Hoeveel Russen Zijn Er Gesneuveld

Zo, even een kop koffie erbij… klaar? Goed. Want we gaan het hebben over een niet zo vrolijk onderwerp: Russische doden in Oekraïne. Een beetje een macabere koetjes en kalfjes, maar wel eentje waar veel over gespeculeerd wordt. Dus, hoeveel zijn het er nou eigenlijk?

Tja, dat is dus de miljarden-euro-vraag, hè? Niemand weet het precies! En als ze het wél weten, houden ze het angstvallig geheim. Alsof ze bang zijn dat de waarheid een kernbom is die nog harder inslaat dan de tanks… of zoiets.

De mist van de oorlog

Waarom is het zo’n raadsel? Nou, oorlog is een chaos. Denk aan je bureau na een week hard werken (of hard procrastineren, kuch), maar dan keer duizend. En dan met explosies. En met heel veel leed, natuurlijk. Plus, beide kanten hebben er alle belang bij om de cijfers te manipuleren. De Russen willen hun verliezen downplayen om het moraal van de troepen hoog te houden (en de bevolking in het ongewisse), terwijl de Oekraïners misschien de cijfers opkrikken om steun van het Westen te behouden. Logisch, toch?

Dus, we zitten met een hoop mist. Een mist van desinformatie, propaganda, en simpelweg de onmogelijkheid om alles te overzien. Een ondoordringbare mist! Behalve dan misschien als Gandalf erbij zou zijn, maar die is helaas al een tijdje met pensioen in Valinor.

Wat zeggen de officiële bronnen?

Officiële bronnen? Pfff… alsof die te vertrouwen zijn! De Russische overheid komt met getallen die zo laag zijn, dat ze bijna lachwekkend zijn. Een paar duizend? Echt? Dat gelooft toch niemand? (Behalve misschien mensen die nog in sprookjes geloven, of die hun informatie alleen van staats-tv halen). De Oekraïense cijfers daarentegen zijn astronomisch. Tienduizenden? Honderdduizenden? Het loopt al snel op, je zou haast denken dat het een wedstrijdje is!

Het probleem is dat beide kanten waarschijnlijk overdrijven. De waarheid ligt – waarschijnlijk – ergens in het midden. Maar ja, ergens is een nogal breed begrip, hè? Zo breed als de Russische steppes, zeg maar.

Wat zeggen de inlichtingendiensten?

Dan heb je nog de inlichtingendiensten. Die van de VS, die van het VK, misschien ook wel die van Nederland (als ze tijd hebben tussen het decoderen van appjes van boeven). Die hebben vaak wel een beter beeld, dankzij satellietbeelden, onderschepte communicatie, en andere spionagetrucjes. Maar ook hun informatie is niet perfect. Oorlog is gewoonweg een warboel.

Vaak geven ze schattingen, en die schattingen lopen ook nogal uiteen! De ene dienst zegt dit, de andere dat. Het is net een meningsverschil op een verjaardagsfeestje over de beste voetbalclub… alleen dan met serieuze consequenties.

Open source intelligence (OSINT)

Gelukkig hebben we tegenwoordig ook nog OSINT: Open Source Intelligence. Slimme mensen die online bronnen doorspitten, beelden analyseren, social media volgen, en proberen een zo accuraat mogelijk beeld te schetsen. Denk aan onderzoeksgroepen als Bellingcat. Die doen echt knap werk! Maar zelfs zij kunnen niet alles achterhalen. Het is als een enorme puzzel met stukjes die ontbreken, of die op de verkeerde plek lijken te liggen.

OSINT komt vaak met conservatievere schattingen. Maar zelfs dan spreken we over tienduizenden doden. Dus… het is niet bepaald een pretje. Je zou er bijna depressief van worden!

De impact van de cijfers

Uiteindelijk gaat het natuurlijk niet alleen om de cijfers, hè? Achter elk cijfer zit een mens. Een soldaat, een burger, een vader, een moeder, een kind. Een leven dat is weggevaagd door de oorlog. Dat is het trieste van alles.

En die impact is enorm. Voor de nabestaanden, natuurlijk, die met onmetelijk verdriet achterblijven. Maar ook voor de Russische samenleving als geheel. Het is een trauma dat nog generaties lang zal doorwerken. En dan heb ik het nog niet eens over de economische gevolgen, de internationale isolatie, en de schade aan het imago van Rusland.

Dus, wat is het antwoord?

Eerlijk? Ik weet het niet precies. Niemand weet het precies. Het is een verschrikkelijke tragedie, en de ware omvang zal waarschijnlijk pas jaren na het einde van de oorlog duidelijk worden. Misschien wel nooit volledig.

Maar één ding is zeker: het is belangrijk om erover te blijven praten. Om de slachtoffers te herdenken, om de gruwelen van de oorlog te veroordelen, en om te blijven zoeken naar een weg naar vrede. Want oorlog is nooit de oplossing. Nooit!

En nu? Nog een kop koffie? Of misschien toch maar een biertje? Ik heb wel behoefte aan iets om dit weg te spoelen…

Laten we hopen dat deze waanzin snel stopt. En dat er een dag komt waarop we niet meer hoeven te speculeren over hoeveel mensen er zijn gesneuveld, maar waarop we kunnen vieren dat de vrede is teruggekeerd.