Film The Shape Of Water
Oké, laten we eerlijk zijn. Heb je ooit zó’n baaldag gehad, dat je gewoon wilde wegduiken in een bad vol warme chocolademelk, figuurlijk dan? Zo eentje waarop je denkt: "Ik snap niks van deze wereld!" Wel, dat gevoel is eigenlijk best wel de kern van de film The Shape of Water. Maar dan met een amfibieman, een dove schoonmaakster en een hoop gekonkel in de jaren '60.
Een Sprookje Voor Volwassenen (Met Seks!)
The Shape of Water is een beetje als... euhm... een Disney-film voor volwassenen die af en toe stiekem naar Game of Thrones kijkt. Ja, die vergelijking is misschien een beetje raar, maar blijf bij me! Het is een sprookje, absoluut, maar dan eentje waarin de prinses niet per se gered hoeft te worden door de prins, en de prins... nou ja, die is een vis.
De film draait om Elisa, een dove vrouw die werkt als schoonmaakster in een geheim overheidslaboratorium. Stel je voor: je bent dove schoonmaakster, je leven is al niet super spannend en dan kom je op je werk en zit er een echte amfibieman in een tank! Het is alsof je naar de supermarkt gaat voor melk en er loopt een eenhoorn in de koelvak.
Must Read
De Liefde… Een Vreemde Vis in de Vijver
En dan gebeurt het: Elisa en de amfibieman, noemen we hem maar even Gill-man (lekker makkelijk), krijgen een band. Ja, je leest het goed. Ze praten niet echt (duh, hij is een vis!), maar ze begrijpen elkaar. Dat is eigenlijk best herkenbaar. Heb je nooit met iemand een connectie gehad zonder woorden? Een blik, een glimlach, een gezamenlijke liefde voor rare kaas... dat is de magie.
Natuurlijk, hun relatie is iets extremer dan "samen kaas eten". Ze communiceren met gebarentaal, muziek en… eh… tja, hoe zeg je dat netjes… liefde. Het is een beetje als dat stelletje dat je kent dat al 50 jaar samen is en nog steeds de hele dag hand in hand loopt, maar dan in het water.
De Slechterik: Zo Eentje Die Je Echt Haat
Elke goede sprookje heeft een slechterik nodig, en The Shape of Water heeft er eentje om U tegen te zeggen. Colonel Strickland is de belichaming van alles wat verkeerd is met de wereld: hij is racistisch, seksistisch, en hij vindt het leuk om mensen (en vissen!) te martelen. Je wilt hem gewoon een trap onder zijn achterwerk geven, maar je zit in de bioscoop dus dat is een beetje lastig.
Het is eigenlijk heel interessant hoe de film Strickland gebruikt. Hij is niet alleen de 'bad guy', maar hij vertegenwoordigt ook de angst en onzekerheid van de jaren '60. De Koude Oorlog, de burgerrechtenbeweging, de opkomst van de televisie… alles was aan het veranderen, en Strickland was iemand die aan het oude vast wilde houden.
Denk er maar eens over na. Heb je niet zelf ook weleens iemand meegemaakt die zo vastgeroest zat in zijn eigen gelijk, dat je er gewoon moe van werd? Strickland is die persoon, maar dan 10 keer erger.
Meer Dan Alleen Een Romantisch Verhaal
The Shape of Water is niet alleen een romantisch verhaal over een vrouw en een vis. Het is een verhaal over anders zijn, over acceptatie en over het vinden van je eigen stem. Elisa is dove, Giles (haar buurman) is homoseksueel, Zelda (haar collega) is zwart… ze zijn allemaal mensen die aan de rand van de samenleving staan.
En dat is precies wat de film zo krachtig maakt. Het laat zien dat juist de mensen die anders zijn, vaak de meeste compassie en liefde hebben. Het is een beetje zoals die keer dat je je nieuwe kapsel liet zien en alleen je beste vriendin zei dat het echt verschrikkelijk was. Die eerlijkheid, die acceptatie van imperfectie, dat is wat telt.
De Symboliek… Dieper Dan Een Vissenkom
De film zit vol met symboliek. Het water zelf is een belangrijk symbool. Het staat voor verandering, vrijheid en verbinding. Elisa voelt zich het meest thuis in het water, en ze helpt Gill-man om terug te keren naar de oceaan. Het is een beetje zoals dat moment dat je besluit om je baan op te zeggen en je dromen na te jagen. Eng, maar ook ontzettend bevrijdend.
En dan de kleuren! De hele film is doordrenkt met groen en blauw, de kleuren van water en de oceaan. Het is alsof je naar een levend schilderij kijkt. En de muziek! Alexandre Desplat heeft een prachtige soundtrack gecomponeerd die perfect past bij de sfeer van de film.
Dus… Moet Je Hem Zien?
Absoluut! The Shape of Water is een prachtige, ontroerende en soms een beetje bizarre film die je nog lang bij zal blijven. Het is een film die je aan het denken zet over de wereld om je heen en over de mensen die erin leven.
Het is een beetje alsof je een goed boek leest: je wordt meegenomen naar een andere wereld, je leert nieuwe dingen en je komt er een beetje anders uit dan je erin ging. En wie weet, misschien ga je na het zien van de film wel met iets andere ogen naar de goudvissen in de dierenwinkel kijken. Alleen niet verliefd worden, hè? Dat is toch weer een stap te ver.
Dus pak je popcorn, dim de lichten en laat je meevoeren door The Shape of Water. Je zult er geen spijt van krijgen (tenzij je heel erg bang bent voor vissen, dan misschien wel een beetje).
