Kunt U Me De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer

Goh, waar zal ik eens over kletsen vandaag? Oh, wacht! Ik heb het! Kent iemand hier "Kunt U Me De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer"? Ja, ja, die oude kinderserie van de 70's! Dat brengt herinneringen terug, hè? En als je 'm niet kent... tja, dan mis je echt wat! Geen stress, ik leg 't je wel uit. Zet je schrap!

Even serieus, "Kunt U Me De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer" (we noemen 't voortaan gewoon "Hamelen", oké?) was dus dé kinderserie van de jaren '70 in Nederland. Over een... tja, hoe omschrijf je dat? Een soort rondreizend gezelschap? Met graaf Stanislav, de eeuwige optimist, en prins Tor, die altijd maar een beetje sip keek. En natuurlijk... de belangrijkste... de Geleerde! Die alles wist! Echt álles. Denk ik. Of deed alsof. Dat kan ook natuurlijk.

En de serie draaide, simpel gezegd, om... de weg naar Hamelen vinden! Duh! Maar waarom? Nou, dat is een lang verhaal. Iets met een verdwenen stad en een bende dieven en... ach, het is ingewikkeld! Maar wel heel leuk! En onthoud: er zijn dus genoeg kinderseries, maar deze? Deze was echt... anders.

Het verhaal, in het kort (soort van)

Dus, Hamelen, dat is een stad. Vroeger. Maar die is dus verdwenen! Weg! Poef! En de Graaf, de Prins en de Geleerde, die gaan 'm dus zoeken. Waarom precies? Nou, er is een vloek! Of een legende! Of allebei! Het is allemaal niet helemaal duidelijk. Maar er moet een goede daad verricht worden, om Hamelen terug te brengen. En dat goede doen, dat is nog niet zo makkelijk!

En dan heb je natuurlijk nog de Boeven. Die zijn er altijd. Piet Bambergen als Hildebrandt Bromtol, Martin Brozius als Bertram Biefol, en Rob de Nijs als Wolf Blixem. Die willen Hamelen helemaal niet terug! Die zijn stiekem blij dat de stad weg is! Want dan kunnen ze lekker boevenstreken uithalen! Zijn ze goed in! Dat moet je ze nageven. Je zou bijna sympathie voor ze krijgen... bijna. Maar dan bedenken ze weer iets stoms en dan denk je: "Nee! Blijf nou eens van dat Hamelen af!"

En dan zijn er nog allerlei andere figuren. De Wegwijzer, die altijd de verkeerde kant op wijst. De Markies de Canteclaer, met zijn belachelijke pruik. En natuurlijk Lidwientje Walg, het meisje dat altijd alles weet! Een soort wandelende encyclopedie. Alleen dan... iets minder charmant. Maar wel heel handig!

Waarom was "Hamelen" zo speciaal?

Nou, ten eerste: de muziek! Harry Bannink, mensen! Een genie! De liedjes zijn geniaal! "Als je in Hamelen bent geweest, dan weet je het zeker, dat je nooit meer weg wilt..." Oh, ik krijg het er spontaan warm van! En die intro-tune! Zo herkenbaar! Je hoort 'm en je bent meteen weer terug in je kindertijd. Toch?

Ten tweede: de humor! Het was een kinderprogramma, zeker, maar er zat ook heel veel humor in voor volwassenen. Dubbele lagen! Slimme woordspelingen! Echt, je kon er als kind van genieten, maar je ouders ook! En nu, als je 't terugkijkt, snap je nog steeds nieuwe grappen! Echt knap gedaan.

Ten derde: de acteurs! Ze waren geweldig! Die overdrijving! Die mimiek! Die stemmen! Piet Bambergen, als de slechterik Hildebrandt Bromtol, was echt... iconisch! En Martin Brozius als Bertram Biefol... een perfect duo! En Rob de Nijs... Tja, wie had gedacht dat hij ooit een boef zou spelen?! Maar hij deed het geweldig! En nee, hij zong niet tijdens het roven, alhoewel… dat was stiekem best leuk geweest.

En nu? Kun je "Hamelen" nog zien?

Ja! Gelukkig wel! De hele serie staat op DVD! En ik dacht dat-ie ook wel ergens online te vinden is, misschien zelfs wel op YouTube. Even googlen, zou ik zeggen! En echt doen! Het is de moeite waard! Zelfs als je geen kinderen hebt! Gewoon, om even terug te gaan naar die goede oude tijd. Toen alles... nou ja, niet per se beter was, maar wel... simpel.

En als je 't dan kijkt, let dan vooral op de details! De kostuums! De decors! De muziek! De grappen! Alles klopt gewoon! Het is een meesterwerk! Oké, misschien overdrijf ik nu een beetje. Maar ik ben er gewoon enthousiast over! Kun je 't me kwalijk nemen?

Wat is er blijven hangen?

Wat mij het meest is bijgebleven? Toch wel de liedjes. En de karakters. En de algemene sfeer. Het was gewoon... magisch! En een beetje gek. Maar dat maakte het juist zo leuk. En stiekem leerde je er ook nog wat van. Over vriendschap! Over eerlijkheid! Over... het vinden van je weg in het leven! Zelfs als er geen wegwijzer is, of als die wegwijzer je de verkeerde kant opstuurt!

En die uitspraak, natuurlijk: "Kunt U Me De Weg Naar Hamelen Vertellen Meneer?" Die is echt een begrip geworden! Iedereen kent 'm! En je kunt 'm altijd gebruiken als je de weg kwijt bent! Alhoewel, ik betwijfel of iemand dan echt weet wat je bedoelt. Maar goed, je hebt 't in ieder geval geprobeerd!

Hamelen: Meer dan alleen een kinderserie

Uiteindelijk is "Hamelen" meer dan alleen een kinderserie. Het is een stukje Nederlandse cultuur. Een herinnering aan een tijd waarin televisie nog iets bijzonders was. Een tijd waarin we met z'n allen voor de buis zaten te kijken naar dezelfde programma's. En dat is toch wel iets moois. Vind je niet?

Dus, als je 't nog niet kent: ga "Hamelen" kijken! En als je 't al kent: kijk 't nog een keer! Het is altijd goed! En wie weet, misschien vind je dan ook wel de weg naar Hamelen! Alhoewel, ik betwijfel of die stad echt bestaat. Maar dromen mag altijd, toch?

En mocht je 'm al gekeken hebben, wat vond je er dan van? Laat het me weten! Ik ben benieuwd naar je mening! Want over "Hamelen" praten, dat is altijd leuk!

Zo, ik denk dat ik wel genoeg heb gekletst over "Hamelen" voor vandaag. Misschien moet ik binnenkort maar eens over "De Fabeltjeskrant" beginnen! Of "Bassie en Adriaan"! Genoeg te bespreken, in ieder geval! Tot de volgende keer!

Oh, en nog even dit: #HamelenForever!