Dying To Be Me Anita Moorjani

Zo, koffie? Lekker! Heb je ooit zo’n boek gelezen dat je hele kijk op het leven compleet omgooide? Nou, voor mij was dat "Dying To Be Me" van Anita Moorjani. Serieus, na het lezen ervan keek ik heel anders naar mijn ochtendhumeur, haha!

Het verhaal begint nogal heftig, hè? Anita, een vrouw met Indiase roots die in Hong Kong woont, krijgt kanker. Niet zomaar kanker, nee, Hodgkin lymfoom in een vergevorderd stadium. We hebben het hier over een bijna-doodervaring waar je u tegen zegt. Kun je het je voorstellen? Ze lag daar, letterlijk op sterven, en haar lichaam was zwaar aangetast.

Maar hier wordt het dus interessant. Terwijl haar lichaam het bijna opgeeft, maakt Anita een near-death experience (NDE) door. En wat ze daar ervaart… man, oh man! Het is echt niet te vatten. Ze beschrijft een staat van onvoorwaardelijke liefde, totale verbinding met alles en iedereen. Geen angst, geen pijn, alleen maar puur bewustzijn. Klinkt bijna te mooi om waar te zijn, toch?

Ze realiseert zich daar, in die andere dimensie (of hoe je het ook wilt noemen), dat de oorzaak van haar kanker niet zozeer in haar lichaam lag, maar in haar angst, haar zelfveroordeling en haar neiging om anderen te pleasen. Herkenbaar, nietwaar? Wie van ons is er niet bang om niet goed genoeg te zijn?

Het bizarre is, ze krijgt een keuze. Ze kan doorgaan naar "de andere kant," of ze kan terugkeren naar haar lichaam. En ze kiest… om terug te komen! Waarom? Omdat ze beseft dat ze nog een belangrijke boodschap te delen heeft. En natuurlijk, ook omdat haar broer die avond speciaal naar Hong Kong was gekomen om haar nog een laatste keer te zien. Zo lief!

En dan gebeurt het wonderlijke. Ze komt terug en binnen een paar weken begint haar lichaam te genezen! Ja, echt waar. De kanker verdwijnt. Artsen staan voor een raadsel. Het is medisch gezien onverklaarbaar. Maar Anita weet het wel: haar genezing is het gevolg van haar nieuwe inzicht en haar keuze om van zichzelf te houden. Wow, toch?

Wat kunnen we hiervan leren?

Oké, nu komt het leuke gedeelte. Wat kunnen wij, doodnormale stervelingen (zoals jij en ik), leren van dit verhaal? Meer dan je denkt!

1. Wees jezelf!

Dit is misschien wel de belangrijkste les. Anita ontdekte dat ze zichzelf constant verloochende om anderen te plezieren. Ze was bang om "nee" te zeggen, bang om haar eigen mening te uiten. En dat, zo bleek, had een enorme impact op haar gezondheid. Dus, durf te zijn wie je bent! Ook al ben je soms een beetje weird. Wie niet?!

2. Heb jezelf lief!

Klinkt cliché, ik weet het. Maar het is zo waar! Anita realiseerde zich in haar NDE dat ze zichzelf constant afkraakte. Ze was nooit goed genoeg, ze deed nooit iets goed genoeg. Lieve mensen, stop daarmee! Wees lief voor jezelf. Zie jezelf als een dierbare vriend(in). Wat zou je tegen een vriend(in) zeggen die zo streng is voor zichzelf? Precies, dat dus!

3. Angst is een slechte raadgever

Angst is een grote boosdoener. Angst voor de mening van anderen, angst voor afwijzing, angst om te falen… het houdt ons allemaal tegen. Anita leerde dat angst haar had belemmerd om haar eigen pad te volgen. Durf dus je angsten aan te kijken en te beseffen dat ze vaak niet zo groot zijn als ze lijken.

4. Alles is met elkaar verbonden

In haar NDE ervoer Anita een gevoel van totale verbinding met alles en iedereen. Ze begreep dat we allemaal deel uitmaken van een groter geheel. Dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. En dat onze acties, onze gedachten en onze gevoelens een effect hebben op de mensen om ons heen. Dus, wees lief voor elkaar! De wereld kan wel wat liefde gebruiken, toch?

5. Het leven is een spel

Anita leerde dat het leven niet zo serieus genomen hoeft te worden. Dat we het mogen zien als een spel. Een spel waarin we mogen experimenteren, mogen leren, mogen fouten maken en mogen groeien. Dus, ontspan! Lachen is gezond, toch?

En nu?

Nou, nu is het aan jou! Wat neem jij mee uit dit verhaal? Ga je jezelf anders bekijken? Ga je meer van jezelf houden? Ga je minder bang zijn? Ik hoop het wel! Want eerlijk is eerlijk, Anita's verhaal is echt een wake-up call. Het herinnert ons eraan dat we zelf de sleutel in handen hebben tot ons eigen geluk en onze eigen gezondheid. En dat is best een fijn idee, toch?

Trouwens, ik ben benieuwd wat jij van het boek vond. Heb je het gelezen? Wat vond je het meest indrukwekkend? Laat het me weten! Misschien kunnen we er nog eens over doorpraten, met een nieuwe kop koffie erbij. Klinkt goed, toch?

En onthoud: je bent perfect zoals je bent. Echt waar!

Oké, ik ga er vandoor! Tot de volgende keer!