George Rr Martin Fire And Blood

Oké, laten we eerlijk zijn. We hebben allemaal wel eens een stamboom bekeken, toch? Misschien voor school, misschien uit pure nieuwsgierigheid over die verre tante die een kroonluchter naliet aan een of andere gekke neef. "Fire & Blood" van George R.R. Martin is basically dat… maar dan keer duizend, met draken, intriges en een flinke scheut verraad. Het is alsof je de roddelbladen van de middeleeuwen leest, maar dan in een boek van honderden pagina's. Een soort 'Royals' maar dan met nog meer vuur.

Denk je eens in: je zit op een verjaardagsfeestje en je tante begint over vroeger, over hoe opa vroeger altijd gelijk had, en hoe oom Jan (rust in vrede) een legendarische kaartenmaker was. En dan… plotseling begint ze te vertellen over een ruzie tussen twee achterneven over de erfenis van een vogelkooi. Dat is "Fire & Blood" in een notendop. Alleen is die vogelkooi hier een ijzeren troon en de achterneven, nou ja, die spugen vuur en willen elkaar de hersens inslaan met een bijl.

"Fire & Blood" is de voorgeschiedenis van "Game of Thrones". Het vertelt het verhaal van de Targaryens, de drakenheersers die Westeros veroverden. Stel je voor dat je de Kardashians bent, maar dan met draken en een nog grotere behoefte om over elkaar te roddelen op nationale televisie (of in dit geval, op perkament).

De Targaryens: Een Familie als geen ander (Godzijdank)

Deze familie, jezus, waar moeten we beginnen? Laten we het zo zeggen: ze hebben meer drama dan een gemiddelde aflevering van "Keeping Up With The Dragons". Innesten, politiek, verraad, draken – noem maar op, de Targaryens hebben het meegemaakt (en meestal veroorzaakt).

Aegon de Veroveraar, de OG Targaryen, die de show startte. Hij kwam aan wal met zijn zussen (tevens zijn echtgenotes - we're keeping it in the family, zoals ze zeggen...), en pakte Westeros in. Het is alsof iemand met een jetpack en een nucleaire bom op de kermis landt en iedereen zomaar opeens gaat vertellen hoe ze de tent moeten runnen. Een beetje intimiderend, toch?

Maar daarna…dan wordt het pas echt leuk (of juist heel triest, afhankelijk van je perspectief). De Targaryens zijn niet bepaald een schoolvoorbeeld van een gezonde familie. Ze trouwen met elkaar om het "bloed zuiver te houden," wat, laten we eerlijk zijn, zelden goed uitpakt. Het is alsof je alleen maar met je neven en nichten mag daten – geheid dat de gesprekken ongemakkelijk en de feestdagen ongemakkelijk worden.

Van Goede Intenties…

Het begin is veelbelovend. Er zijn Targaryen-koningen die proberen goed te regeren, die Westeros echt beter willen maken. Je hebt koningen die bruggen bouwen, recht spreken en proberen de chaos een beetje te ordenen. Het is net als wanneer je een nieuw dieet begint, vol goede moed, maar na twee dagen geef je toe aan de Nutella.

Maar dan… komt de gekte. Omdat, laten we eerlijk zijn, de Targaryens een beetje… apart zijn. Ze hebben de neiging om gek te worden. Sommigen zijn gewoon slecht, sommigen zijn gestoord door macht, en anderen… nou ja, anderen besluiten om hele steden plat te branden omdat ze een slechte dag hebben. Dat is niet echt iets wat ik meeneem naar mijn volgende slechte maandag…

Het is net een soapserie, maar dan met echte gevolgen. Iemand wordt onthoofd, een draak wordt neergeschoten, een koning wordt vergiftigd - het gebeurt allemaal. Je zit op het puntje van je stoel (of je bank, afhankelijk van waar je leest) te wachten tot de volgende ramp zich voltrekt.

Waarom zou je dit lezen?

Omdat het fantastisch is! Het is geschiedenis, maar dan gekruid met drakenvuur, seks, leugens en heel veel politiek gekonkel. Het is een perfecte guilty pleasure, een boek dat je leest als je even wilt ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

Denk er eens over na: heb je ooit naar een reality show gekeken en gedacht: "Wauw, die mensen zijn echt gestoord?" "Fire & Blood" is die ervaring, maar dan keer honderd, met een epische schaal. Het is alsof je naar een ongeluk kijkt – je wilt wegkijken, maar je kunt het niet.

Bovendien, als je een fan bent van "Game of Thrones", dan is dit verplichte kost. Het vult alle gaten op die je had over de Targaryens. Je leert de achtergrond kennen van personages die je al kent en waar je van houdt (of haat), en je krijgt een dieper begrip van de wereld van Westeros.

Het is ook gewoon grappig. Op een soort sinistere, "ik zou niet lachen, maar ik kan er niet aan doen" manier. Je lacht om de domheid van de koningen, de overdrijving van de drakengevechten, en de absolute chaos die de Targaryens overal veroorzaken waar ze komen.

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je urenlang bezig houdt, dat je aan het lachen maakt, dat je aan het huilen maakt (misschien een beetje), en dat je heel veel draken leert kennen, dan is "Fire & Blood" zeker iets voor jou. Bereid je voor op een rollercoaster van emoties, een tsunami van namen, en een epische familiegeschiedenis die je niet snel zult vergeten. En denk erom, hou het netjes tijdens het lezen: geen drakenvuur op de meubels!

En onthoud: de volgende keer dat je je eigen familiegeschiedenis induikt, wees dankbaar dat je geen draken hebt. Of misschien ook niet. Het zou de familiebijeenkomsten in ieder geval een stuk interessanter maken.