James Van Wie Van De Drie

Ik stond laatst bij de bakker, je kent het wel, zaterdagochtend, lange rij, iedereen aan het snakken naar verse broodjes. En voor me stond een man, zo eentje die je meteen herkent als een echte denker. Hij keek naar de vitrine alsof hij de zin van het leven zocht in een krentenbol. Toen de bakkersvrouw vroeg wat hij wilde, zei hij zachtjes: "Iets onverwachts, iets dat me uitdaagt." De bakkersvrouw keek 'm aan alsof hij gek was, en gaf 'm maar gewoon een chocoladebroodje. Maar dat moment bleef hangen. Het deed me denken aan James Van Wie Van De Drie.

Wie, zul je je afvragen? Precies! Het punt is, je kent hem waarschijnlijk niet. En dat is nou precies wat 'm zo interessant maakt.

Wie is James Van Wie Van De Drie, in vredesnaam?

James Van Wie Van De Drie is...tja, wat ís hij? Een kunstenaar? Een filosoof? Een mysterie? Het antwoord is waarschijnlijk: ja. Een beetje van alles. En nee, ik heb het niet over een verre neef van Willem-Alexander, mocht je dat denken. Let op de naam, Van Wie Van De Drie. Het klinkt haast als een recursieve functie, of niet? Alsof hij eindeloos naar zichzelf verwijst. Da's al een hint!

Ik stuitte op zijn naam voor het eerst in een obscuur kunstmagazine, toen ik op zoek was naar inspiratie (en aan het proberen was mijn procrastinatie te maskeren als "research"). Er stond een recensie over een tentoonstelling, en een van de werken was toegeschreven aan deze mysterieuze James. De omschrijving was vaag, iets met "interactieve installatie die de grenzen van perceptie uitdaagt". Klinkt fancy, hè? Maar er stond geen foto, geen biografie, niks. Alleen de naam.

Mijn interesse was gewekt. Natuurlijk. Wie zou er nou niet nieuwsgierig worden naar zoiets?

De speurtocht begon...min of meer

Dus ik ging googlen. Verwachtte ik duizenden hits? Zeker. Kreeg ik die? Nope. Bijna niks. Een paar vage vermeldingen op kunstfora, een verdwaalde blogpost, en een LinkedIn-profiel zonder foto of enige concrete informatie. Het leek wel of deze James Van Wie Van De Drie actief probeerde onzichtbaar te blijven. Of misschien bestond hij gewoon niet. Misschien was hij een collectief, een pseudoniem, een grap van een paar studenten die te veel koffie hadden gedronken. Maar ik vond de gedachte dat hij echt was, en dat hij bewust zo'n lage digitale footprint had, veel aantrekkelijker.

• De theorieën die de ronde doen (voor zover er "ronde doen" is):
• Een reclame stunt voor een nieuw kunstenaarscollectief.
• Een filosofisch experiment over anonimiteit in het digitale tijdperk.
• Een excentrieke miljonair die zich verveelt en kunst maakt onder een pseudoniem.
• En mijn persoonlijke favoriet: een tijdsreiziger die probeert de geschiedenis niet te beïnvloeden (behalve dan met een paar cryptische kunstwerken).

Oké, die laatste is misschien wat vergezocht. Maar zeg nou zelf, het zou toch geweldig zijn?

Waarom is dit interessant?

Waarom besteed ik mijn tijd (en jouw tijd, sorry!) aan deze obscure figuur? Omdat hij iets vertegenwoordigt dat we steeds minder zien: echte mysterie. In een wereld waar alles direct beschikbaar is, waar je met een paar klikken iemands hele levensverhaal kunt achterhalen, is het verfrissend om iets te vinden dat zich verzet tegen die totale transparantie. James Van Wie Van De Drie is een kleine rebellie tegen de alomtegenwoordige data.

En het zet je aan het denken, vind je niet? Over de waarde van anonimiteit, over de betekenis van kunst, over de vraag of alles wel direct te hoeven weten. Misschien is het soms beter om gewoon te accepteren dat er dingen zijn die we niet begrijpen. Misschien is het juist die onwetendheid die de wereld interessant maakt.

Denk er maar eens over na de volgende keer dat je in de rij staat bij de bakker.

Wat kunnen we leren van James (of het idee ervan)?

Dus, naast dat hij ons de waarde van mysterie leert, wat kunnen we nog meer leren van James Van Wie Van De Drie?

• Durf anders te zijn: James volgt geen conventies. Hij is geen Instagram-kunstenaar die elke dag een selfie post met z'n nieuwste meesterwerk. Hij kiest zijn eigen pad, en dat is inspirerend.
• Focus op de inhoud: In plaats van bezig te zijn met branding en marketing, lijkt James zich volledig te richten op zijn werk. En misschien is dat wel de beste marketing: kwalitatief hoogstaand werk dat mensen nieuwsgierig maakt.
• Omarm de onzekerheid: Wees niet bang om vragen te stellen, om dingen niet te begrijpen. Juist in die onzekerheid ligt de mogelijkheid tot groei en nieuwe inzichten.
• Waardeer de anonimiteit: In een wereld waar privacy steeds meer onder druk staat, is het belangrijk om te beseffen dat we niet alles hoeven te delen. Soms is het oké om een beetje mysterieus te blijven.

Misschien moeten we allemaal een beetje meer James Van Wie Van De Drie zijn. Niet letterlijk natuurlijk, we hoeven niet allemaal spoorloos te verdwijnen. Maar we kunnen wel proberen om wat meer eigenzinnigheid, mysterie en aandacht voor de inhoud in ons leven te brengen. Denk er eens over na, terwijl je wacht op je beurt bij de bakker. Of misschien juist niet, misschien moet je gewoon genieten van dat chocoladebroodje en de chaos van de zaterdagochtend. Het is jouw keuze.

De zoektocht gaat door...misschien

Of ik verder ga zoeken naar James Van Wie Van De Drie? Misschien. Misschien laat ik het wel gewoon rusten. Een deel van mij wil dolgraag weten wie hij is, wat hij doet, en waarom hij zo geheimzinnig is. Maar een ander deel van mij is bang dat de onthulling de magie zal verbreken. Dat de realiteit nooit kan tippen aan de fantasie. En wie weet is dat wel precies wat James wil. Dat we hem blijven zien als een idee, een concept, een symbool van het onbekende. Een man die alleen maar een naam is.

Misschien is dat genoeg. Misschien is de reis belangrijker dan de bestemming. Misschien is het chocoladebroodje lekkerder dan de zin van het leven.

En misschien...misschien ben jij James Van Wie Van De Drie, en lees je dit nu met een glimlach op je gezicht. In dat geval: goed gedaan! Je hebt me beet.

Maar waarschijnlijk niet. Toch?

Hoe dan ook, ik vond het leuk om er over te schrijven. Tot de volgende keer!