Hoeveel Landen Doen Mee Met Ek

Oké, stel je voor: je zit in een café. Niet zo'n chic café met latte art, meer zo'n bruin café met een kat op de bar en een dartbord dat al tijden geen dart meer heeft gezien. En je maat, laten we hem Jan noemen, die vraagt: "Zeg, hoeveel landen doen er eigenlijk mee met het EK?" Nou, Jan, laat me je dat eens haarfijn uitleggen, maar dan wel met een paar zijsprongetjes en grappige anekdotes, want wie wil er nou saaie feiten horen?
Het Belangrijke Antwoord (en een beetje meer)
Dus, hoeveel landen doen mee? Het antwoord is 24! Makkelijk toch? Nou ja, makkelijk... Er zit een hele kwalificatie-soep achter. Zie het zo: de meeste landen in Europa (en een paar die denken dat ze in Europa horen, zoals Israël en Kazachstan – geen oordeel, jongens!) doen mee aan een soort van Hunger Games, maar dan met voetbal. En de 24 sterksten (of gelukkigsten, laten we eerlijk zijn) mogen uiteindelijk naar het EK.
Die 24 landen zijn verdeeld in 6 groepen van 4. Een beetje zoals een pubquiz, maar dan met meer zwetende mannen in korte broeken en minder vragen over obscure vogelsoorten.
Must Read
Waarom 24?
Goede vraag, Jan! Waarom niet 16? Of 32, net als bij het WK? Nou, tot 2016 waren er "maar" 16 teams. Maar de UEFA (de baas van het Europese voetbal) dacht: "Weet je wat? Meer teams, meer wedstrijden, meer spanning, meer geld! Laat die kleine voetballanden ook eens meedoen!" En zo geschiedde. Het EK werd groter, en plotseling droomden landen als Albanië en IJsland van een plekje in de spotlight. En wat denk je? IJsland haalde de kwartfinale in 2016! Bewijs dat dromen uitkomen, of dat de UEFA gewoon heel slim is.
De Kwalificatie: Een Episch Gevecht
Zoals gezegd, die 24 plekken komen niet vanzelf. Er is een lange, slopende kwalificatie. Stel je voor: landen die tegen elkaar spelen in een serie wedstrijden, thuis en uit. Punten worden verdeeld, bloed zweet en tranen worden vergoten (en soms ook opzettelijke schwalbes). Het is net een politieke campagne, maar dan met meer getrainde atleten en minder beloftes die nooit worden nagekomen.

De winnaars van de kwalificatiegroepen (meestal de top twee per groep) plaatsen zich direct. Maar dan... dan is er de Nations League. Oh, de Nations League! Een toernooi bedacht om... nou ja, om iets te doen tussen de grote toernooien door. Critici zeggen dat het vooral dient om de FIFA en de UEFA nog meer geld te bezorgen. Fans vinden het vaak verwarrend. Maar hoe dan ook, de Nations League geeft een paar landen die de kwalificatie hebben gemist een tweede kans via play-offs. Een soort herkansing voor landen die hun huiswerk niet goed hebben gedaan.
Denk er maar aan, Jan, dat er landen zijn die echt alles geven om zich te kwalificeren. Ze investeren bakken met geld in jeugdopleidingen, huren de beste coaches in, en trainen zich een slag in de rondte. En dan zijn er landen die vooral hopen dat de scheidsrechter een oogje dichtknijpt bij buitenspel en dat de tegenstander een rode kaart krijgt. Elk zijn strategie, nietwaar?

Wie Doen Er Nooit Mee? (En Waarom)
Natuurlijk zijn er landen die, laten we zeggen, wat minder vaak meedoen. Denk aan de dwergstaten in Europa: Andorra, San Marino, Liechtenstein. Ik bedoel, respect hoor, ze doen het wel! Maar de kans dat San Marino het EK wint, is ongeveer even groot als dat mijn kat een Nobelprijs voor de Literatuur wint. (En mijn kat is behoorlijk dom.)
Het heeft allemaal te maken met de grootte van de bevolking, de investeringen in voetbal, en de algemene passie voor de sport. In sommige landen is voetbal koning, in andere... nou ja, daar geven ze meer om worstelen of curling. Ook prima, toch?

Verder zijn er landen die om politieke redenen niet mee kunnen doen. Denk aan landen die geschorst zijn door de FIFA of de UEFA vanwege corruptie of andere overtredingen. Dat is een zware straf, want het betekent dat een hele generatie voetballers de kans mist om zich op het hoogste niveau te bewijzen.
Leuke (en nutteloze) EK-feitjes
- De kleinste EK-deelnemer ooit (qua bevolking): IJsland in 2016. Het land had toen ongeveer 330.000 inwoners. Ter vergelijking: dat is minder dan de bevolking van Utrecht.
- De grootste EK-deelnemer ooit (qua oppervlakte): Rusland. Ja, Rusland is gigantisch.
- Het land dat het vaakst heeft deelgenomen aan het EK: Duitsland. Die Duitsers zijn altijd van de partij.
- Het land dat het vaakst heeft gewonnen: Duitsland en Spanje (beide 3 keer).
- De meest bizarre blessure ooit op het EK: Ik kan geen officiële bron vinden, maar ik ben er zeker van dat er ooit een speler is geweest die zich heeft bezeerd tijdens het vieren van een doelpunt.
Dus, Jan...
De volgende keer dat iemand je vraagt hoeveel landen er meedoen met het EK, kun je ze dus vol zelfvertrouwen antwoorden: 24! En dan kun je ze vertellen over de kwalificatie-ellende, de Nations League, en de dwergstaten die stiekem dromen van de overwinning. Wedden dat je indruk maakt? (En misschien ook een beetje irriteert, maar dat hoort erbij.)
En nu, Jan, bestel nog een biertje. We moeten de loting van het EK analyseren! Wie weet zit er wel een nieuwe IJsland of Albanië tussen. Proost!
