat een avonturenfilm leuk maakt.
- De Personages: Sommige personages zijn karikaturen van hun tijd. Maar dat is niet per se een probleem.
Het is belangrijk om te onthouden dat dit een komedie is, geen documentaire. Dus laat die historische correctheid los en geniet van de rit!
Conclusie: Is het de moeite waard?
‘Around the World in 80 Days’ (de Jackie Chan versie) is geen meesterwerk. Maar het is een leuke, vermakelijke film die je even laat ontsnappen aan de realiteit. Als je op zoek bent naar een luchtige avond vol actie, humor en avontuur, dan is dit zeker een aanrader.
En laten we eerlijk zijn, Jackie Chan die een Boeddhabeeld probeert te beschermen? Dat is toch goud waard? (Of op z'n minst zilver, afhankelijk van hoe kieskeurig je bent).
Dus, pop wat popcorn, kruip op de bank en geniet van deze cheesy, maar o zo vermakelijke, reis rond de wereld. En laat me weten wat je ervan vond! Ben jij het met me eens of denk je dat ik compleet van het padje ben? Laat je commentaar achter!
