Last Night At The Telegraph Club

Oké, even eerlijk. Heb jij ooit een boek gelezen dat zo goed was, dat je er helemaal in verdween? Dat je vergat dat je eigenlijk moest stofzuigen, of de afwas moest doen (ieuw!), of dat je eigenlijk op je werk zou moeten zitten? Nou, "Last Night at the Telegraph Club" van Malinda Lo is zoiets. Het is alsof iemand je met een tijdmachine naar San Francisco in de jaren '50 heeft geflitst, en je daar een milkshake in je hand duwt, terwijl er een onwaarschijnlijk mooi verhaal voor je ogen ontvouwt.

Het is een coming-of-age verhaal. Wat dat betekent? Nou, stel je voor, je bent jong, je zit vol hormonen (brrr!), je probeert te achterhalen wie je bent, en de wereld om je heen is compleet onlogisch. Voeg daar nog de complexiteit van je identiteit aan toe, en BAM! daar heb je het recept voor een heerlijke, maar ook soms pittige, coming-of-age roman. Denk aan het moment dat je je realiseerde dat je eigenlijk helemaal niet zo gek was op Justin Bieber, maar op... uhm... laten we zeggen, iemand anders. En dat dat best wel spannend was. Zo'n moment. Maar dan keer tien. En in de jaren '50. En met meer geheimen dan een spionnenroman.

De setting: San Francisco, 1954

San Francisco in de jaren '50. Denk aan: petticoats, glanzende auto's, rock 'n roll, en... discriminatie. Heel veel discriminatie. Het is alsof je naar een zwart-wit film kijkt, waar af en toe een kleur doorheen flitst. Maar dan voel je ook de spanning van de koude oorlog en de angst voor anders zijn. Het is een setting die tegelijkertijd charmant en beklemmend is. Alsof je een vintage jurk aantrekt, die er prachtig uitziet, maar eigenlijk behoorlijk oncomfortabel zit.

En midden in dit alles staat Lily Hu. Een jonge Chinese-Amerikaanse vrouw die worstelt met haar identiteit, haar seksualiteit, en de verwachtingen van haar familie en de maatschappij. Ze voelt zich alsof ze op een schommel staat: aan de ene kant de Chinese tradities en aan de andere kant de Amerikaanse droom. En ze weet niet welke kant ze moet kiezen. Heb je dat gevoel ooit gehad? Alsof je moet kiezen tussen frietjes en pizza? Zo'n dilemma!

The Telegraph Club: Een verborgen wereld

De Telegraph Club is een lesbische bar in Chinatown. Een plek waar Lily een verborgen wereld ontdekt, waar vrouwen vrij zijn om zichzelf te zijn, zonder oordeel. Denk aan een geheime tuin, waar de rozen bloeien in alle kleuren van de regenboog. Maar dan met cocktails en sigarettenrook. En natuurlijk, vrouwen die elkaar aanbidden. Dit is dé plek waar Lily haar eigen identiteit begint te verkennen en haar gevoelens voor andere vrouwen, in het bijzonder Kathleen Miller, de knappe, stoere blanke vrouw die als zangeres in de club optreedt.

Kathleen Miller, oh Kathleen Miller. Ze is de 'cool girl' uit elke 50s film. Ze is geheimzinnig, talentvol en ze heeft een uitstraling waardoor je hart sneller gaat kloppen. Ze is de reden waarom Lily elke avond (stiekem!) naar de Telegraph Club gaat. Ze is de vonk die Lily's wereld in brand zet. Denk aan de eerste keer dat je je favoriete artiest live zag optreden. Dat gevoel van "Wow, dit is het!". Dat is Kathleen Miller voor Lily.

De relatie tussen Lily en Kathleen is niet zonder obstakels. Naast de algemene homofobie van de jaren '50, is er ook de raciale spanning en de constante dreiging van ontdekking. Ze leven in een tijd waarin hun liefde strafbaar is, en dat maakt hun band des te intenser en kwetsbaarder. Het is alsof je een kostbaar vaasje vasthoudt: je wilt het niet laten vallen, maar je weet ook dat het elk moment kan breken.

Het verhaal zit vol met kleine details die de jaren '50 tot leven brengen: de mode, de muziek, de auto's, de taal. Malinda Lo heeft duidelijk haar research gedaan, en dat merk je aan alles. Je voelt de stoffen van de jurken, je hoort de muziek van de jukebox, je ruikt de sigarettenrook. Het is alsof je er zelf bij bent. Alsof je een oude fotoalbum doorbladert en je herinnert hoe het was, ook al heb je het zelf nooit meegemaakt.

Meer dan alleen een liefdesverhaal

Maar "Last Night at the Telegraph Club" is meer dan alleen een liefdesverhaal. Het is ook een verhaal over familie, vriendschap en het vinden van je eigen plek in de wereld. Lily moet niet alleen worstelen met haar seksualiteit, maar ook met de verwachtingen van haar ouders, die gevlucht zijn uit China om een beter leven te zoeken in Amerika. Ze moet een manier vinden om haar eigen dromen na te jagen, zonder haar familie teleur te stellen. En dat is geen makkelijke taak. Zoals proberen een legpuzzel te leggen zonder de handleiding. Het kan, maar het is een hell of a job!

De roman laat je nadenken over tolerantie, acceptatie en het belang van erbij horen. Het is een boodschap die vandaag de dag nog steeds relevant is, misschien wel meer dan ooit. Het laat je zien dat het oké is om anders te zijn, om jezelf te zijn, om van wie je wilt houden. Het is een knuffel voor iedereen die zich ooit anders heeft gevoeld. Het is het soort boek dat je aan je beste vriend wilt geven, met de woorden: "Lees dit! Je zult het geweldig vinden!"

Conclusie? "Last Night at the Telegraph Club" is een absolute aanrader. Het is een prachtig geschreven, hartverwarmend en indringend verhaal dat je nog lang zal bijblijven. Het is alsof je een heerlijke kop thee drinkt op een koude winteravond. Het is comfortabel, geruststellend en het laat je glimlachen. En dat is precies wat we allemaal nodig hebben, toch? En het leert je meteen ook wat over een stukje geschiedenis, win-win! Dus, waar wacht je nog op? Pak dat boek, kruip op de bank en laat je meevoeren naar San Francisco in de jaren '50. Je zult er geen spijt van krijgen. Beloofd!

En als je klaar bent met lezen, laten we er dan over praten! Ik ben benieuwd wat jij ervan vond. Want eerlijk is eerlijk, een goed boek is nog beter als je erover kunt kletsen met iemand die het ook gelezen heeft. Het is alsof je samen een geheimpje deelt. Een geheimpje zo zoet en waar, dat het de moeite waard is om het met de wereld te delen (of in ieder geval met je beste vriend). Happy reading!