Karin Slaughter Na Die Nacht

Okay, luister eens. Ik zat laatst met een vriendin aan de koffie, en ze begon over een boek. Niet zomaar een boek, nee, eentje waar je dus schijnbaar helemaal verslaafd aan raakt. Dat was dus 'Na Die Nacht' van Karin Slaughter. Ik zei, "Karin wie?" Serieus, ik ben soms net een goudvis met geheugenproblemen.

Maar goed, ze begon te vertellen, en ik werd steeds nieuwsgieriger. Het schijnt dus echt een pageturner te zijn, zo'n boek dat je 's nachts onder de dekens met een zaklamp leest omdat je gewoon moet weten hoe het afloopt. En laten we eerlijk zijn, wie heeft dat nou niet eens gedaan? Behalve dan de mensen die braaf om 22:00 naar bed gaan. Die bestaan vast, maar ik heb ze nog nooit ontmoet.

Wat is 'Na Die Nacht' precies?

Nou, het is dus een thriller. En niet zo'n laffe thriller met een verdwenen kat. Nee, dit is het serieuze werk. Denk aan: moord, geheimen, een flinke dosis spanning, en personages die allemaal iets te verbergen hebben. Een beetje alsof je naar een aflevering van 'Wie is de Mol?' kijkt, maar dan in boekvorm. En dan veel bloederiger. Met minder BN'ers.

Het verhaal draait om een aantal belangrijke figuren, en geloof me, je gaat ze haten en liefhebben tegelijk. Dat is nou net de kracht van Karin Slaughter. Ze kan je echt helemaal mee laten leven met die figuren, hoe gestoord ze soms ook zijn.

De Hoofdpersonen: Een Bonte Stoet

Even een paar hoofdrolspelers in het kort, zodat je een idee hebt waar we het over hebben:

• Will Trent: Een speciale agent bij het Georgia Bureau of Investigation (GBI). Hij heeft een nogal... interessante jeugd gehad, zeg maar. Zijn achtergrond maakt hem super goed in zijn werk, maar ook een beetje een wrak. Denk aan een combinatie van Sherlock Holmes en een verdwaalde puppy.
• Sara Linton: Vroeger kinderarts, nu forensisch patholoog. Ze heeft al heel wat meegemaakt in haar leven (en in de vorige boeken van Slaughter), dus ze is wel wat gewend. Maar geloof me, dit is next level. Alsof ze een abonnement heeft op ellende.
• Faith Mitchell: Will's partner bij het GBI. Ze is sterk, slim en weet hoe ze Will in toom moet houden. Ze is zeg maar de lijm die het team bij elkaar houdt. Alleen lijm die soms een beetje loslaat.

Er zijn natuurlijk nog veel meer personages, maar dit zijn de belangrijkste. En geloof me, je krijgt ze allemaal onder je huid. Goed en slecht.

Waarom is dit boek zo verslavend?

Oké, hier komt het. Waarom zou je in vredesnaam je kostbare tijd besteden aan een boek over moord en ellende? Nou, er zijn een paar goede redenen:

• De spanning is te snijden: Slaughter is een meester in het opbouwen van spanning. Je zit echt op het puntje van je stoel (of bed, als je 's nachts leest). Het is alsof je naar een horrorfilm kijkt, maar dan zonder de jumpscares (nou ja, bijna dan).
• De personages zijn levensecht: Ze zijn niet perfect, ze maken fouten, ze hebben littekens. Ze zijn gewoon mensen, net als wij, alleen dan met een veel spannender leven. Ik bedoel, wie van ons kan zeggen dat ze een seriemoordenaar hebben geholpen vangen?
• De plot is ingewikkeld, maar boeiend: Het is geen simpel "wie heeft het gedaan?" verhaal. Er zitten allemaal lagen in, allemaal geheimen die langzaam worden onthuld. Je moet echt je hoofd erbij houden, maar dat maakt het juist zo leuk. Alsof je zelf een detective bent.
• Het is gewoon goed geschreven: Slaughter heeft een vlotte schrijfstijl die je meteen meesleept. Ze gebruikt geen moeilijke woorden of lange zinnen. Het is gewoon puur leesplezier. Zelfs als je niet van thrillers houdt, kun je dit boek waarderen.

Is het eng?

Euh, ja. Een beetje. Het is geen boek om te lezen als je net een nachtmerrie hebt gehad over monsters onder je bed. Er zitten een paar scènes in die je niet vlak voor het slapen gaan moet lezen, tenzij je zin hebt in slapeloze nachten en rare dromen. Maar goed, dat is toch ook wel weer een beetje de kick, toch?

Denk aan scènes met geweld, psychologische marteling, en andere onsmakelijke dingen. Maar het is nooit gratuit. Het dient altijd een doel. Het laat je zien hoe donker de menselijke ziel kan zijn. Lekker dan, hè?

'Na Die Nacht' vs. andere Karin Slaughter boeken

Als je al fan bent van Karin Slaughter, dan weet je dat ze een heel universum aan boeken heeft geschreven. Met dezelfde personages die steeds terugkomen. 'Na Die Nacht' is onderdeel van de Will Trent serie, dus als je Will en Sara al kent, dan ga je dit boek helemaal geweldig vinden. Zo niet, dan is het nog steeds een prima boek om mee te beginnen. Je pikt de rest van de info wel op gaandeweg.

Sommige mensen zeggen dat 'Na Die Nacht' haar beste boek is tot nu toe. Anderen zeggen dat 'Stille Zonde' beter is. Ik zeg: lees ze allebei! Dan kun je zelf oordelen. En dan kunnen we er gezellig over discussiëren bij de volgende koffie.

Dus, moet je het lezen?

Eerlijk? Ja. Absoluut. Als je van thrillers houdt, als je van spanning houdt, als je van goede personages houdt, dan moet je dit boek gewoon lezen. Het is niet voor watjes, maar het is wel ontzettend de moeite waard.

En als je het niks vindt, dan mag je me uitschelden. Maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren. Ik denk dat je net zo verslaafd raakt als mijn vriendin. En dan zit je 's nachts met een zaklamp onder de dekens te lezen, terwijl je eigenlijk zou moeten slapen. Maar dat is oké. Dat overkomt de besten.

En misschien... heel misschien... leer je er nog iets van ook. Over jezelf, over de wereld, over de donkere kant van de menselijke natuur. Of misschien ook niet. Misschien lees je het gewoon voor de spanning en de sensatie. En dat is ook prima. Zolang je er maar van geniet!

Ga nu snel naar de boekhandel (of bestel het online, we leven in de 21e eeuw) en koop dat boek! Je zult er geen spijt van krijgen. Beloofd! (Nou ja, bijna dan. Ik ben geen waarzegger.)

Trouwens, nog een laatste feitje: Karin Slaughter heeft een hond genaamd Elvis. Serieus! Dat is toch te gek voor woorden? Het maakt haar meteen een stuk sympathieker, vind je niet?