Jonice Webb Running On Empty

Herken je dat? Dat gevoel dat je helemaal leeg bent? Alsof je een auto bent die al kilometers op de reserve rijdt en je steeds harder bidt dat er ergens een tankstation opduikt? Nou, dat gevoel heeft Dr. Jonice Webb in haar boek "Running on Empty" beschreven. En geloof me, het is herkenbaar!

We hebben het hier over emotionele verwaarlozing in je kindertijd. Klinkt zwaar, hè? Maar het is eigenlijk heel simpel. Stel je voor, je bent een plantje. Je hebt water, licht en een beetje liefde nodig om te groeien. Maar wat als je ouders (of verzorgers) wel water geven, maar vergeten dat je ook zonlicht nodig hebt? Of andersom? Dan ga je wel overleven, maar je bent niet zo’n blije, groene plant als je had kunnen zijn.

Dat is in essentie wat emotionele verwaarlozing is. Het gaat niet per se over slechte ouders. Het gaat over behoeften die niet werden gezien of beantwoord. Het is alsof je de hele tijd honger hebt, maar niemand doorheeft dat je eigenlijk iets mist. Je leert jezelf aan om te overleven, maar je voelt je nooit echt voldaan.

Wat is emotionele verwaarlozing eigenlijk?

Het is dus niet zozeer wat je ouders deden, maar wat ze niet deden. Denk aan:

• Je gevoelens negeren: “Ach, dat is toch niet zo erg.” Of: “Stel je niet zo aan.” Klinkt bekend?
• Je niet leren omgaan met emoties: Je huilt en je ouders zeggen: "Stop nou maar, er is niks aan de hand."
• Geen interesse tonen in je innerlijke wereld: Geen vragen over hoe je je voelt, wat je dromen zijn, of wat je moeilijk vindt.
• Problemen bagatelliseren: "Het zal wel overgaan." Ja, maar hoe dan?

Het is alsof je een invisible cape draagt. Je problemen zijn er wel, maar niemand kan ze zien. Je leert om je groot te houden, je aan te passen en geen problemen te maken. Maar vanbinnen voel je je alleen.

Symptomen van "Running on Empty"

Oké, dus je denkt nu misschien: "Hm, dat klinkt wel een beetje... familiar." Maar hoe weet je nu zeker of je daadwerkelijk emotioneel verwaarloosd bent?

Hier zijn een paar veelvoorkomende symptomen:

• Moeite met het identificeren van je gevoelens: Je weet wel dat je iets voelt, maar je kunt het niet benoemen. Is het verdriet, boosheid, frustratie? Wie zal het zeggen? Het is allemaal een grote, vage emotie-soep.
• Moeite met het uiten van je behoeften: Vragen om hulp? Nee, dat is toch te veel gevraagd! Je bent bang om anderen tot last te zijn.
• Gevoel van leegte: Alsof er een gat in je zit dat je maar niet gevuld krijgt. Je kunt leuke dingen doen, succesvol zijn, maar dat gevoel van leegte blijft knagen.
• Moeite met intimiteit: Je vindt het moeilijk om je open te stellen voor anderen. Bang om gekwetst te worden? Zeker.
• Overgevoeligheid voor kritiek: Zelfs de kleinste opmerking kan je dagenlang van streek maken. Je innerlijke criticus draait op volle toeren.
• Streven naar perfectie: Alles moet perfect zijn. Want als het niet perfect is, ben je zelf ook niet goed genoeg.
• Zelfkritiek: Je bent je eigen grootste vijand. Je praat jezelf constant omlaag.

Het is alsof je een heleboel verschillende maskers draagt. Je past je aan aan de situatie, maar je echte ik zit ergens verstopt onder al die lagen.

Wat nu? Is er hoop?

Ja, absoluut! Het goede nieuws is dat je er iets aan kunt doen. "Running on Empty" is geen vonnis voor levenslang ongeluk. Het is een uitnodiging om jezelf beter te leren kennen en te helen.

Hier zijn een paar stappen die je kunt zetten:

Stap 1: Herkenning

De eerste stap is erkennen dat er iets aan de hand is. Wees eerlijk tegen jezelf. Het is oké om je zo te voelen. Het is oké om hulp te zoeken.

Stap 2: Zelfcompassie

Wees lief voor jezelf. Je hebt niets verkeerd gedaan. Je hebt gedaan wat je kon met de middelen die je had. Behandel jezelf met dezelfde vriendelijkheid en compassie die je aan een goede vriend zou geven.

Stap 3: Emotionele vaardigheden leren

Leer omgaan met je emoties. Begin met het benoemen van je gevoelens. Schrijf ze op, praat erover met een vertrouwde vriend of therapeut. Het is net als leren fietsen, je moet oefenen! Er zijn online veel hulpmiddelen beschikbaar om hier meer over te leren.

Stap 4: Grenzen stellen

Leer 'nee' zeggen. Bescherm je energie en tijd. Je hoeft niet iedereen te pleasen. Jouw behoeften zijn belangrijk.

Stap 5: Therapie

Overweeg therapie. Een therapeut kan je helpen om je patronen te doorbreken, je trauma’s te verwerken en gezondere coping mechanismen te ontwikkelen.

Het is een reis, geen sprint. Er zullen goede dagen en slechte dagen zijn. Maar geef niet op! Je verdient het om gelukkig en vervuld te zijn.

Conclusie: Je kunt weer tanken!

Dus, voel je je nog steeds "Running on Empty"? Dat is oké. Weet dat je niet alleen bent. Er zijn miljoenen mensen die zich hetzelfde voelen. En er is hoop.

Begin vandaag nog met het vullen van je eigen tank. Geef jezelf de liefde, aandacht en zorg die je nodig hebt. Je zult zien, langzaam maar zeker zul je weer opgeladen raken en kun je weer vol gas geven in het leven. En onthoud: jij bent het waard!

Denk eraan, het is alsof je een oude auto opknapt. Het kost tijd, moeite en soms een beetje hulp van buitenaf. Maar uiteindelijk kun je weer trots zijn op je eigen, opgeknapte zelf. En dan kun je eindelijk die roadtrip maken waar je altijd al van droomde!