Ik Mis Je Vandaag Een Beetje Meer

Hé hallo! Ja, jij! Even een momentje… koffie? Thee? Iets met chocola? Goed. Oké, laten we eerlijk zijn, vandaag is zo'n dag. Zo'n dag waarop alles net ietsje zwaarder voelt. Je kent het wel, toch?

Ik denk aan… Nou ja, ik denk aan iemand. En gek genoeg, vandaag mis ik die persoon een beetje meer. Niet gigantisch veel meer, hè? We gaan niet meteen in tranen uitbarsten boven de cappuccino. Maar… toch een beetje meer. Zucht.

Het is een beetje alsof de zon vandaag besloten heeft om een beetje extra achter de wolken te blijven hangen. Of alsof je favoriete sok net verdwenen is in de wasmachine. Weet je, die ene sok? Precies. Dat gevoel.

Wat is dat toch, dat missen?

Missen… is dat niet raar? Je mist iemand die er niet is. Logisch, zou je denken. Maar wat mis je dan precies? De gesprekken? De lach? De manier waarop die persoon je begreep, zonder dat je een woord hoefde te zeggen? Ah, daar komen we al dichterbij, denk ik.

Het zijn die kleine dingen. De details. De interne grapjes. Die herinnering aan die keer dat jullie samen… vul maar in. Whatever maakt het speciaal. En vandaag, om de een of andere reden, komen al die kleine dingen net iets harder binnen.

Herinneringen, herinneringen…

Ik zat net te denken aan… (oké, hier komt een kleine onthulling) …aan die keer dat we samen verdwaald waren in Amsterdam. Verdwaald! In Amsterdam! Hoe is dat mogelijk, vraag je je af? Nou, geloof me, het is mogelijk. Met de juiste persoon, en de verkeerde plattegrond, kun je overal verdwalen. Het was hilarisch. Echt. En daaraan denk ik dan nu. En dan denk ik: "Ja, dat mis ik."

En weet je wat het is? Het is niet alleen het missen van de persoon zelf. Het is ook het missen van het deel van jezelf dat die persoon naar boven bracht. Klinkt diep, hè? Maar het is wel zo. Die persoon maakte je aan het lachen, daagde je uit, liet je je comfortabel voelen. En zonder die persoon… is dat stukje even minder aanwezig. Ofzo.

Misschien moet ik diegene gewoon even bellen. Of een berichtje sturen. Zomaar. Om te zeggen: "Hé! Ik denk aan je! En ja, ik mis je vandaag een beetje meer dan gisteren. Deal with it!" (Niet écht zo natuurlijk, ik zou het iets subtieler formuleren. Maar het idee is hetzelfde.)

Is het erg, dat ik iemand mis?

Nee, natuurlijk niet! Het is juist mooi! Het betekent dat er iemand is die belangrijk voor je is. Dat je in staat bent om te voelen. Dat je een hart hebt! (Of in ieder geval een soort van hart-achtig iets. Ben je wel een mens? Ah, maakt niet uit, point still stands!)

Het zou pas erg zijn als je niemand mist. Dan zou ik me zorgen gaan maken. Dan zou ik zeggen: "Hé, vriend! We moeten even praten. Heb je wel genoeg knuffels gehad in je leven? Moeten we een puppy adopteren?"

Missen is menselijk. Het is een onderdeel van het leven. Net als de zon, de wolken, de verloren sokken en de verdwaalde toeristen in Amsterdam. Het hoort er allemaal bij.

Maar wat moet je doen als je iemand mist? Goede vraag! Ik heb wel wat ideeën:

• Kijk foto's: Niet urenlang, want dan word je alleen maar nog verdrietiger. Maar even een paar leuke kiekjes bekijken kan helpen om diegene even dichtbij te voelen.
• Luister naar muziek: Dat ene liedje dat jullie altijd samen zongen (of probeerden te zingen, want laten we eerlijk zijn, niet iedereen is een Beyoncé).
• Doe iets wat jullie altijd samen deden: Ga naar dat ene restaurant, kijk die ene film, loop die ene route door het park.
• Schrijf een brief: Ja, ouderwets! Maar het werkt. Schrijf alles op wat je kwijt wilt. Alles wat je mist. En of je die brief nou wel of niet verstuurt, dat maakt niet uit. Het gaat om het opschrijven.
• En natuurlijk… neem contact op! Stuur een berichtje, bel, ga langs (als dat kan en gepast is). Gewoon even laten weten dat je aan diegene denkt.

Maar wat als contact niet mogelijk is?

Oké, dat is een lastigere situatie. Soms is contact niet mogelijk. Om wat voor reden dan ook. Dat is… kut. Eerlijk is eerlijk. Maar zelfs dan zijn er dingen die je kunt doen. Je kunt herinneringen ophalen, je kunt over diegene praten met andere mensen die hem/haar ook kennen, je kunt je richten op de mooie momenten die jullie samen hebben gehad.

En bovenal: wees lief voor jezelf. Sta jezelf toe om te voelen. Om te rouwen. Om te missen. Het is oké. Het is menselijk. En het gaat over. Uiteindelijk. Echt waar.

En nu?

Nu… ga ik nog een kop koffie halen. En misschien wel een stukje taart. Want als je iemand mist, verdien je taart. Punt. Vind ik dan. Misschien is het een goed idee voor jou om dat ook te doen? Behandel jezelf goed vandaag. Je hebt het verdiend.

En onthoud: je bent niet alleen. Iedereen mist wel eens iemand. Het is een universele ervaring. Dus adem in, adem uit, en weet dat je niet de enige bent die vandaag een beetje extra denkt aan iemand speciaal.

Zo. Genoeg gekletst. Ik ga mijn taart opeten. En jij? Wat ga jij doen om die kleine, maar oh zo aanwezige leegte vandaag te vullen? Laat je het me weten? Oh ja, en misschien mis ik je ook wel een beetje! (Maar niet teveel, hè? Anders krijg ik het nog druk!) Tot snel!