Joe Abercrombie The First Law Trilogy

Oké, laten we het even hebben over Joe Abercrombie's The First Law Trilogy. Ken je dat gevoel, dat je goede voornemens hebt om naar de sportschool te gaan, gezond te eten en je leven op orde te krijgen, maar je eindigt toch weer met een zak chips op de bank, kijkend naar een reality-serie? Wel, The First Law Trilogy is een beetje zo. Je verwacht misschien een traditioneel 'goed verslaat kwaad' fantasy verhaal, maar in plaats daarvan krijg je... nou ja, laten we zeggen dat de grijstinten in deze boeken zo donker zijn dat ze bijna zwart zijn. Alsof je per ongeluk je witte sokken met zwarte hebt gewassen.

We beginnen met 'The Blade Itself', het eerste boek. Zie het als de introductie tot een nieuwe baan. Je bent enthousiast, je wilt indruk maken, je bent ervan overtuigd dat je dit helemaal gaat rocken. Dan ontmoet je je collega's.

De personages

In dit geval zijn dat dus bijvoorbeeld Sand dan Glokta, een voormalige held die nu kreupel is en werkt als folteraar. Een beetje zoals die collega die altijd klaagt over zijn rug maar wel de hele dag achter zijn bureau zit te roken.

En dan is er Logen Ninefingers, een noordelijke barbaar met een... laten we zeggen complexe persoonlijkheid. Een beetje zoals die vriend die altijd zegt dat hij alles aankan, totdat hij een biertje te veel op heeft en plotseling begint te huilen over zijn ex. En vergeet Captain Jezal dan Luthar niet, de ijdele officier die denkt dat hij de beste is. De collega die constant over zijn promotie praat, maar ondertussen zijn taken afschuift.

Zie je de parallel? Abercrombie geeft je geen perfecte helden om mee te juichen. Hij geeft je mensen met fouten, zwaktes en zelfsugische motieven. Het is alsof je naar jezelf kijkt in een spiegel, maar dan één die je alle rimpels en imperfecties laat zien.

Naarmate de trilogie vordert met 'Before They Are Hanged' en 'Last Argument of Kings', wordt alles... ingewikkelder.

De oorlog breekt uit, de politieke intriges worden dikker dan oma's stamppot, en je begint je af te vragen wie je nog kunt vertrouwen. Net als in het echte leven, toch?

'Before They Are Hanged' is die fase van je nieuwe baan waarin de realiteit toeslaat. Je begint te beseffen dat die mooie beloftes eigenlijk loze kreten waren, dat je collega's niet zo geweldig zijn als je dacht, en dat die promotie nog heel ver weg is. De reis door het noorden is een echte struggle, en laat Jezal dan Luthar zien hoe naief hij werkelijk is.

'Last Argument of Kings' is dan de periode dat alles culmineert. De stress stijgt, de deadlines naderen, en je begint te overwegen om je ontslag in te dienen en naar een tropisch eiland te vertrekken. Maar ja, je hebt hypotheek te betalen en dus zet je door. Je ziet je vrienden, je vijanden en je geliefden in gevaarlijke situaties.

En dat is precies wat Abercrombie zo goed doet. Hij geeft je een wereld die realistisch aanvoelt, ondanks de magie en de barbaren. De personages zijn niet perfect, ze maken fouten, en ze handelen vaak uit zelfbehoud. En dat is wat ze zo herkenbaar maakt. Het is alsof je naar een spiegel kijkt en je eigen tekortkomingen ziet, maar dan in een epische fantasy setting.

Dus, waarom zou je The First Law Trilogy lezen? Omdat het geen traditioneel fantasy-verhaal is. Het is een brutale, eerlijke en vaak grappige kijk op de menselijke natuur. Het is een verhaal over grijze gebieden, over compromissen, en over de vraag wat het betekent om een goed mens te zijn in een slechte wereld. Of er eigenlijk wel goede mensen bestaan.

Het is als die ene keer dat je dacht dat je een geweldige deal had gesloten, maar er later achter kwam dat je eigenlijk bent opgelicht. Of die keer dat je dacht dat je de ware liefde had gevonden, maar het uiteindelijk gewoon een Tinder-date was die te veel had gedronken. Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, en The First Law Trilogy ook niet.

Waarom dit niet je standaard fantasy is

De humor. Oh, de sarcasme en de cynische blik op de wereld. Abercrombie is een meester in het schrijven van dialogen die scherp zijn als een mes. Het is alsof je met je beste vriend aan het praten bent, de vriend die altijd de draak steekt met alles en iedereen, maar die je tegelijkertijd ook de waarheid vertelt, hoe pijnlijk die ook is.

De gevechten! Geen eindeloze, saaie beschrijvingen van zwaarden die tegen elkaar kletteren. Abercrombie schrijft gevechten alsof hij er zelf middenin zit. Je voelt de adrenaline, de pijn, de angst, en de chaotische wanorde van de strijd. Het is alsof je naar een brute, realistische oorlogsfilm kijkt, maar dan met zwaarden en magie. Denk aan een middeleeuwse bar fight na een avondje stappen met je vrienden, maar dan met meer bloed en minder spijt (nou ja, misschien wel spijt).

Het gebrek aan helden. Zoals eerder gezegd, zijn de personages in The First Law Trilogy allesbehalve perfect. Ze zijn egoïstisch, laf, en soms ronduit slecht. Maar dat is juist wat ze zo interessant maakt. Je begrijpt hun motieven, je ziet hun worstelingen, en je kunt je met ze identificeren, ondanks hun fouten. Het is alsof je naar je eigen familie kijkt, met al hun eigenaardigheden en tekortkomingen, maar je houdt toch van ze (meestal dan).

De onvoorspelbaarheid. Vergeet alles wat je weet over traditionele fantasy-verhalen. Abercrombie speelt met je verwachtingen. Hij doodt personages die je niet verwacht, hij laat de goede mensen slechte dingen doen, en hij geeft de slechte mensen soms een klein beetje medelijden. Het is alsof je naar een film kijkt met een plot twist die je totaal niet zag aankomen. En nog een. En nog één. Je zit op het puntje van je stoel, en je weet nooit wat er gaat gebeuren. Je kunt er echt niet op gokken.

Dus, als je op zoek bent naar een fantasy-serie die je aan het lachen, huilen en nadenken zet, dan is The First Law Trilogy zeker iets voor jou. Wees gewaarschuwd: het is geen feel-good verhaal. Maar het is wel een verdomd goed verhaal. Een verhaal dat je lang zal bijblijven, en dat je misschien wel een beetje anders naar de wereld zal laten kijken. Alsof je eindelijk de filter van je Instagram foto's hebt afgehaald, en de werkelijkheid ziet zoals die is. Brutaal, eerlijk en onvergetelijk.

Kortom, de First Law trilogie is niet voor iedereen. Maar als je houdt van complexiteit, duistere humor, en personages die net zo gebrekkig zijn als jij en ik, dan moet je er absoluut aan beginnen. Bereid je voor op een rollercoaster van emoties, verrassingen en een heleboel sarcasme. En vergeet niet: "You have to be realistic."