Film De Heksen Roald Dahl

Weet je, soms heb je van die dagen dat je denkt: "Man, ik word achtervolgd door pech." Je sokken matchen niet, je koffie is koud, en de bus mist je net. Nou, stel je voor dat iedere dag zo voelt, maar dan met de constante dreiging van... heksen. Echte, kwaadaardige heksen die er alles aan doen om jou in een muis te veranderen. Klinkt als een Roald Dahl verhaal, toch?

En jawel hoor, we hebben het over De Heksen, dat heerlijke, griezelige, en oh zo slimme boek van Roald Dahl. Dat boek dat je las toen je eigenlijk al veel te oud was om bang te zijn voor heksen... maar toch stiekem onder de dekens kroop om verder te lezen. Precies dat boek!

Heksen in het dagelijks leven? Echt?

Oké, oké, toegegeven. We lopen niet rond in angst voor vrouwen met puntmutsen en bezems. Maar, en hier komt de link met het dagelijks leven, zijn er niet soms situaties waarin je denkt: "Hier zit iets niet lekker"? Misschien is het die collega die altijd net iets te vriendelijk is, of die buurvrouw die altijd weet wanneer je de vuilnis buiten zet. Misschien zijn het geen heksen, maar... je begrijpt het punt. Er zijn altijd wel mensen die je een beetje op je hoede maken.

Roald Dahl heeft het perfect begrepen. Hij toont heksen als vrouwen die zich verschuilen achter een laagje normaliteit. En dat is het enge eraan! Ze zien eruit als je lerares, je caissière, je oma... Oma! De ultieme vermomming. Het idee dat het kwaad kan schuilen in het meest onschuldige voorkomen, dat is wat De Heksen zo beklijvend maakt.

Denk aan het uiterlijk van de heksen in het boek. Ze dragen pruiken om hun kale hoofden te verbergen (want echt, wie is er nu niet ijdel?), ze hebben handschoenen om hun klauwen te verbergen, en ze hebben vierkante voeten (wat volgens Dahl altijd een verdacht teken is!). Het is die aandacht voor detail, dat absurde, dat ervoor zorgt dat je gaat letten op rare dingen in het echte leven. Je checkt misschien niet letterlijk iemands voeten, maar je bent je wel bewuster van signalen dat iemand misschien niet helemaal oprecht is.

Van Grootmoeders Weisheiten en Chocolade

Maar De Heksen is meer dan alleen maar griezelen. Het is ook een verhaal over de band tussen een jongen en zijn oma. Een oma die weet hoe de wereld in elkaar zit, die hem beschermt en hem vertelt over heksen alsof het doodgewoon is. Een oma die, laten we eerlijk zijn, een stuk stoerder is dan de meeste actiehelden. Wie herinnert zich niet de scène waarin ze samen met de jongen een heel hotel vol heksen verslaan? Episch!

Die oma is de lijm die het verhaal bij elkaar houdt. Ze is de rationele stem in de chaos, de kenner van heksen-lore, en vooral, de liefdevolle verzorger. Ze leert hem dat je niet bang hoeft te zijn, zolang je maar alert bent en blijft nadenken. En dat is een waardevolle les, of je nu heksen tegenkomt of niet.

En dan is er natuurlijk de humor. Dahl's boeken zijn vaak donker, maar altijd doorspekt met een gezonde dosis sarcasme en absurditeit. De manier waarop hij de heksen beschrijft, is hilarisch. Ze zijn dom, ijdel en ronduit belachelijk. De Grote Heks is een karikatuur van een dictator, een vrouw die zo zeker is van haar eigen superioriteit dat ze niet doorheeft hoe belachelijk ze is. Dat is toch een beetje zoals die baas op je werk die denkt dat hij geniaal is, maar eigenlijk alleen maar onzin uitkraamt?

De film: een visueel feestje met een vleugje nostalgie

Laten we het even over de films hebben. Er zijn er inmiddels een paar, en laten we eerlijk zijn, de een is beter dan de ander. Maar ze hebben allemaal iets gemeen: ze brengen Dahl's wereld tot leven. De 1990 versie, met Anjelica Huston als de Grote Heks, is een klassieker. De speciale effecten zijn misschien wat gedateerd, maar de sfeer is perfect. De make-up, de kostuums, de decors... het is allemaal precies zoals je het je voorstelde toen je het boek las. En Anjelica Huston? Ze is de definitie van een angstaanjagende, ijskoude heks. Die lach, die blik... Brrr!

De nieuwere versie, met Anne Hathaway, is visueel indrukwekkender, maar mist misschien een beetje de charme en de donkere humor van de originele film. Het verplaatsen van het verhaal naar het zuiden van Amerika voelt een beetje geforceerd, en de heksen zijn... tja, ze zijn gewoon niet zo eng. Maar goed, smaken verschillen, toch?

Waarom De Heksen nog steeds relevant is

Waarom lezen we dit boek nog steeds? Waarom kijken we nog steeds naar de films? Omdat De Heksen meer is dan alleen maar een griezelverhaal. Het is een verhaal over moed, over vriendschap, en over het overwinnen van angst. Het is een verhaal dat ons eraan herinnert dat we alert moeten zijn, dat we niet alles moeten geloven wat we zien, en dat we altijd moeten blijven nadenken. En misschien, heel misschien, dat we ook een beetje moeten oppassen voor mensen met vierkante voeten.

Het is een verhaal dat ons, op een luchtige en spannende manier, leert om kritisch te zijn op de wereld om ons heen. Om niet zomaar alles aan te nemen, om verder te kijken dan de façade. En laten we eerlijk zijn, in de huidige tijd, met al die fake news en misleidende informatie, is dat een behoorlijk waardevolle les. Dus, de volgende keer dat je iemand ontmoet die net iets te perfect is, denk dan aan De Heksen. Misschien is het gewoon een aardige buurvrouw, maar misschien... is het wel een heks!

En als je dan toch bang bent geworden? Nou, dan pak je gewoon een reep chocolade en lees je het boek nog een keer. Want uiteindelijk, dat is waar Roald Dahl echt goed in was: het creëren van werelden waar angst en plezier hand in hand gaan. Een wereld waarin je kunt lachen om je eigen angst, en waarin je je kunt verwonderen over de kracht van verbeelding. Proost op Roald Dahl en zijn heerlijke, griezelige Heksen!