Liften Naar De Hemel Boek

Ik stond laatst in de boekwinkel, je kent het wel, zo'n moment dat je eigenlijk niets specifieks zoekt maar toch verdwaald raakt tussen de stapels. Mijn oog viel op een boek met een nogal opvallende titel: Liften Naar De Hemel. Ik dacht meteen: huh? Is dit een gids voor ambitieuze engelen in spé? Een handleiding voor spirituele hoogtevrees? Ik moest het gewoon oppakken.

En dat is precies wat dit artikel ook een beetje is: een 'oppakken' van dat boek, Liften Naar De Hemel, van Dimitri Verhulst. Geen volledige samenvatting (daar zijn Google en andere sites voor), maar eerder een reflectie, een gedeelde verwondering. Want zeg nou zelf, die titel, die vraagt er toch om?

Wat is Liften Naar De Hemel precies?

Oké, voor degenen die het boek nog niet kennen (en dat kunnen er best veel zijn, no judgement), het is een roman van Dimitri Verhulst, een Vlaamse schrijver die bekend staat om zijn scherpe, soms cynische, maar altijd boeiende kijk op de wereld. En Liften Naar De Hemel is daar geen uitzondering op. Het vertelt het verhaal van… nou ja, dat ga ik dus niet helemaal verklappen, maar het draait om een groep mensen in een psychiatrische instelling, hun onderlinge relaties en hun worsteling met hun eigen demonen. Denk aan One Flew Over the Cuckoo's Nest, maar dan met een Verhulst-sausje. En die saus, die is behoorlijk pikant, kan ik je vertellen.

Geen luchtige kost

Laten we eerlijk zijn, dit is geen boek dat je even snel leest op het strand, met een cocktail in je hand. (Alhoewel, wie ben ik om te oordelen? Als jij dat relaxed vindt, go for it!). Het is een boek dat je aan het denken zet, dat je soms ongemakkelijk maakt, dat je misschien zelfs een beetje verdrietig stemt. Maar dat is juist de kracht ervan. Verhulst durft moeilijke onderwerpen aan te snijden, zonder ze te romantiseren of te bagatelliseren. En dat is knap.

Waarom zou je het (dan) lezen?

Goede vraag! Waarom zou je jezelf vrijwillig blootstellen aan een verhaal over psychische aandoeningen en menselijk leed? Hier zijn een paar redenen, uit mijn eigen leeservaring:

• Inzicht: Het boek geeft je een inkijkje in de leefwereld van mensen met psychische problemen. Het helpt je om meer begrip te krijgen voor hun struggles en om vooroordelen te doorbreken. En dat is, vind ik, altijd waardevol.
• Taal: Verhulst is een meester in de taal. Zijn schrijfstijl is beeldend, humoristisch en soms ronduit poëtisch. Zelfs als de inhoud zwaar is, is het een genot om zijn zinnen te lezen. (Serieus, sommige passages zijn gewoon wauw!)
• Reflectie: Het boek dwingt je om na te denken over je eigen leven, je eigen angsten en je eigen imperfecties. Het laat je zien dat we allemaal worstelen met iets, en dat niemand perfect is. En dat is best geruststellend, toch?
• De titel! Oké, oké, toegegeven, de titel heeft me gelokt. Maar achter de intrigerende titel schuilt wel degelijk een diepere betekenis. Het idee van 'liften naar de hemel' kan je interpreteren als het zoeken naar een uitweg, een vorm van verlossing. En wie zoekt daar nou niet naar, op z'n tijd?

De humor van Verhulst: Soms pijnlijk, altijd raak

Een van de dingen die Liften Naar De Hemel zo bijzonder maakt, is de humor van Verhulst. Hij gebruikt humor om de zwaarte van het onderwerp te relativeren, maar nooit op een manier die respectloos is. Zijn humor is vaak ironisch, soms zwartgallig, maar altijd raak. Het is een soort overlevingsmechanisme, zowel voor de personages in het boek als voor de lezer. Denk aan die ene opmerking van een personage over zijn medicatie: "Ik voel me nu zo normaal, dat ik bijna spijt heb van mijn abnormaliteit." Zoiets blijft hangen.

De donkere kant van de mens

Natuurlijk is het niet allemaal lachen, gieren, brullen. Verhulst schuwt de donkere kant van de mens niet. Hij laat zien hoe kwetsbaar we zijn, hoe makkelijk we kunnen afglijden en hoe moeilijk het kan zijn om weer grip te krijgen op je leven. En dat is soms best confronterend. Maar het is ook eerlijk. En eerlijkheid, dat waardeer ik in een boek. (En in mensen, trouwens.)

Is het een aanrader?

Tja, dat is natuurlijk de hamvraag. Ik zou zeggen: het hangt ervan af. Als je op zoek bent naar een luchtige roman die je even doet vergeten dat de wereld soms best ingewikkeld is, dan is Liften Naar De Hemel misschien niet de beste keuze. Maar als je openstaat voor een boek dat je aan het denken zet, dat je raakt en dat je misschien zelfs een beetje verandert, dan is het zeker een aanrader. Bereid je wel voor op een rollercoaster van emoties. En misschien een tissue hier en daar. Just saying.

Conclusie (soort van)

Liften Naar De Hemel is geen makkelijk boek, maar het is wel een belangrijk boek. Het is een boek dat je bijblijft, dat je aan het denken zet en dat je misschien wel een beetje wijzer maakt. En dat is, vind ik, de essentie van goede literatuur. Dus, als je durft, pak het op. Misschien kom je erachter dat die 'lift' toch ergens heen gaat, al is het maar een beetje hoger dan waar je begon. En wie weet, misschien ontdek je onderweg wel iets over jezelf. Succes!

En onthoud: je bent niet alleen. Of je nu lift naar de hemel of gewoon probeert te overleven in de hel, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. En dat is, op een of andere manier, best troostend. Toch?