Een Slijmzoen Voor Je Oma

Oké, laten we eerlijk zijn, we hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Je bent als kind bij oma op bezoek. De koektrommel lonkt, de verhalen zijn gezellig, en dan… komt die onvermijdelijke zoen. Niet zomaar een zoen, nee, een zoen die je hele wezen doet rillen. Een…

Een Slijmzoen? Serieus?

Ja, serieus! Een slijmzoen. Je kent 'm wel. Die zoen waarbij oma's lippen net iets te vochtig zijn. Het is alsof er een mini-waterval van liefde (of speeksel, laten we realistisch zijn) op je wang landt. Alsof een slak je een kus heeft gegeven. Beetje ranzig, maar ook een beetje lief, toch?

Het is een rite de passage. Een kruis wat elk kind moet dragen, een soort verplichte stage van het oma-bezoek. Je weet dat het eraan komt, je bereidt je er mentaal op voor (lees: je probeert zo snel mogelijk weg te duiken), maar uiteindelijk ontkom je er niet aan. BAM! De slijmzoen landt.

Denk er eens over na. Het is net zoiets als dat moment dat je probeert een boterham met pindakaas te smeren en de pindakaas blijft aan je mes plakken, waardoor je per ongeluk een gigantische klodder op je brood krijgt. Het is onverwacht, een beetje onhandig, en je kunt er niet echt omheen. Maar goed, je eet die boterham toch wel op, en je overleeft die slijmzoen ook. Uiteindelijk.

Waarom die Slijmzoen?

De vraag is natuurlijk: waarom? Waarom die extra natte kussen? Is het een teken van extra veel liefde? Is het een bijwerking van het jarenlang drinken van slappe thee? Is het gewoon… een oma-ding? Ik denk dat het een combinatie van factoren is.

Ten eerste, liefde! Oma's hebben bergen liefde te geven. Ze willen je platknuffelen, je verwennen met koekjes, en je overladen met kussen. En soms, heel soms, komt er wat extra vocht bij kijken. Beschouw het als een teken van maximale affectie. Je kan er niet omheen, je kan er niet tegen vechten. Laat het gebeuren, en weet dat je geliefd bent (ook al voel je je even alsof je net een douche hebt gehad op je wang).

Ten tweede, laten we eerlijk zijn, oma's zijn soms een beetje verstrooid. Ze denken er niet altijd over na. Ze zijn blij je te zien, ze geven je een zoen, en BOEM! Slijmzoen! Het is niet kwaad bedoeld, het is gewoon… oma. Misschien zijn ze stiekem ook vergeten hoe ze precies een 'droge' zoen moeten geven. Het is net als proberen een video op te nemen met je telefoon, en je bent vergeten de lens schoon te maken. Alles is een beetje wazig en…ja, vochtig.

Ten derde, het zou kunnen dat het te maken heeft met het ouder worden. De speekselklieren werken misschien niet meer helemaal zoals ze zouden moeten. Of misschien hebben ze gewoon een beetje last van een droge mond. Wie zal het zeggen? Feit is, de slijmzoen is een realiteit, en we moeten er mee dealen. Alsof je probeert je sokken aan te doen, en ze zijn nog een beetje vochtig van de was. Niet ideaal, maar je trekt ze toch aan.

De Strategieën

Oké, dus je weet dat de slijmzoen eraan komt. Wat kun je doen? Er zijn verschillende strategieën die je kunt proberen, maar laten we eerlijk zijn, de meeste zijn niet foolproof.

De Duik: Dit is een klassieker. Je ziet oma aankomen, je maakt oogcontact, en dan…DUUK! Je duikt snel weg, zodat de zoen op je wang landt in plaats van op je mond. Werkt niet altijd, want oma's zijn slinkser dan je denkt. Ze kunnen je nog steeds te pakken krijgen.

De Wangaanzet: Je biedt je wang aan, maar je spant je wangen aan! Dit zorgt voor een strak oppervlak, waardoor de slijmzoen minder impact heeft. Het is alsof je probeert een ballon leeg te laten lopen zonder hem te laten knappen. Het vereist concentratie en precisie.

Het Gesprek: Je probeert het gesprek aan te houden, zodat oma geen kans krijgt om je te zoenen. “Oma, wat is dat voor een mooie bloem in de tuin? Vertel eens!” Afleiding is de sleutel. Het is net als proberen te voorkomen dat je een boer laat in een volle lift. Je probeert je aandacht ergens anders op te richten.

De Acceptatie: Dit is de meest volwassen (en misschien wel de meest verstandige) optie. Je accepteert dat de slijmzoen erbij hoort. Je laat het gebeuren, je veegt je wang af met een zakdoek, en je gaat verder met je leven. Het is alsof je accepteert dat het regent als je op de fiets zit. Je wordt nat, maar je komt wel op je bestemming.

De Boodschap

Uiteindelijk gaat het niet om de slijmzoen zelf, maar om de liefde die erachter zit. Oma's houden van ons, en ze laten dat op hun eigen, soms een beetje onhandige manier zien. We moeten die liefde waarderen, zelfs als het betekent dat we af en toe een natte kus op onze wang krijgen.

Dus, de volgende keer dat je bij oma op bezoek bent, en je voelt de naderende slijmzoen, lach erom. Weet dat je geliefd bent, en dat die slijmzoen gewoon een teken is van onvoorwaardelijke liefde. En vergeet niet een zakdoek mee te nemen! Want je weet maar nooit… Je kunt er ook een verhaal over schrijven, want iedereen begrijpt het.

Het is net als die rare kersttrui die je elk jaar van tante krijgt. Je draagt hem misschien niet graag, maar je waardeert het gebaar. En stiekem, heel stiekem, vind je hem ook wel een beetje grappig. Zo is het ook met de slijmzoen.

Dus, op naar de volgende slijmzoen! Moge de speekselkracht met je zijn! En vergeet niet te lachen. Want laten we eerlijk zijn, het is toch wel een beetje… memorabel.