George Martin Game Of Thrones Books

Oké, luister! Ik zit hier net in de koffietent, en er schiet me ineens iets te binnen. Iets episch. Iets waar draken, ijskoude zombies, en nog véél meer verraad in voorkomen dan in de gemiddelde aflevering van ‘Keeping up with the Kardashians’. Jawel, ik heb het over George R.R. Martin’s A Song of Ice and Fire, beter bekend als de boeken achter Game of Thrones.

Laten we eerlijk zijn, de serie was… laten we zeggen… controversieel aan het einde. Maar de boeken? Die zijn nog steeds fantastisch. (En ja, ik weet dat ze nog niet af zijn. Kom op, ik loop ook al jaren rond met deze frustratie!)

Dus, wat maakt die boeken nou zo speciaal?

Nou, ten eerste, vergeet alles wat je weet over goed versus slecht. In Westeros is het meer een kwestie van iets minder slecht versus heel erg slecht. Iedereen heeft zijn eigen agenda, iedereen heeft bloed aan zijn handen (letterlijk, in de meeste gevallen), en niemand is te vertrouwen. Behalve misschien honden. Honden zijn meestal oké. (Behalve die van Ramsay Bolton. Die waren gewoon gestoord.)

• Complexiteit: De boeken zijn dik. Serieus dik. Je kunt er iemand mee knock-out slaan. Maar dat komt omdat er zo veel gebeurt. Er zijn tientallen personages, ingewikkelde politieke intriges, en een geschiedenis die zo ver teruggaat dat je bijna zou denken dat George R.R. Martin er zelf bij was.
• Dood: Oh, en als je gehecht bent aan een personage, gefeliciteerd! Je hebt net je doodvonnis getekend. Martin staat erom bekend dat hij hoofdpersonages zonder pardon om zeep helpt. Alsof hij een soort sadistische tuinman is die geniet van het wieden van zijn eigen bloemenperk.
• Realistisch (ish): Ok, ok, er zijn draken en zombies. Maar voor de rest proberen de boeken vrij realistisch te zijn over de middeleeuwen. Denk aan: vuil, ziektes, politieke corruptie, en seksuele uitbuiting. Niet bepaald Disneyland, zeg maar.

De Huizen: Een Introductie tot de Chaos

Om het allemaal nog wat ingewikkelder te maken, is de wereld van Westeros verdeeld in verschillende huizen, elk met hun eigen wapenschild, motto en voorkeur voor moord en verraad.

House Stark: Winter is Coming (en ze zijn er zelden op voorbereid)

De Starks zijn de good guys… meestal. Ze zijn nobel, eerlijk en doen altijd het juiste. Wat in Westeros gelijk staat aan zelfmoord. Ze wonen in het koude noorden, waar het altijd winter is. Vandaar hun motto. Je zou denken dat ze er na al die tijd wel aan gewend zijn, maar nee hoor, ze blijven zich verbazen over de kou.

House Lannister: Hear Me Roar (maar ze fluisteren liever als ze iets stiekem willen doen)

De Lannisters zijn rijk, knap (nou ja, sommige dan), en compleet gewetenloos. Hun motto is Hear Me Roar, maar ze zijn eigenlijk veel beter in fluisteren, samenzweren en het betalen van hun schulden… met de lichamen van hun vijanden. En ja, de geruchten over Jaime en Cersei zijn waarschijnlijk waar. (Soms vraag ik me af of Martin gewoon een fascinatie heeft voor incest.)

House Targaryen: Fire and Blood (en ze zijn vaak een beetje gek)

De Targaryens zijn de drakenruiters, de voormalige heersers van Westeros. Ze hebben witblond haar, paarse ogen en een klein neiging tot waanzin. Hun motto is Fire and Blood, wat een vrij goede samenvatting is van hun heerschappij. Denk aan: incest, draken, en heel veel verbranden. Daenerys is de laatste van haar soort… of is ze dat?

En nog veel meer…

En dan heb je nog de Greyjoys (We Do Not Sow – behalve ellende), de Tyrells (Growing Strong – en vooral rijk), de Martells (Unbowed, Unbent, Unbroken – maar wel een beetje boos), en nog een heleboel andere huizen met hun eigen problemen en ambities. Het is net een grote, bloederige familie-reünie waar niemand elkaar kan uitstaan.

Waarom je de boeken zou moeten lezen (zelfs als je de serie al hebt gezien)

Oké, ik snap het. Je hebt Game of Thrones al gezien. Je weet wie sterft, wie wint (nou ja, soort van), en wie uiteindelijk op de Iron Throne belandt. Maar geloof me, de boeken zijn anders. Hier zijn een paar redenen:

• Meer details: De boeken gaan veel dieper in op de details van de wereld, de geschiedenis en de motivaties van de personages. Je zult dingen ontdekken die je in de serie nooit hebt gezien.
• Meer personages: De serie heeft veel personages weggelaten of samengevoegd. In de boeken zijn er nog veel meer spelers in het spel, elk met hun eigen verhaal. Denk aan: Lady Stoneheart (misschien wel de meest badass zombie ooit) en Young Griff (is hij echt wie hij zegt dat hij is?).
• Een ander verhaal: De serie is op een gegeven moment afgeweken van de boeken, vooral in de latere seizoenen. Dus zelfs als je weet wat er in de serie gebeurt, weet je niet wat er in de boeken gaat gebeuren. Sterker nog, niemand weet dat, want Martin is nog niet klaar met schrijven!
• Betere schrijfstijl: Sorry, serie-schrijvers, maar Martin is gewoon een betere schrijver. Zijn taal is rijker, zijn beschrijvingen zijn levendiger, en zijn dialogen zijn scherper.

De Grote Vraag: Komt The Winds of Winter ooit uit?

Dit is de vraag die op ieders lippen brandt. The Winds of Winter, het zesde boek in de serie, is al jaren in de maak. Jaren! Martin zelf heeft toegegeven dat hij er al veel langer mee bezig is dan hij had verwacht. Er gaan geruchten dat hij het al heeft afgemaakt, maar dat zijn uitgever het tegenhoudt om marketingredenen. Er gaan ook geruchten dat hij het helemaal niet meer af wil maken, en liever katten aait en taart eet. Ik weet het niet. Ik ben zelf begonnen met het schrijven van mijn eigen versie, genaamd 'Game of Toasters', maar ik heb nog geen idee hoe ik de plot moet rechtvaardigen.

Wat de waarheid ook is, één ding is zeker: de fans wachten geduldig (nou ja, zo geduldig als fans kunnen zijn) op The Winds of Winter. En als het ooit uitkomt, beloof ik je dat ik een feestje geef. Met draken, vuur en bloed. (Of misschien gewoon pizza en bier. Dat is iets makkelijker te organiseren.)

Tot die tijd, blijf de boeken lezen, blijf speculeren, en blijf hopen. En als je George R.R. Martin tegenkomt, geef hem dan een liefdevolle schop onder zijn kont, en zeg hem dat hij aan het werk moet!

Tot slot, onthoud: Valar Morghulis. All men must die. Maar hopelijk niet voordat we The Winds of Winter hebben gelezen.