Its Ends With Us Series

Oké, laten we het even hebben over It Ends With Us. Ken je dat gevoel, dat je ergens aan begint en je denkt: "Ach, gewoon een liefdesverhaaltje"? Nou, hou je vast, want dat is dit dus absoluut niet. Het is meer alsof je een schattig cupcakeje bakt, en dan ineens realiseert dat er een heleboel pittige pepers in zitten verstopt. Lekker, maar wel even schrikken!

Het 'perfecte' begin?

Het begint allemaal met Lily Bloom. Ze is net verhuisd, ambitieus, en dan... bam! Ontmoet ze Ryle Kincaid. Stel je voor: hij is neurochirurg (lees: intelligent en waarschijnlijk druk), hij is aantrekkelijk (lees: aaaand we zijn verkocht) en hij is... wel, laten we zeggen dat hij bepaalde issues heeft. Je kent het wel, net als je buurman die altijd z'n gras maait om 6 uur 's ochtends op zondag: je weet dat er iets niet helemaal klopt, maar je hoopt dat het meevalt. Je kent dat, toch?

Het is alsof je voor het eerst een aflevering van "The Bachelor" kijkt. Je weet dat er drama gaat komen, je voelt het in je water, maar je kunt gewoon niet wegkijken. Je zit op het puntje van je stoel met een zak chips, klaar om alles te absorberen.

De rode vlaggen zwaaien al, maar who cares?

Maar daar zit 'm dus de crux. Die rode vlaggen? Die wapperen als een gek op een winderige dag. Ryle is intens, hij is soms onvoorspelbaar, en hij heeft een temperamentje... eentje dat groter is dan mijn verzameling sokken (en geloof me, die is indrukwekkend). Maar Lily is, nou ja, Lily. Ze ziet potentieel, ze ziet een kant van Ryle die liefdevol en attent is. Ze is net als wij allemaal: ze wil het goede zien, ze wil geloven in sprookjes. Wie niet?

Het is net als wanneer je een slechte recensie leest over een restaurant, maar je toch denkt: "Ach, misschien hadden ze gewoon een slechte dag." Optimisme is soms een gevaarlijke eigenschap, lieve mensen.

Enter Atlas...

En dan is er Atlas Corrigan. Zucht. Atlas is Lily's jeugdliefde, de jongen die er altijd was, de jongen die haar heeft gesteund toen ze het moeilijk had. Hij is een soort van zelfgemaakt comfort food, weet je wel? Net als die ene oude trui die je altijd draagt als je je rot voelt. Hij is de stem van de rede, het anker in de storm. En hij duikt weer op in Lily's leven. Oh oh. Het is alsof je een pizza bestelt en er per ongeluk ook nog frietjes bij krijgt. Super lekker, maar je weet dat je er spijt van gaat krijgen.

De dynamiek tussen Lily, Ryle en Atlas is complex. Het is net als proberen een IKEA kast in elkaar te zetten zonder instructies. Je weet waar je heen wilt, maar de weg ernaartoe is bezaaid met frustratie en misschien wel een paar tranen.

Het wordt serieus, heel serieus...

De "liefde" tussen Lily en Ryle evolueert (of misschien degenereert) tot iets wat allesbehalve gezond is. It gets dark. Echt dark. Je leest over huiselijk geweld, over misbruik, over de lelijke kant van relaties. Het is alsof je naar een documentaire kijkt over een onderwerp waar je liever niets van zou weten, maar je kunt je ogen niet afwenden.

Het is confronterend. Het is pijnlijk. Het is alsof iemand een emmer ijskoud water over je heen gooit terwijl je net lekker lag te slapen.

Het boek dwingt je om na te denken over de complexiteit van liefde, over de cyclus van misbruik, over de kracht van vergeving... en de noodzaak om soms weg te lopen. Het is alsof je een spiegel voorgehouden krijgt en je gedwongen wordt om naar je eigen imperfecties te kijken.

It Starts With Us: Een nieuwe start?

En dan komt It Starts With Us. Het vervolg. Het is net als wanneer je favoriete tv-serie na jaren een nieuw seizoen krijgt. Je bent enthousiast, maar ook bang dat ze het verpesten.

In It Starts With Us zien we Lily vechten voor een nieuw leven, voor haar dochter Emerson. Ze probeert een gezonde relatie op te bouwen met Atlas, terwijl ze tegelijkertijd moet omgaan met de nasleep van haar relatie met Ryle. Het is alsof je probeert te jongleren met drie ballen tegelijk, terwijl je op een eenwieler rijdt en de wind tegen hebt.

Het is een verhaal over hoop, over veerkracht, over de kracht van vrouwen. Het is net als wanneer je door een zware storm bent gegaan, en je uiteindelijk de zon weer ziet schijnen. Het is een nieuw begin.

Waarom zou je het lezen?

Dus, waarom zou je It Ends With Us en It Starts With Us lezen? Omdat het boeken zijn die je raken, die je aan het denken zetten, die je misschien zelfs veranderen. Omdat ze je laten zien dat liefde niet altijd rozengeur en maneschijn is, maar dat het soms ook pijn doet. En omdat ze je laten zien dat er altijd hoop is, zelfs in de donkerste tijden.

Het is net als het leven zelf: een rollercoaster van emoties, vol met ups en downs, met liefde en verlies. Maar uiteindelijk is het de moeite waard. Geloof me.

Oh, en bereid je voor op een hoop tranen. Neem de tissues er maar bij. Je zult ze nodig hebben. En misschien een ijsje. Voor de troost, natuurlijk.

En vergeet niet: It Ends With Us. Maar It Starts With Us. Onthoud dat. En lees die boeken! Je zult er geen spijt van hebben (misschien wel een beetje, maar dan van het huilen).