Hop And Hop Off London

Nou, moet je luisteren! Laatst was ik dus in Londen, hè? En alsof de Tower Bridge en die rode telefooncellen nog niet genoeg waren om je helemaal dizzy van te worden, besloot ik de Hop-on Hop-off bus te proberen. Ik dacht: "Klinkt chill, beetje sightseeing zonder dat je voeten ontploffen." Pff, had ik dat maar nooit gedaan! Nee, grapje. Het was eigenlijk best wel lollig, maar ook... een avontuur, zeg maar.

Wat is die Hop-on Hop-off bus nou eigenlijk?

Oké, voor degenen die echt nog nooit van het fenomeen gehoord hebben (waar zat je, in een koelkast?), een korte uitleg. Het is basically een busrit door de stad, maar dan met de vrijheid om uit te stappen waar je wilt en later weer op te stappen. Klinkt ideaal, toch? Alsof je een soort VIP-taxichauffeur hebt die alle highlights aandoet. Alleen dan met 60 andere toeristen die allemaal tegelijkertijd een selfie proberen te maken met de Big Ben.

De Voordelen (en ja, die zijn er echt!)

Laten we beginnen met de goede dingen, want die waren er zeker. Anders had ik je dit verhaal ook niet verteld, toch?

• Je ziet VEEL: Serieus, je komt langs alle belangrijke hotspots. Buckingham Palace, Westminster Abbey, de Houses of Parliament, noem maar op. Je krijgt een soort 'Londen in een notendop' ervaring. Zonder de notendop.
• Geen vermoeide voeten: Zoals ik al zei, je voeten zullen je dankbaar zijn. Je kunt lekker achterover leunen (of klem zitten tussen twee jengelende kinderen, afhankelijk van je geluk) en genieten van het uitzicht.
• Informatie! (Soms): De meeste bussen hebben een audiogids. Soms werkt-ie, soms niet. Soms is de informatie boeiend, soms slaapverwekkend. Maar als-ie werkt én boeiend is, leer je nog best wat. Wist je bijvoorbeeld dat de Big Ben eigenlijk de klok is, en niet de toren? (Serieus, ik wist dat dus niet!)
• Verschillende routes: Er zijn verschillende routes, dus je kunt kiezen welke je het meest interessant vindt. Er is zelfs een route speciaal voor de Harry Potter fans, geloof ik. Alleen jammer dat ze je niet naar Platform 9 3/4 brengen.

De Nadelen (bereid je voor)

Maar goed, het leven is niet altijd een feestje op een dubbeldekker. Er zijn ook wat dingen waar je op moet letten. Zoals:

• De drukte: Vooral in het hoogseizoen is het ontzettend druk. Je moet soms echt vechten voor een plekje. Ik heb serieus mensen zien duwen en trekken om een fatsoenlijke foto te kunnen maken. Het is bijna net zo erg als bij de uitverkoop bij de Bijenkorf, maar dan met rode bussen in plaats van handtassen.
• Het verkeer: Londen heeft berucht veel verkeer. Soms sta je gewoon stil, met als resultaat dat je meer tijd in de bus doorbrengt dan daadwerkelijk bezienswaardigheden bekijkt. Ik heb een keer een hele aflevering van mijn favoriete podcast kunnen luisteren omdat we zo lang vast stonden.
• De audiogids (alweer!): Zoals gezegd, de audiogids kan een hit of een miss zijn. Soms is het volume te zacht, soms is het geluid verschrikkelijk, en soms is de gids gewoon super saai. Ik heb een keer een gids gehad die zo monotoon praatte dat ik bijna in slaap viel. Gelukkig zat er een jongen naast me die keihard aan het drummen was op zijn rugzak. Dat hield me wel wakker.
• De prijs: Het is niet goedkoop. Een dagpas kan al snel een flinke smak geld kosten. Maar, bedenk dat je er wel de hele dag gebruik van kunt maken (als je tenminste een plekje kunt bemachtigen).

Mijn persoonlijke ervaring (lees dit, het is grappig!)

Oké, hier komt het echte verhaal. Ik stapte dus op die bus, vol goede moed. Het was een zonnige dag, de lucht was blauw, en ik had zin in een beetje sightseeing. De eerste paar stops gingen prima. Ik maakte foto's van alles en iedereen (oké, vooral van gebouwen), luisterde aandachtig naar de audiogids (die het verrassend genoeg deed), en genoot van het uitzicht. Maar toen... begon de ellende.

Bij de Tower of London was het zo druk, dat ik bijna niet van de bus af kon komen. Ik moest me echt door een menigte heen wurmen. En toen ik eindelijk op de stoep stond, besefte ik dat ik mijn zonnebril in de bus had laten liggen. Dus ik weer terug, door dezelfde menigte, op zoek naar mijn bril. Uiteindelijk vond ik hem, platgedrukt onder een stapel rugzakken. Gelukkig was hij nog heel (ish).

Daarna besloot ik om naar Buckingham Palace te gaan, in de hoop de wisseling van de wacht te zien. Maar toen ik daar aankwam, bleek die al geweest te zijn. Zucht. Dus ik weer terug naar de bushalte, waar een nog grotere menigte stond te wachten. Ik heb daar serieus een half uur staan wachten, voordat er eindelijk een bus kwam waar ik op kon. En toen zat ik ook nog eens op de slechtste plek, helemaal achterin, naast een stinkende vuilnisbak. Dubbel zucht.

Maar goed, ik gaf niet op. Ik wilde en zou die hop-on hop-off bus tot een goed einde brengen. Dus ik stapte weer uit bij Westminster Abbey, maakte wat foto's, en ging weer op zoek naar een bushalte. En toen gebeurde het... Ik verloor mijn routekaart. Driedubbel zucht.

Ik stond daar, midden in Londen, zonder routekaart, zonder zonnebril (die was ik ondertussen weer kwijtgeraakt), en met ontzettend veel honger. Ik voelde me echt een beetje verloren. Maar toen bedacht ik me: "Hey, ik ben in Londen! Ik kan gewoon een fish and chips halen en genieten van de sfeer." Dus dat deed ik. En weet je wat? Dat was het beste deel van de hele dag. De fish and chips was heerlijk, de sfeer was geweldig, en ik vergat even al mijn hop-on hop-off bus frustraties.

Tips voor een succesvolle Hop-on Hop-off ervaring (leer van mijn fouten!)

Dus, wat heb ik geleerd van deze hele ervaring? Een paar dingen:

• Ga vroeg! Hoe eerder je begint, hoe minder druk het is.
• Neem een routekaart mee (en houd hem vast!) Of download de app van de busmaatschappij. Dat is misschien nog wel handiger.
• Wees voorbereid op drukte. Het is Londen, het is altijd druk.
• Check de tijden van de bezienswaardigheden. Zorg dat je niet voor niets ergens uitstapt.
• Neem snacks en drinken mee. Hongerige toeristen zijn geen blije toeristen.
• En last but not least: Geniet ervan! Zelfs als er dingen misgaan, is het nog steeds een unieke ervaring.

Conclusie? De Hop-on Hop-off bus in Londen is een beetje een rollercoaster. Het kan geweldig zijn, maar het kan ook frustrerend zijn. Maar als je je goed voorbereidt en een beetje humor hebt, dan kan het zeker de moeite waard zijn. En anders heb je in ieder geval een goed verhaal om te vertellen. Zoals dit!

En trouwens, ik ben mijn zonnebril nooit meer teruggevonden. Misschien heeft een of andere eekhoorn hem nu wel opgezet. Wie zal het zeggen?