Legends Of The Fall Recensies

Ken je dat, dat gevoel dat je soms een film kijkt die je compleet meesleurt? Zo'n film waarvan je denkt: "Wauw, hier wil ik wonen!" (zelfs als het er eigenlijk best wel koud uitziet)? Legends of the Fall is zo'n film. Een episch verhaal, knappe mannen, een prachtig landschap… wat wil een mens nog meer? Behalve misschien een warme kop chocolademelk, want die Montana ziet er best fris uit.

Maar goed, waar gaat het nou eigenlijk over? Simpel gezegd: drie broers, een vader, een oorlog, en natuurlijk... liefde. Maar dan wel liefde die net zo ingewikkeld is als een Ikea bouwpakket zonder handleiding. Je denkt dat je het snapt, maar dan blijkt er toch weer een schroefje over te zijn.

De Familie Ludlow: Alsof je eigen familie nog niet ingewikkeld genoeg is…

De Ludlows, geleid door vader William (Anthony Hopkins, die hier echt schittert), leven op een afgelegen ranch in Montana. Hij is een man van principes, heeft genoeg van de regering en probeert zijn zoons een leven te geven dicht bij de natuur. Dat klinkt allemaal heel idyllisch, toch? Totdat de realiteit zich aandient, in de vorm van de Eerste Wereldoorlog en, jawel, een vrouw.

Alfred, de verstandige: De oudste broer, een soort van

Alfred (Aidan Quinn) is de oudste, de meest verantwoordelijke, en waarschijnlijk ook de meest vergeten door de vrouwelijke kijkers. Hij is een beetje de studiebol van de familie, degene die alles volgens het boekje wil doen. Stel je voor: je gaat met je vrienden stappen en hij is degene die op tijd naar huis wil, omdat hij morgen een belangrijke presentatie heeft. Beetje saai, toch? Maar wel betrouwbaar. Net als een oude Volvo.

Tristan, de wilde: Brad Pitt, genoeg gezegd?

Tristan (Brad Pitt) is… tja, Tristan. De bad boy met het lange haar, de intense blik en de onweerstaanbare aantrekkingskracht. Hij is de reden dat je als pubermeisje je kamer volhing met posters en fantaseerde over een leven in de wildernis. Hij is het type man dat op een motor door de regen rijdt, terwijl hij de zon tegemoet gaat. (Of zoiets. Het is Brad Pitt, we geven hem het voordeel van de twijfel). Hij is als een dure fles whisky: complex, rokerig en een beetje gevaarlijk.

Samuel, de idealist: De jongste, met een hart van goud

Samuel (Henry Thomas, je weet wel, Elliot uit E.T.) is de jongste, de meest idealistische en de liefste. Hij is de tegenpool van Tristan, een beetje naïef en vol goede bedoelingen. Hij gelooft in de oorlog en wil zijn land dienen. Hij is als een puppy: je wilt hem beschermen tegen alle ellende in de wereld. En dan… komt Susannah.

Susannah: De vonk in het kruitvat

Susannah (Julia Ormond) is de verloofde van Samuel. Ze is mooi, intelligent en komt de Ludlow-ranch binnen als een frisse wind. Maar ja, zoals dat gaat met frisse wind… ze brengt ook verandering. Ze is een beetje als die nieuwe collega die iedereen in de war brengt op kantoor. Ineens is de koffieautomaat het middelpunt van alle aandacht en zijn er meer roddels dan ooit tevoren.

De dynamiek tussen de broers en Susannah is explosief. Alfred is verliefd op haar, Tristan is gefascineerd door haar, en Samuel… nou ja, hij is gewoon verliefd op haar omdat ze zijn verloofde is. Het is een driehoeksverhouding, of eigenlijk een vierhoeksverhouding, die gedoemd is te mislukken. Zoals een taart bakken zonder oven. Het idee is leuk, maar het resultaat… tsja.

Oorlog, Verlies en… Nog meer Liefde

De Eerste Wereldoorlog zet alles op zijn kop. Samuel gaat naar de oorlog, Tristan gaat hem achterna, en Alfred blijft thuis, vol spijt en frustratie. De oorlogsscènes zijn heftig en rauw, en laten zien hoe zinloos oorlog kan zijn. Het is alsof je naar het journaal kijkt en denkt: "Waarom doen we dit elkaar aan?"

Na de oorlog keert Tristan terug naar de ranch, getraumatiseerd en gebroken. En ja, je raadt het al… hij en Susannah vinden troost bij elkaar. Wat natuurlijk helemaal niet voor problemen zorgt. (Spoiler alert: het zorgt voor heel veel problemen).

De rest van de film is een rollercoaster van emoties. Er is liefde, verraad, verdriet, wraak en… nog meer liefde. Het is alsof je naar een aflevering van je favoriete soapserie kijkt, maar dan met Brad Pitt in de hoofdrol. Je weet dat het allemaal een beetje overdreven is, maar je kunt er niet mee stoppen.

Waarom je Legends of the Fall moet (her)bekijken

Omdat het een episch verhaal is over familie, liefde en verlies. Omdat Brad Pitt er onweerstaanbaar uitziet. Omdat de landschappen adembenemend zijn. Omdat de muziek je kippenvel bezorgt. En omdat het je eraan herinnert dat het leven soms net zo ingewikkeld is als een Ludlow-familiebijeenkomst. En dat is oké.

Legends of the Fall is niet perfect. Het is melodramatisch, soms een beetje langdradig, en de dialogen zijn soms wat cheesy. Maar het is ook een film die je raakt, die je aan het denken zet, en die je nog lang bijblijft. Het is als een comfort food film: niet per se gezond, maar wel heerlijk om naar te kijken als je even wilt ontsnappen aan de realiteit.

Dus, pak er een dekentje bij, zet de thee (of de whisky, we oordelen niet), en geniet van deze klassieker. En vergeet niet een doos tissues, want je gaat ze nodig hebben. Beloofd.

En onthoud: het leven is misschien geen Brad Pitt-film, maar je kunt er wel je eigen epische verhaal van maken.