Hoe Vaak Heeft Engeland Ek Gewonnen

Hé allemaal! Zitten jullie klaar voor een verhaaltje? Stel je voor: je zit met een kop koffie (of een biertje, wie ben ik om te oordelen?) in een café, en de discussie komt op gang: hoe vaak heeft Engeland eigenlijk dat EK gewonnen? Tja, een vraag zo simpel dat je je bijna afvraagt of je wel goed hebt geluisterd naar de vraag. Het antwoord is zo kort, het past bijna in een tweet.

Maar laten we er eens lekker omheen draaien, hè? Want direct het antwoord geven is toch saai? We gaan eerst een beetje filosoferen over voetbal, over Engeland, over de teleurstellingen en de (zeldzame) glorie momenten. En misschien, héél misschien, verklap ik het antwoord dan wel. Of niet. Dat zien we dan wel weer.

De Geschiedenis van de Engelse Voetbalellende (en Een Beetje Succes)

Oké, oké, een beetje overdrijven mag. Engeland heeft een rijke voetbalgeschiedenis. En met "rijk" bedoel ik vol met drama, hoop, en vooral… teleurstelling. Je weet wel, dat gevoel dat je krijgt als je net je favoriete ijsje hebt laten vallen. Maar dan in het groot, met duizenden fans die meelijden (of leedvermaak hebben, afhankelijk van je nationaliteit).

Denk er maar eens over na: Engeland, het land waar voetbal eigenlijk is uitgevonden (zeggen ze zelf althans!), zou toch wel vaker iets gewonnen moeten hebben, toch? Je zou denken dat ze in hun eigen achtertuin een voetbalfabriek hebben staan, waar ze de beste spelers ter wereld uitspugen. Maar de realiteit is… iets anders. Laten we het erop houden dat de productie soms wat haperingen vertoont.

Grote Verwachtingen, Kleine Resultaten (Meestal)

Elk toernooi weer gonst het van de verwachtingen. "This time it's coming home!" klinkt het door de straten. De vlaggen hangen uit, de gezichten zijn geschminkt, en iedereen gelooft er heilig in. Totdat… ja, totdat de onvermijdelijke deceptie toeslaat. Penalty's, discutabele scheidsrechterlijke beslissingen, een eigen goal… noem het en het is Engeland vast al een keer overkomen.

Het is bijna een traditie geworden. Je weet, zoals kerst, maar dan met meer huilende mannen en gebroken dromen. En dan is er natuurlijk de hilariteit bij de rest van de wereld. Sorry, Engelsen, maar jullie zelfspot is vaak nog grappiger dan de grappen die anderen over jullie maken. #ItWasComingHome #Not.

Het Verlossende Antwoord (Eindelijk!)

Goed, genoeg gezwets. Je bent hier natuurlijk niet voor mijn stand-up comedy act (hoewel… wie weet, misschien ooit!). Je wilt weten hoe vaak Engeland het EK heeft gewonnen. Tromgeroffel…

Het antwoord is: ÉÉN keer.

Ja, je leest het goed. Eén keer. Met hoofdletters en uitroeptekens om het extra te benadrukken. Eén enkele keer. In 1966 om precies te zijn. En dat was dan nog het Wereldkampioenschap, niet het EK! Dus, als we puur naar het EK kijken...

Het verlossende antwoord voor het EK is: NUL keer.

Ja, ik weet het. Schokkend, hè? Zeker als je bedenkt hoeveel talent er door de jaren heen heeft rondgelopen in het Engelse elftal. Van Bobby Charlton tot Wayne Rooney, van Alan Shearer tot Harry Kane… de namen zijn legio. Maar de trofeeënkast… die is een stuk leger.

Even wat feitjes op een rijtje (om het leed te verzachten):

• Engeland heeft één keer het WK gewonnen (1966).
• Engeland heeft nog nooit het EK gewonnen.
• Hun beste prestatie op het EK was de tweede plaats in 2020 (verloren van Italië na penalty's, uiteraard).
• De slogan "Football's Coming Home" is eigenlijk een soort running gag geworden.
• De Engelse fans zijn altijd optimistisch, tot het bittere einde. Hulde daarvoor!

Waarom Eigenlijk Niet? (De Grote Vraag)

Tja, dat is de hamvraag. Waarom lukt het Engeland maar niet om dat EK te winnen? Er zijn talloze theorieën. Sommigen zeggen dat het komt door de druk, de torenhoge verwachtingen van het publiek. Anderen wijzen naar de penalty's (ja, die vervloekte penalty's!). Weer anderen beweren dat het gewoon pech is. Persoonlijk denk ik dat het een combinatie is van alles. Een beetje talent, een beetje pech, een beetje druk, en een heleboel dramatiek.

Misschien moeten ze een keer een exorcist inhuren om de vloek te breken. Of een mental coach die ze leert hoe ze met penalty's om moeten gaan. Of misschien moeten ze gewoon accepteren dat ze Engeland zijn, en dat verliezen soms gewoon bij het leven hoort. Maar dan nog, de hoop sterft het laatst, toch?

De Toekomst: Komt Het Nog Goed?

Wie weet wat de toekomst brengt? Misschien wint Engeland over een paar jaar eindelijk dat EK. Misschien blijft het bij dromen. Maar één ding is zeker: de Engelse fans zullen er altijd zijn, met hun vlaggen, hun gezang, en hun onuitputtelijke hoop. En dat is eigenlijk ook wel mooi, toch?

Dus, de volgende keer dat je in het café zit en iemand vraagt hoe vaak Engeland het EK heeft gewonnen, kun je ze dit hele verhaal vertellen. Of je kunt gewoon "nul" zeggen. Maar waar is dan de lol?

Proost! Op het Engelse voetbal, met al zijn ups en downs. En op de hoop dat "It's Coming Home" ooit echt waarheid wordt. Misschien… ooit…