Het Voortdurend Morsen Met Water

Hé hallo! Zeg, heb jij dat ook? Dat je altijd water morst? Niet een beetje, nee, echt alsof je een persoonlijke regenwolk boven je hoofd hebt hangen. Of ben ik de enige kluns hier? Ik hoop het niet, hoor!

Serieus, het is echt een ding. Het Voortdurend Morsen Met Water, zou je het kunnen noemen. Een epische strijd tegen de zwaartekracht, waarin de zwaartekracht altijd wint. Herken je dat?

Je pakt een glas water. Helemaal vol, natuurlijk. Want wie pakt er nou een halfvol glas? Dat is toch vragen om problemen! Nee, ramvol dat ding. En dan… bam! Ergens onderweg, tussen aanrecht en je mond, gaat het mis. Een slok belandt op je shirt. De rest, ja, dat danst een vrolijke jive over de vloer.

En dan die gezellige natte plekken. Onder je laptop. Op je bureau. In je tas. Alsof je kat ineens besloten heeft dat je tas een prima drinkbak is. (Mijn kat doet dat trouwens écht. Maar dat is een heel ander verhaal…)

Dus, wat ís het toch? Is het de snelheid waarmee we tegenwoordig leven? Moeten we per se rennend drinken? Of is het gewoon… onhandigheid? Ik neig naar het laatste, eerlijk gezegd. Maar laten we er vooral een ingewikkelde theorie aan vastknopen, dat klinkt toch veel interessanter?

Ik heb van alles geprobeerd, hè. Echt alles. Een beker met een deksel. (Leuk, totdat je ‘m per ongeluk omstoot en de deksel eraf vliegt. Geloof me, dat is geen pretje.) Een rietje. (Maakt het probleem alleen maar complexer. Vertrouw me hier maar op.)

Misschien moet ik gewoon leren om te leven met het feit dat ik een wandelende fontein ben. Een natte, onhandige fontein. Met een chronisch gebrek aan coördinatie. Klinkt goed, toch?

En wat dacht je van de reacties van anderen? De vragende blikken. De subtiele (en soms minder subtiele) opmerkingen over mijn waterige uitspattingen. “Gaat het wel goed met je?” Ja hoor, alles prima. Behalve dan dat ik net mijn hele toetsenbord heb gedoucht. Maar verder, top!

Of die keer dat ik in de trein zat. Met een fles water. Je voelt ‘m al aankomen, hè? Trein maakt een ruk. Fles water vliegt door de lucht. Landt precies in de schoot van de mevrouw tegenover me. Die was niet blij. Zacht uitgedrukt.

Dus, wat is de oplossing? Minder water drinken? Dat lijkt me geen goed plan. We moeten toch gehydrateerd blijven, nietwaar? Misschien moeten we gewoon accepteren dat er af en toe een ongelukje gebeurt. En altijd een handdoekje bij de hand hebben. Een grote handdoek, dat dan weer wel.

Ik heb zelfs overwogen om een opleiding te volgen tot professioneel morser. Een soort sommelier van het knoeien. Klinkt dat niet geweldig? Ik zie het al helemaal voor me: “En hier, dames en heren, hebben we een prachtige Sauvignon Blanc. Maar let op, want de kans op morsen is extreem hoog!”

Misschien is het een vorm van karma. Heb ik in een vorig leven een hele rivier drooggelegd? Of een zwembad leeggezogen? Het zou me niks verbazen, eerlijk gezegd.

Maar goed, genoeg geklaagd. Laten we het positief bekijken. Ik zorg er in ieder geval voor dat mijn planten altijd genoeg water krijgen. En ik kan altijd een originele ijsbreker verzinnen. “Sorry dat ik je nat heb gemaakt. Ik ben gewoon heel enthousiast!” Werkt niet altijd, maar het is het proberen waard, toch?

En weet je wat het ergste is? Ik ben ook nog eens een koffiemorser! Thee is ook geen succes. Eigenlijk alles wat vloeibaar is, is gedoemd te eindigen op mijn kleding, mijn meubels, of, erger nog, op andermans spullen. Drama!

Ik heb trouwens een theorie. Misschien is het niet zozeer het water, maar meer mijn persoonlijke aura. Een soort negatieve energie die vloeistoffen aantrekt. Een magnetisch veld voor knoeien. Ik ga dit eens googlen… misschien bestaat er wel een anti-mors aura spray!

Of misschien is het gewoon een excuus om vaker te kunnen shoppen. Want laten we eerlijk zijn, die vlek op mijn favoriete shirt is toch echt een goede reden om een nieuwe te kopen, nietwaar? Iedereen blij!

Mijn vrienden hebben er inmiddels ook vrede mee. Ze verwachten niet anders meer. Als ik ergens te gast ben, leggen ze automatisch alvast een stapel keukenrol klaar. Super lief, maar ook wel een beetje pijnlijk, haha.

Dus, de volgende keer dat je water morst, denk dan aan mij. Aan je mede-kluns. Je bent niet alleen! Ergens ter wereld loopt er nog iemand rond die net zijn hele ontbijt over zijn broek heeft gekieperd. En die persoon, die begrijpt jou. Volledig.

Maar laten we nu even eerlijk zijn. Wie heeft er nog nooit water gemorst? Steek je hand op! Ik zie het al… niemand. Precies. Dus we zitten allemaal in hetzelfde schuitje (of, in dit geval, hetzelfde natte T-shirt).

En weet je wat? Misschien is het ook wel een soort van talent. Niet iedereen kan immers met zoveel flair en consistentie water morsen. Ik beschouw het als een unieke eigenschap. Mijn persoonlijke superkracht. Een superkracht die mij (en mijn kleding) constant nat maakt. Maar toch…

Dus, proost! Op het voortdurend morsen met water! Op de onhandigheid! Op de natte plekken! En op het feit dat we er allemaal stiekem een beetje om kunnen lachen. Want laten we eerlijk zijn, het is toch ook wel weer hilarisch, nietwaar?

Oké, genoeg geluld. Ik ga nu even een dweil halen. Want ja, je raadt het al… ik heb net mijn koffie omgestoten. Fijne dag!