Il était Une Fois Une Fois

Ken je dat? Dat moment dat je denkt: "Yes, ik heb de perfecte naam bedacht voor mijn kind!" Of misschien wel voor je nieuwe huisdier, je zelfgebrouwen biertje, of zelfs de volgende band waar je bassist in wordt. Je bent er helemaal van overtuigd: dit is 'm. Totdat… iemand anders hetzelfde idee had, eerder. En beter.

Nou, dat is een beetje het gevoel dat ik krijg bij de Franse titel "Il était Une Fois Une Fois". Vrij vertaald: "Er was eens, eens." Klinkt best leuk, toch? Mysterieus, sprookjesachtig... Alleen al dat "Une Fois" (eens) twee keer achter elkaar maakt het grappig. Maar dan denk je: "Waar gaat dit in vredesnaam over?"

Het "Eens" in het Kwadraat: Dubbelop Sprookje of Dubbele Verwarring?

Stel je voor: je bent aan het daten. Je ontmoet iemand, het klikt, en je denkt: "Yes, dit is 'm! Une Fois!" Dan kom je erachter dat ze al getrouwd zijn. Ai. Of je wordt gebeld door een incassobureau over een rekening waarvan je zeker weet dat je hem al betaald hebt. Dubbelop ellende dus, Une Fois Une Fois!. Dat is een beetje de vibe die die titel oproept. Het is sprookjesachtig, maar met een vleugje… iets niet helemaal pluis.

Wat is het dan wel?

Wel, "Il était Une Fois Une Fois" is de titel van een Franse film. Een film die eigenlijk net zo'n vreemde eend in de bijt is als de titel zelf. Het is een comedy, maar dan wel een hele droge. Het gaat over... tja, waar gaat het eigenlijk over? Laten we het erop houden dat het een absurdistische trip is door de levens van een aantal nogal excentrieke personages. Je moet er van houden.

De Plot: Een Soort van

Oké, een poging tot een samenvatting, want het is lastig uit te leggen... Er is een man, Vincent, die een nogal… bijzondere kijk op het leven heeft. Hij is getrouwd met Anne, die langzaam gek wordt van zijn eigenaardigheden. Er zijn andere personages die komen en gaan: een overspelige buurman, een neurotische winkelbediende, en allerlei andere figuren die zo uit een stripverhaal lijken te zijn gestapt. Alles loopt door elkaar en tegen het einde vraag je je af: "Wat heb ik zojuist gezien?"

Het is een beetje alsof je een droom hebt gehad die je aan iemand probeert uit te leggen. "En toen was er een eenhoorn, maar hij reed op een stofzuiger, en hij droeg een tutu, en..." Je hoort jezelf praten en je weet dat het nergens op slaat, maar in je hoofd was het logisch. Die logica is er dus ook niet bij.

Waarom zou je dit dan kijken?

Dat is een goeie vraag! En het antwoord is: omdat het anders is. Als je moe bent van Hollywood blockbusters en voorspelbare romantische comedies, dan is "Il était Une Fois Une Fois" een verademing. Het is een film die je uitdaagt, die je aan het denken zet, en die je misschien zelfs een beetje irriteert. Maar bovenal is het een film die je niet snel zult vergeten. Je zult na afloop aan je vrienden vragen: "Heb jij 'm gezien?" en die zullen zeggen: "Nee, wat is dat?". Je zult uitleggen en dan kom je erachter dat je het zelf niet snapt, maar dat je het wel fantastisch vond.

Het is alsof je een gerecht eet dat je nog nooit eerder hebt geproefd. Het is raar, de smaken botsen, maar toch blijf je happen. Je weet niet wat erin zit, en de kok weigert het te vertellen. Uiteindelijk ben je verzadigd en voel je je… voldaan? Verward? Beide? Precies dat.

De Humor: Droog, Droger, Dè Droogst!

De humor in de film is… hoe zal ik het zeggen… subtiel. Het is niet het soort humor waar je hardop om lacht. Het is meer het soort humor waar je een glimlach van op je gezicht krijgt, en waar je later, als je er weer aan denkt, nog eens om grinnikt. Het is droge humor, in de beste zin van het woord. Alsof je aan tafel zit met een Engelse butler die je een mop vertelt zonder een spier te vertrekken.

Denk aan Monty Python, maar dan minder gek en meer… Frans. Er zitten absurde situaties in, grappige dialogen, en personages die allemaal net een beetje… anders zijn. Het is een film die je moet aanvoelen, niet per se begrijpen.

Conclusie: Een Aanrader?

Dat hangt ervan af. Als je een avontuurlijke kijker bent, als je openstaat voor films die buiten de gebaande paden lopen, en als je houdt van droge humor, dan is "Il était Une Fois Une Fois" zeker een aanrader. Maar wees gewaarschuwd: het is geen film voor iedereen. Het is een beetje zoals Marmite: je houdt ervan, of je haat het. Er is geen middenweg.

Zie het als een experiment. Een experiment in film, in humor, en in je eigen smaak. Misschien vind je het niks, misschien vind je het geweldig. Maar één ding is zeker: je zult het niet snel vergeten. En wie weet, misschien inspireert de titel je wel tot je volgende briljante (of juist complete mislukte) creatie. "Il était Une Fois Une Fois… mijn mislukte poging tot het bakken van een soufflé." Zie je? Werkt toch?

Dus, ga ervoor. Bekijk "Il était Une Fois Une Fois". Of niet. Het maakt niet uit. Une Fois dat je het besloten hebt, weet je in ieder geval waar je aan toe bent. En zo niet, dan is het ook prima. Het is tenslotte maar een film. Toch?