Ga Als Een Rivier Recensie Trouw

Oké, laten we eerlijk zijn, wie van ons heeft zich niet eens voorgenomen om zen te worden? Om mee te stromen met de stroom, net als een rivier? We kopen yoga-matten, downloaden meditatie-apps en zweren bij mindfulness. Maar dan staat er weer een file op de A2, je koffie is koud, en de printer weigert samen te werken. Zen? Vergeet het maar. Het is oorlog.

Dus toen ik de recensie van Ga Als Een Rivier in Trouw las, dacht ik: "Aha! Hier is weer zo'n zelfhulpboek dat belooft al mijn problemen op te lossen door 'in het nu' te leven." Je kent het wel, het soort boek dat je vertelt dat je je innerlijke kind moet omarmen, terwijl je innerlijke kind eigenlijk gewoon een gigantische driftbui wil gooien omdat het zijn zin niet krijgt.

Maar de recensie in Trouw… die klonk toch anders. Het was geen zweverig gedoe over aura's en chakra's. Nee, het leek meer op een praktische handleiding voor een leven dat, laten we eerlijk zijn, gewoon klote kan zijn soms. Dus, ik ben erin gedoken. En wat bleek? Het is eigenlijk best…goed?

Wat Trouw zei (en waarom het me raakte)

De recensent in Trouw, laten we haar even 'Els' noemen (omdat dat gewoon een leuke naam is), Els dus, die had het over de manier waarop het boek omgaat met tegenslagen. Niet als iets wat je moet vermijden, maar als iets wat onvermijdelijk is. Alsof het boek zegt: "Hé, het leven is geen ponykamp. Er gaat shit gebeuren. Deal with it."

En dat is wat me raakte. Want wie kan zich nou niet identificeren met die realiteit? Of het nu gaat om een kapotte wasmachine, een mislukte date, of een baas die je het bloed onder je nagels vandaan haalt, het leven zit vol met kleine (en soms gigantische) rampen.

Els benadrukte in haar recensie dat het boek een soort van mentale toolkit biedt om met die rampen om te gaan. Geen quick fixes, geen magische spreuken, maar gewoon praktische tips en trucs om je hoofd boven water te houden.

Een rivier in plaats van een waterval: waarom dit beeld werkt

De metafoor van de rivier is eigenlijk best slim. Denk er even over na: een rivier stroomt, ongeacht wat er op zijn pad komt. Rotsen? Die worden gladgeslepen. Droogte? Dan zoekt de rivier een nieuwe weg. Overstroming? Dan vloeit de rivier over zijn oevers. Het is veerkracht in actie!

Het boek, en de recensie van Trouw, brachten me tot het inzicht dat ik vaak meer een waterval ben dan een rivier. Ik stort me vol enthousiasme in een project, raak overweldigd door de eerste tegenslag, en stort dan in elkaar als een stel dominostenen.

Ga Als Een Rivier daarentegen, lijkt te zeggen: "Hé, je mag best even overstroomd raken. Je mag best even een beetje van de route afwijken. Maar uiteindelijk vind je wel weer je weg terug naar de zee." En die zee, dat is dan zoiets als... je innerlijke rust, je doel, je geluk, of wat je er ook maar in wil zien.

Praktische tips uit het boek (die ik nu daadwerkelijk probeer te gebruiken)

Oké, genoeg geluld. Wat staat er dan concreet in dat boek? Els noemde er een paar in haar Trouw recensie, en ik heb ze verder uitgepluisd.

1. Acceptatie (maar dan de realistische variant)

Het boek gaat niet over het blindelings accepteren van alles wat op je pad komt. Het gaat erom dat je erkent dat sommige dingen nou eenmaal gebeuren. Je kunt je boos maken op het feit dat je auto stuk is, maar dat repareert hem niet. Je kunt beter je energie gebruiken om een garage te bellen.

2. Loslaten (maar dan zonder zweverige handgebaren)

Loslaten is niet hetzelfde als vergeten. Het betekent dat je stopt met vechten tegen dingen die je niet kunt veranderen. Die ene rotopmerking van je collega? Laat hem gaan. De trein die je gemist hebt? Laat hem gaan. Het feit dat je sokken altijd zoekraken in de was? Oké, dat is misschien nog steeds frustrerend, maar probeer het toch los te laten.

3. Geduld (de kunst van het wachten zonder gek te worden)

Dit is misschien wel de moeilijkste. We leven in een wereld van instant gratification. We willen alles nu, direct, meteen. Maar sommige dingen kosten tijd. Een relatie opbouwen. Een vaardigheid leren. Een taart bakken. Geduld is een spier die je moet trainen. En soms betekent dat gewoon... wachten.

4. Flexibiliteit (omdat het leven nou eenmaal onvoorspelbaar is)

Je had een perfect geplande dag. Een strakke agenda, alles tot in de puntjes geregeld. En toen... bam! Iets onverwachts gooide roet in het eten. De truc is om niet in paniek te raken, maar om je plannen aan te passen. Om een beetje mee te bewegen met de stroom. Net als een rivier, dus.

Conclusie: Ga Als Een Rivier? Zeker proberen!

Dus, zou ik Ga Als Een Rivier aanraden? Ja, absoluut. Zelfs als je sceptisch bent (zoals ik in eerste instantie was). Het is geen wondermiddel, het gaat je leven niet magisch veranderen, maar het biedt wel een paar waardevolle inzichten en praktische tools om met de ups en downs van het leven om te gaan.

En Trouw had gelijk. De recensie gaf een goed beeld van de inhoud van het boek. Het is geen boek dat je in één ruk uitleest, maar een boek waar je af en toe even in kunt bladeren, om een beetje inspiratie en motivatie op te doen.

Zie het zo: het leven is als een lange autorit. Soms is het een mooie, zonnige dag, met een open weg voor je. Maar soms kom je in de file terecht, regent het pijpenstelen, en staat de navigatie je verkeerd te leiden. Ga Als Een Rivier is dan je mentale TomTom, die je helpt om de juiste route te vinden, zelfs als het even tegenzit.

En wie weet, misschien lukt het je dan wel om een beetje meer als een rivier te zijn. Niet perfect, niet altijd, maar gewoon… een beetje meer zen. En dat is toch al heel wat, nietwaar?