Gouden Boekje Wim Is Weg

Hé hallo! Zeg, heb jij 'm ook gelezen vroeger? Wim Is Weg? Dat Gouden Boekje? Man, dat ding. Ik weet nog goed…

Ik zat dus laatst te denken, hè. Zoals je wel vaker doet, je staart wat voor je uit en BAM! Kindertijd. En Wim Is Weg schoot me te binnen. Weet je nog, die cover? Blauw, geel… met Wim, logischerwijs, niet waar?

Ik weet niet waarom juist dat boekje, maar het heeft echt een plekje in m'n hart. Misschien omdat het zo lekker simpel was? Of omdat Wim zo'n avonturier was? Of gewoon omdat m'n moeder 't zo vaak voorlas? Wie zal 't zeggen!

Het Mysterie Wim

Dus, het verhaal. Kort gezegd? Wim is weg. Duh. Maar waarheen? Dat is de grote vraag! Alsof 'ie effe een pak melk ging halen… en nooit meer terugkwam. (Oké, misschien niet zo dramatisch, maar toch!).

Je volgt dus die arme vader, die helemaal overstuur is (snap ik!), die overal zoekt. Achter de gordijnen, onder het bed, in de tuin. Overal! De spanning loopt op, hè? Je zit er helemaal in!

En dan… dan die opluchting als hij hem vindt! Achter de stoel! Te slapen! Man, ik voelde die opluchting bijna zelf weer. Alsof ík mijn kind kwijt was! Nou ja, bijna dan.

Waarom Raakt Het Ons Zo?

Waarom blijft zo'n simpel verhaaltje toch hangen, denk je? Is het de herkenbaarheid? Dat iedereen weleens z'n kind kwijt is geraakt (of andersom, dat je zélf een keer bent weggelopen)? Of is het die geruststelling aan het einde? Alles komt goed, Wim is weer terecht. Fijn toch?

En die illustraties! Heerlijk ouderwets! Die dikke lijnen, die felle kleuren. Echt van die prenten waar je uren naar kon kijken. En dan al die kleine details! Weet je nog die bloemetjes in de tuin? Of het behang in de woonkamer? Iconisch!

Ik heb laatst nog even gekeken of ik 'm kon vinden op Marktplaats. Puur uit nostalgie, hè? Niet dat ik 'm per se wilde kopen (hoewel…), maar gewoon om 'm nog eens te zien. En ja hoor! Genoeg te vinden! Wel flink prijzig soms, die oude Gouden Boekjes. Blijkbaar ben ik niet de enige die er sentimentele waarde aan hecht.

Ik vroeg me af of mijn eigen kinderen het ook leuk zouden vinden. Ze zijn nu meer van de iPads en de Netflix… maar misschien moet ik ze toch eens Wim Is Weg voorlezen. Gewoon, om te kijken of het net zo’n indruk maakt als op mij vroeger. Zou toch wat zijn, hè?

Stel je voor: ze vinden het niks! Al die herinneringen… voor niks geweest! Nee, dat mag niet gebeuren! Ik ga er gewoon van uit dat ze het geweldig vinden. Punt uit.

De Kracht van Simpel

Wat ik er zo mooi aan vind, is dat het zo ongecompliceerd is. Geen ingewikkelde plotwendingen, geen diepe psychologische analyses… gewoon een simpel verhaal over een vader die zijn kind kwijt is en weer terugvindt. Meer hoeft het niet te zijn. En dat is juist de kracht, denk ik.

Je kunt het verhaal ook symbolisch interpreteren, natuurlijk. Dat het gaat over de angst om iets kwijt te raken wat je lief is. Of over de opluchting als je iets terugvindt. Maar laten we eerlijk zijn… waarschijnlijk is het gewoon een verhaaltje voor kinderen. Toch?

En dat is prima! Het hoeft niet meer te zijn. Soms zijn de simpelste dingen het mooist. Kijk maar naar een zonsondergang, of een kop koffie in de ochtend. Of dus… Wim Is Weg.

Ik denk dat ik 'm binnenkort ga bestellen. Gewoon, voor de heb. Om 'm af en toe eens door te bladeren en weer even terug te zijn in m'n kindertijd. En wie weet, misschien vinden m'n kinderen het dan toch nog leuk. Je weet maar nooit!

Dus… De Grote Vraag

De hamvraag is natuurlijk: heb jij Wim Is Weg gelezen? En zo ja, wat vond je ervan? Laat het me weten! Ik ben benieuwd naar jouw herinneringen aan dit iconische Gouden Boekje. Misschien heb jij nog wel een ander favoriet boekje uit die tijd? Deel het vooral!

En als je 'm nog niet kent… waar wacht je nog op? Ga 'm lezen! Het is een investering van niks en je krijgt er een hoop nostalgie voor terug. Wedden?

Ik denk dat ik nu maar eens ga kijken of ik 'm ergens kan bestellen. Misschien wel meteen twee exemplaren, voor het geval dat. Je weet immers maar nooit wanneer je Wim Is Weg nodig hebt. (Figuurlijk dan, hè!).

Nou, dat was 't wel zo'n beetje. Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer! En vergeet niet: blijf genieten van de kleine dingen in het leven. Zoals Gouden Boekjes! Proost!

Oh, en nog één ding… wie heeft 'm eigenlijk geschreven? Ik ga dat toch eens opzoeken… Fascinerend, toch?

Oké, écht tot de volgende keer nu! Beloofd!