Film The Twilight Saga New Moon

Oké, laten we het even hebben over New Moon, het tweede deel van die Twilight-saga. Je weet wel, die films die in de late jaren '00 iedereen in zijn greep hielden. En ja, ik ga eerlijk zijn, ook ik ben er aan ten onder gegaan. Herinner je je die tijd nog? Het was alsof iedereen plotseling een obsessie had voor bleke gezichten en vampieren met emotionele problemen. Net als wanneer je buurman ineens een compleet nieuwe hobby begint en er de hele tijd over praat. Je knikt maar wat, terwijl je stiekem denkt: "Waar komt dit opeens vandaan?"

New Moon. Waar te beginnen? Het is de film waarin Bella Swan, gespeeld door Kristen Stewart, compleet van de kaart is. En eerlijk, wie zou dat niet zijn als je loverboy-vampier, Edward Cullen (Robert Pattinson), plots besluit dat hij te gevaarlijk voor je is en je achterlaat in het regenachtige Forks? Het is net als wanneer je favoriete snack, laten we zeggen, die heerlijke Ben & Jerry's, plotseling uit de schappen verdwijnt. Je bent in shock en voelt een leegte die alleen gevuld kan worden met… nog meer ijs, of in Bella's geval, roekeloos gedrag.

De Depressie, Ahoy!

Bella's post-Edward depressie is echt episch. Ze zit dagenlang voor het raam te staren, herinnert zich elk moment met Edward (montage, anyone?), en is over het algemeen gewoon een trieste bedoening. We kennen het allemaal wel, toch? Die dagen waarop je gewoon niets wilt. De motivatie is zoek, de wereld voelt grijs en alles is gewoon… meh. Alleen in Bella's geval is het 'meh' gekruid met een serieuze dosis bovennatuurlijke verlating.

Jacob Black to the Rescue (Min of Meer)

Gelukkig is daar Jacob Black (Taylor Lautner), de jeugdvriend die plotseling wel heel gespierd is geworden. Letterlijk van de ene op de andere dag. Serieus, het is alsof hij in een week een turbo-sportschoolabonnement heeft genomen en alleen nog maar kip en broccoli eet. Jacob probeert Bella uit haar sombere bui te trekken en slaagt daar, enigszins, in. Hij is de loyale Golden Retriever die constant met een bal voor je voeten komt liggen, hopend op een beetje aandacht en liefde. Alleen is Jacob's bal een ronkende motor en zijn liefde… een ingewikkelde kwestie, gezien het feit dat hij een weerwolf is. Ja, een weerwolf. Alsof een verbroken relatie nog niet genoeg was.

En dan is er natuurlijk die scènes waarin Jacob en Bella op een motor rondrijden. Het is een beetje cliché, maar ergens ook wel weer fijn. Je kunt bijna de wind in je haren voelen en het gevoel van vrijheid proeven. Totdat je je realiseert dat je gewoon op de bank zit met een zak chips, kijkend naar een scherm. De romantiek!

De dynamiek tussen Bella en Jacob is complex. Hij is haar steun en toeverlaat, haar beste vriend, haar… potentiële meer dan beste vriend. Het is de klassieke 'vriendenzone'-situatie, maar dan met een bovennatuurlijke twist. Alsof de vriendenzone nog niet pijnlijk genoeg was, moet je nu ook nog eens concurreren met een vampier én het feit dat hij af en toe verandert in een harige wolf. Succes, Jacob!

Cliff Jumping voor de Kick

Om de pijn van het verlies te verzachten (of om gewoon de adrenaline te voelen, wie zal het zeggen?), begint Bella aan roekeloze activiteiten. De meest memorabele is natuurlijk de cliff-jumping scène. Ze springt van een hoge klif in de oceaan, puur om Edward's stem in haar hoofd te horen. Het is een beetje alsof je in een achtbaan stapt puur om je doodsangst te overwinnen. Of, laten we eerlijk zijn, om die ene leuke foto te maken voor Instagram. Bella's logica is… interessant.

Die scène laat ook meteen zien hoe afhankelijk Bella is van Edward. Haar identiteit lijkt volledig verweven te zijn met de zijne. Het is een beetje zoals dat ene koppel dat álles samen doet. Ze hebben dezelfde kleren, dezelfde hobby's, dezelfde vrienden… en als ze uit elkaar gaan, stort hun hele wereld in. Bella is basically dat koppel, maar dan met een vampier en een existentiële crisis.

De Italiaanse Vakantie (met Doodsangst)

En dan is er nog de reis naar Italië. Alice, Edward's zus, heeft een visioen waarin Bella in gevaar is, dus ze haasten zich naar Volterra om haar te redden. Het is een beetje alsof je een onverwachte mail krijgt van je bank waarin staat dat er verdachte activiteiten op je rekening zijn. Je schrikt je rot en springt meteen in de auto, zonder na te denken, om het probleem op te lossen. Alleen is in Bella's geval het probleem een bende eeuwenoude vampieren en haar eigen onhandigheid.

De scène in Volterra, waar Edward in de zon probeert zichzelf te onthullen om zo gedood te worden door de Volturi, is super dramatisch. Het is alsof je kijkt naar een slechte soapserie, maar dan met meer glitter en gotische architectuur. Gelukkig weet Bella hem op tijd te stoppen, maar het scheelde weinig. Oef!

Conclusie: Waarom We (Stiekem) van New Moon Houden

Ondanks alle melodrama, de overdreven emoties en de soms belachelijke verhaallijnen, heeft New Moon iets wat ons blijft aantrekken. Misschien is het de nostalgie, de herinnering aan die tijd waarin vampieren en weerwolven de norm waren. Misschien is het de guilty pleasure, het feit dat we stiekem genieten van al die overdreven romantiek. Of misschien is het gewoon het feit dat we allemaal wel eens een Bella Swan-moment hebben gehad, waarin we ons hopeloos, verloren en afhankelijk van iemand anders voelden.

New Moon is als die foute snack waar je steeds weer naar teruggrijpt. Je weet dat het niet goed voor je is, maar het smaakt zo lekker! Dus, geef toe, je hebt er stiekem van genoten, toch? En zo niet, dan heb je in ieder geval nu een goed excuus om hem (weer) te kijken. Want laten we eerlijk zijn, een beetje Twilight af en toe kan geen kwaad. Tenzij je bang bent om weer verliefd te worden op een vampier. Dan ben je gewaarschuwd!