Livre Tout Le Bleu Du Ciel

Oké, even een bekentenis. Laatst was ik in de boekhandel (waar anders?) en stond ik te twijfelen voor een schap vol Franse literatuur. Ik kon gewoon niet kiezen. Het voelde alsof elk boek me toefluisterde: "Lees mij! Ik ben diepzinnig! Ik ben romantisch! Ik ben… gewoon heel erg Frans!" Uiteindelijk heb ik maar blindelings een boek gepakt dat er interessant uitzag met een titel die me deed denken aan een heldere zomerhemel. Raad eens? Livre Tout Le Bleu Du Ciel. Klinkt poëtisch, toch?

Maar goed, genoeg over mijn onbeslissende momenten. Wat is dat nou eigenlijk, dat 'hele blauw van de hemel'? En waarom zou je er een boek over schrijven? Nou, bereid je voor, want het wordt een emotionele rollercoaster. (Je bent gewaarschuwd! Pak een zakdoek!)

Een reis met Mathilde

Livre Tout Le Bleu Du Ciel (of "Al het blauw van de hemel" in het Nederlands) is een roman van Mélissa Da Costa. En eerlijk is eerlijk, het is niet zomaar een roman. Het is een verhaal over afscheid, liefde, vriendschap en het vinden van betekenis in de moeilijkste omstandigheden. Klinkt zwaar? Is het ook. Maar dan op een goede manier, snap je?

Het boek draait om Mathilde, een jonge vrouw die ongeneeslijk ziek is. Ze heeft besloten om een zogenaamde 'vrijwillige levenseinde' te ondergaan in Zwitserland. (Ja, we duiken er meteen in.) Maar, en hier komt de twist, ze wil die reis niet alleen maken. Ze plaatst een advertentie: "Reisgezelschap gezocht voor laatste reis".

Nou, wie zou er reageren op zo'n advertentie? Dat vraag je je toch af? (Ik zou het waarschijnlijk te eng vinden... jij?)

Renan en de zoektocht naar betekenis

Enter Renan. Een man met zijn eigen littekens en trauma's. Hij ziet de advertentie van Mathilde en voelt een onverklaarbare aantrekkingskracht. Hij besluit te reageren en wordt gekozen om Mathilde te vergezellen op haar laatste reis.

En dan begint het pas echt. Samen reizen ze door Europa, op zoek naar de mooiste plekken, naar de laatste momenten van geluk, naar… ja, naar wat eigenlijk? Verlossing? Vrede? Begrip? Dat ontdek je gaandeweg.

De reis is niet alleen een fysieke reis, maar vooral een emotionele reis. Mathilde en Renan worden geconfronteerd met hun eigen verleden, hun angsten en hun dromen. Ze leren van elkaar, ze steunen elkaar en ze vinden troost bij elkaar. (Oké, toegegeven, ik heb een traantje weggepinkt... of twee.)

Waarom dit boek je raakt (garantie!)

Maar wat maakt dit boek nou zo bijzonder? Waarom zou je dit willen lezen, in plaats van die luchtige feelgood roman die je al in je tas hebt zitten? Nou, hier zijn een paar redenen:

• De authenticiteit: Da Costa schrijft met een eerlijkheid en openheid die je recht in het hart raakt. Ze schuwt de moeilijke onderwerpen niet, maar ze doet het met respect en mededogen.
• De personages: Mathilde en Renan zijn geen perfecte helden. Ze zijn gebroken, kwetsbaar en soms ronduit irritant. Maar juist dat maakt ze zo herkenbaar en geloofwaardig. Je gaat van ze houden, ondanks (of misschien wel dankzij) hun fouten.
• De thema's: Het boek behandelt thema's die ons allemaal aangaan: de betekenis van het leven, de angst voor de dood, de kracht van liefde en vriendschap. Het zet je aan het denken over wat er echt belangrijk is in het leven. (En dat is meer dan alleen likes op Instagram, geloof me.)
• De schrijfstijl: Da Costa heeft een prachtige schrijfstijl. Ze weet de emoties van haar personages perfect te verwoorden en de omgeving tot leven te brengen. Je waant je echt op reis met Mathilde en Renan.

Meer dan alleen een droevig verhaal

Natuurlijk, Livre Tout Le Bleu Du Ciel is geen vrolijk verhaal. Het is een verhaal over ziekte en dood. Maar het is ook een verhaal over hoop, veerkracht en de schoonheid van het leven. Het laat zien dat zelfs in de donkerste tijden er nog lichtpuntjes te vinden zijn. (Kijk, daar heb je dat 'blauwe hemel' metafoor weer!)

Het boek is een ode aan het leven, een herinnering dat we elke dag moeten koesteren en dat we moeten genieten van de kleine dingen. (En dat we misschien wat minder tijd op onze telefoon moeten doorbrengen... just saying.)

Het is alsof Da Costa ons wil influisteren: "Hé, het leven is misschien niet altijd makkelijk, maar het is wel de moeite waard om geleefd te worden. En zelfs als het einde nadert, is er nog schoonheid en betekenis te vinden."

Conclusie: Lezen of laten liggen?

Dus, moet je dit boek lezen? Als je op zoek bent naar een diepgaand, emotioneel en onvergetelijk verhaal, dan is het antwoord volmondig ja. Bereid je wel voor op een paar tranen en een existentiële crisis (of twee). Maar ik beloof je, het is de moeite waard.

En als je na het lezen nog steeds niet helemaal weet wat je met je leven aan moet, dan kun je altijd nog een reisje naar Zwitserland boeken. (Grapje! Echt waar!)

Livre Tout Le Bleu Du Ciel is een boek dat je bijblijft, dat je aan het denken zet en dat je anders naar het leven laat kijken. En dat is toch wel het mooiste compliment dat je een boek kunt geven, vind je niet?

Dus, ga ervoor. Duik in het 'hele blauw van de hemel'. En laat je verrassen. (En vergeet die zakdoek niet!)

Bonus tip: Lees het boek met een kop thee en een dekentje op de bank. Dat maakt het drama wat draaglijker. Trust me. ;)